Główny / Kolano

Przyczyny, objawy i leczenie choroby Perthesa u dzieci i dorosłych

Choroba Perthesa jest chorobą stawu biodrowego i kości udowej spowodowaną niedostatecznym dopływem krwi do głowy i chrząstki kości udowej, co czyni je miękkimi i zdeformowanymi i prowadzi do martwicy. Choroba jest rzadko spotykana, niemniej jednak wśród wszystkich naruszeń kości biodrowych u dzieci występuje najczęściej.

Choroba dotyka chłopców 4-5 razy częściej niż dziewcząt; Wiek pacjentów najczęściej przypada na przedział od 5 do 14 lat. Choroba zwykle dotyczy tylko jednej kości, zwykle prawej, drugie udo pozostaje zdrowe.

Co to jest?

Choroba Perthesa - choroba kości udowej i stawu biodrowego związana z upośledzeniem ukrwienia głowy kości udowej i niedożywieniem chrząstki stawowej z następczą martwicą, należy do grupy chorób zwanych osteochondropatią.

Przyczyny

Do tej pory nie ma ostatecznej odpowiedzi na pytanie o przyczyny tej choroby. Wiadomo tylko, że choroba Perthesa zaczyna się rozwijać w przypadku całkowitego ustania dopływu krwi do głowy kości udowej. Jednak wielu ekspertów jest skłonnych wierzyć, że rozwój tej patologii jest nierozerwalnie związany z zaburzeniami kręgosłupa lędźwiowego, w szczególności z przemieszczeniem czwartego kręgu. Ten szczególny obszar jest odpowiedzialny za przepływ krwi do stawu biodrowego i jego unerwienie.

Istnieje jednak kilka innych czynników, które są ściśle związane z rozwojem choroby Perthesa:

  1. Ponad 40% dzieci z chorobą Perthes rodzi się z ciąży, której towarzyszą wszelkie powikłania (ciężka toksykoza, zagrożenie przerwaniem ciąży, zachowanie leku lub korekta ciąży itp.). Narodzinom 17% dzieci z tą chorobą towarzyszyła prezentacja zamka pośladkowego.
  2. Według różnych źródeł, u 24–36% wszystkich pacjentów, u których zdiagnozowano martwicę głowy kości udowej, w przeszłości stwierdzono przypadki kości miednicy, urazów bioder i ud. Wśród nich 60-76% takich obrażeń miało charakter zwykły.
  3. Choroby zakaźne i zaburzenia metaboliczne występują w wywiadzie u 11-14% pacjentów.
  4. Dysplazję stawu biodrowego zarejestrowano w 4-9% przypadków.

Jednak te czynniki należą do rzekomych prowokatorów nekrozy głowy kości udowej, a rzeczywiste przyczyny rozwoju tej choroby pozostają widoczne.

Co dzieje się ze stawem?

Podstawą choroby Perthesa jest rozwój aseptycznej martwicy. W tym przypadku koncepcja ta oznacza śmierć tkanki kostnej w rejonie głowy kości, w jej górnej półkuli. W tym samym czasie martwica ma nieinfekcyjne pochodzenie - to znaczy, że w stawie nie ma drobnoustrojów i ropy.

Najpierw powstaje zapalenie błony maziowej - zapalenie torebki stawowej i zmiany właściwości płynu stawowego, a następnie łączy się martwica głowy kości. W zależności od czasu trwania procesu i zaburzeń krążenia w nim, zmiany rozwijają się w samym stawie biodrowym, częściowo hamują mózg i chrząstkę, a także szyję uda.

Proces porażki w chorobie Perthesa składa się z pięciu etapów:

  • Etapowi 1 towarzyszy martwica w okolicy głowy kości udowej,
  • Etap 2 daje wtórne wrażenie (obniżone) złamanie głowy kości,
  • Etap 3 to proces resorpcji martwej tkanki ze skróceniem szyjki kości udowej,
  • Etap 4 to naprawa tkanki z powodu proliferacji tkanki łącznej,
  • Etap 5, nagromadzenie kości z powodu soli wapnia i tworzenie nowej tkanki kostnej.

Takie zmiany prowadzą do deformacji kształtu głowy kości udowej i skrócenia jej szyi, zakłócenia normalnej struktury stawu.

Objawy

Pierwszym objawem choroby Perthesa jest pojawienie się tępego, niewyrażonego bólu, który występuje podczas chodzenia. Najczęściej są zlokalizowane w obszarze dotkniętego stawu biodrowego, ale w niektórych przypadkach są odczuwane na całej nodze lub na stawie kolanowym. Z powodu bólu dziecko zaczyna przeciągać nogę, aby kuleć.

Na tle dalszego zniszczenia głowy kości udowej następuje obniżone złamanie. Towarzyszy temu znaczny wzrost bólu, obrzęk tkanek miękkich w obszarze dotkniętego stawu biodrowego. Ponadto podczas kontroli ujawniono, że:

  • zgięcie, rozciągnięcie i ruchy obrotowe w stawie biodrowym są ograniczone;
  • pacjent nie może wyłączyć stopy;
  • skóra stopy jest blada, zimna w dotyku i pokryta potem;
  • temperatura ciała wzrasta do wartości podgorączkowych.

W przyszłości ból stopniowo ustępuje, pacjent podczas chodzenia może ponownie spocząć na dotkniętej chorobą nodze. Utykanie i ograniczenie mobilności mogą utrzymywać się przez długi czas.

Diagnoza choroby

Podstawa diagnozy choroby - badanie rentgenowskie stawu. Dzięki temu badaniu można określić etap procesu i stopień deformacji złącza. Rentgen wykonuje się w bezpośredniej projekcji w celu jak najlepszego zbadania stawu. Zazwyczaj bardzo trudno zauważyć pierwszy etap, a już drugi i kolejne nie zmuszają lekarzy do pracy.

Jeśli istnieje potrzeba wyjaśnienia diagnozy, skorzystaj z ultrasonografii lub tomografii komputerowej.

Leczenie choroby Perthesa

Leczenie zachowawcze z reguły rozpoczyna się w wyspecjalizowanych ośrodkach ortopedycznych, a następnie w ortopedii dziecięcej w klinice w miejscu zamieszkania.

Terapia Chorób Perthesa obejmuje:

  • użycie trakcji, gipsu, specjalnych struktur ortopedycznych i łóżek, aby zapobiec deformacji głowy kości udowej;
  • poprawa przepływu krwi w stawie biodrowym za pomocą leków i metod nielekowych;
  • pełne rozładowanie stawu biodrowego przez wymagany czas;
  • stymulacja przywrócenia prawidłowej struktury kości;
  • tworzenie i wzmacnianie układu mięśniowego uda za pomocą gimnastyki terapeutycznej i terapii ruchowej.

Przy ustaleniu diagnozy wsparcie na nodze chorej jest częściowo lub całkowicie wykluczone. Aby to zrobić, dziecku przepisuje się ścisły odpoczynek w łóżku, a starsze dzieci - na wpół śpiące z chodzeniem o kulach podczas przebudzenia. Głównym zabiegiem jest fizjoterapia, masaż, specjalne ćwiczenia terapeutyczne.

Jeśli istnieje potrzeba trakcji szkieletowej lub unieruchomienia za pomocą bandaży gipsowych, przekładek, opon, wówczas do utrzymania napięcia mięśni szkieletowych stosuje się elektromiostymulację.

Leczenie farmakologiczne obejmuje mianowanie angioprotektorów, chondroprotektorów, mikroelementów, witamin. Tryb motoryczny rozwija się w czwartym stadium choroby. Wszystkie ćwiczenia są wybierane tylko przez specjalistę i monitorują ich realizację.

Interwencja operacyjna

W przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie jest skuteczne, wskazana jest operacja.

Choroba Perthesa jest leczona chirurgicznie w ciężkich przypadkach: z wczesną, całkowitą i obustronną martwicą. Do operacji wybiera się dzieci w wieku 6–7 lat, z objawami pojawiającego się podwichnięcia głowy kości udowej. W tej chorobie wykonywane są operacje plastyczne, mające na celu zarówno korekcję głowy, jak i „odwrócenie” panewki.

Jeśli operacja jest wykonywana zgodnie ze wskazaniami, to przy korzystnym wyniku i szybkiej interwencji pacjent jest w stanie poruszać się bez pomocy kul, lasek, a nawet bez kulawizny (lub z lekkim utykaniem). Ale czynności fizyczne, takie jak bieganie i noszenie ciężarów, są zabronione.

Prognoza i konsekwencje

Konsekwencje choroby Perthesa dla życia pacjenta nie są niebezpieczne, ale w zaniedbanej formie prowadzi to do niepełnosprawności. W tym przypadku ruchliwość staje się ograniczona, możliwy jest rozwój deformacji stawów z zaburzeniami chodu i ciągłą kulawizną. Dla pacjenta wszelkie działania związane z podnoszeniem ciężarów, przeładowaniem (sport, rozciąganie) będą zabronione. Jeśli leczenie rozpocznie się natychmiast, choroba Perthesa całkowicie ustępuje.

Choroba Perthesa (osteochondropatia stawu biodrowego) u dzieci: przyczyny i objawy choroby, zasady leczenia

Zdrowe, normalnie rozwijające się dziecko jest aspiracją każdego rodzica. Niestety, ciało dzieci jest bardziej bezbronne niż dorosły. Istnieje wiele chorób, na które narażone są tylko dzieci. Wśród nich jest choroba Legg Calve Perthes. Najczęściej występuje u chłopców w wieku 3-15 lat.

Czym jest choroba Legvet Calvet Perthes?

Choroba Legg's Calve Perthes dotyczy stawu biodrowego i kości biodrowej. Ponieważ głowa i chrząstka uda są niedostatecznie zaopatrzone w krew, stają się miękkie i zdeformowane. W konsekwencji rozwój aseptycznej martwicy - procesu martwicy górnej półkuli głowy kości udowej, jest dystroficzny, a nie bakteryjny lub ropny.

Choroba dotyczy jednej kości, a druga pozostaje zdrowa. Prawe udo zwykle cierpi. Obustronna zmiana występuje w 5% przypadków. Pomimo faktu, że choroba występuje częściej u chłopców (jest 1 dziewczyna na 5 dzieci), jeśli dziewczyna zachoruje, choroba jest bardziej dotkliwa i obarczona niepełnosprawnością.

Przyczyny choroby

W medycynie nie ustalono jeszcze konkretnej przyczyny prowadzącej do rozwoju patologii. Najbardziej prawdopodobne czynniki, które mogą wywołać chorobę Perthesa u dzieci, obejmują:

  • odziedziczone predyspozycje genetyczne;
  • duże obciążenie stawów nóg;
  • wrodzone nieprawidłowości układu hormonalnego organizmu;
  • uraz;
  • zmiany hormonalne występujące w okresie dojrzewania;
  • choroby zakaźne, które rozwijają się na tle osłabionego układu odpornościowego.

Jedną z najnowszych teorii wyjaśniających mechanizm progresji choroby Perthesa jest mielodysplazja. Jest to wrodzony niedorozwój rdzenia kręgowego w odcinku odpowiedzialnym za połączenia nerwowe głowy kości udowej.

Niedorozwój, mniejszy rozmiar i niewystarczająca liczba zakończeń nerwowych i naczyń, przez które zasilany jest staw biodrowy, prowadzi do jego przewlekłej niewydolności. Wywołanie rozwoju martwicy jest zdolne do uszkodzenia lub zapalenia.

Dzieci są zagrożone:

  • urodzony z niewielką wagą (mniej niż 2,1 kg);
  • odzyskany w młodym wieku z krzywicy;
  • niedożywiony ostrymi niedoborami składników odżywczych;
  • podatne na choroby zakaźne i alergiczne;
  • faceci, którzy często i długo mają choroby wirusowe i zakaźne;
  • cierpiący na hipotrofię;
  • z problemami alergicznymi.
Często chore dzieci należą do grupy ryzyka rozwoju choroby Perthesa

Etapy choroby i związane z nią objawy

Objawy choroby Perthesa nie pojawiają się natychmiast, czasami na początkowym etapie mogą być całkowicie nieobecne. Dzieci zwykle zaczynają narzekać na ból kolana. Stopniowo do bólu dołączają następujące objawy:

  • tępy ból podczas chodzenia, który dotyka stawu biodrowego lub rozprzestrzenia się na całej długości chorej kończyny;
  • pojawienie się osłabienia mięśni pośladkowych;
  • kulawizna;
  • zmiana chodu, która jest zredukowana do charakterystycznego przykucnięcia na bolącej nodze;
  • niemożność całkowitego skręcenia nogi;
  • ograniczone możliwości rotacyjne stawu biodrowego;
  • słabe zgięcie lub wydłużenie stawu;
  • obrzęk w obszarze choroby;
  • zmniejszona pulsacja w palcach;
  • podwyższona temperatura, osiągająca 37,5 stopni;
  • bladość, chłód, silne pocenie się stopy.
W początkowej fazie rozwoju choroby dziecka może obawiać się ostrego okresowego bólu w stawie kolanowym.

We współczesnej medycynie istnieje 5 etapów rozwoju choroby Legg Calvet Perthes. Tabela pokazuje charakterystyczne cechy każdego z nich:

Metody diagnostyczne

Gdy tylko dziecko ma problemy z chodzeniem, kulawizną i skarży się na okresowy ból, powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem. Specjalista będzie w stanie ustalić diagnozę, stadium choroby, przepisać odpowiednie leczenie.

Najbardziej skutecznym sposobem diagnozowania choroby Perthesa jest badanie radiograficzne. RTG stawu biodrowego przeprowadza się w proporcji standardowej, a na boku według Lauensteina. Takie podejście pozwala uzyskać pełny obraz zmiany i zidentyfikować ją na wczesnym etapie.

Choroba Perthesa na radiografii

Dodatkowo mogą przepisać badanie USG, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Ta ostatnia metoda jest bardziej skuteczna i nadaje się do początkowego etapu rozwoju choroby, gdy zmiany w strukturze kości są nieznaczne i nie są jeszcze widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Badania rentgenowskie wykonuje się 4-6 tygodni po odkryciu minimalnych zmian, takich jak powiększenie przestrzeni stawowej lub obluzowanie strefy wzrostu kości.

W pierwszym etapie radiogram pokazuje, że proces dotyczy tylko tkanki kostnej, w drugim etapie głowa kości udowej ściska się, w trzecim etapie, jej fragmentacja na odcinki. Na czwartym widoczne są oznaki nowej tkanki kostnej w strefach śmierci. W piątym można zobaczyć zrekonstruowaną głowę kości udowej, ale grzybową, nie kulistą i spłaszczoną panewkę.

Leczenie choroby

Wymagane jest optymalne leczenie, aby wybrać specjalistę, na podstawie danych z badań, stanu pacjenta. W początkowej fazie rozwoju choroby leczenie ogranicza się do eliminacji objawów, ponieważ w tym okresie trudno jest ustalić rozpoznanie.

Tacy specjaliści, jak traumatolog i ortopeda, są zaangażowani w leczenie choroby Perthesa. Ich głównym zadaniem jest zachowanie anatomicznego sferycznego kształtu głowy kości udowej i jej położenia w panewce. Cała terapia ma na celu:

  • stymulować resorpcję umierającej tkanki;
  • poprawić krążenie krwi;
  • przywrócić słabe mięśnie ud.

Minimalny czas trwania kursu terapeutycznego metody zachowawczej wynosi 1 rok. Do operacji uciekł się tylko w obecności poważnych powikłań. Dozwolone jest trzymanie dzieci, które ukończyły sześć lat.

Leczenie zachowawcze

Konserwatywna metoda leczenia obejmuje wiele obszarów i procedur, które dają wynik w sposób kompleksowy. Wśród nich są:

  1. Rozładunek stawu biodrowego. Zabronione jest pochylanie się na nodze, pożądane jest stosowanie się do leżenia w łóżku.
  2. Nakładanie opatrunków gipsowych, stosowanie przedłużeń mankietu i innych struktur ortopedycznych. Eliminuje to ryzyko deformacji głowy kości udowej.
  3. Przyjmowanie leków. Z ich pomocą normalizuje krążenie krwi w dotkniętej chorobą części. Leki te obejmują chondroprotektory, angioprotektory, witaminy i pierwiastki śladowe.
  4. Elektromiostymulacja mięśni.
  5. Gimnastyka terapeutyczna i terapia ruchowa. Niezbędny do tworzenia normalnego układu mięśniowego uda.
  6. Masaż Ma na celu normalizację krążenia krwi i przywrócenie napięcia mięśniowego.
Jeśli choroba zostanie zdiagnozowana na wczesnym etapie, istotne będą zachowawcze metody leczenia.

Interwencja operacyjna

Operacja jest zalecana w przypadkach, gdy występuje rozległa strefa martwicy kości, ciężka deformacja głowy kości udowej, zwichnięcie. Również operacja jest skuteczna u już dorosłych pacjentów, ponieważ ich zdolność do odbudowy tkanki kostnej jest niższa niż u dzieci.

Możliwe są następujące opcje operacji:

  1. Tunelowanie głowy kości udowej. W kościach wykonuje się otwory, które zapewniają lepszy przepływ i przepływ krwi do stawu, zmniejszając w ten sposób ciśnienie śródkostne.
  2. Wymiana endoprotezy stawu. Wykonuje się, jeśli choroba jest w zaawansowanej formie.
  3. Chirurgia plastyczna do korekcji głowy.
  4. Realizacja obrotu panewki.

Rokowanie powrotu do zdrowia

Leczenie choroby Perthesa odbywa się w złożonym i może trwać od dwóch do pięciu lat. Osiągnięcie pozytywnego wyniku i czasu trwania samego kursu terapeutycznego zależy od wieku dziecka i stadium choroby.

Ważnym punktem w leczeniu procesów patologicznych stawu biodrowego jest terminowość i systematyczność. Dzięki prawidłowemu leczeniu możliwe jest pełne przywrócenie funkcji stawu, jego anatomicznych i fizjologicznych właściwości. Ze względu na to, że choroba nie jest bez komplikacji, przy braku odpowiedniego leczenia problem nie ustępuje samoczynnie.

W wielu przypadkach takie pozostałościowe zjawiska są możliwe, takie jak ograniczony ruch o różnym stopniu. Jednak zazwyczaj nie wpływa to na wydajność i nawykową aktywność człowieka. Jeśli chodzi o niekorzystne rokowanie, prawdopodobnie jest to tylko zaawansowany etap i związane z nim patologie.

Konsekwencje choroby

Najpoważniejszą konsekwencją tej choroby może być niepełnosprawność. Może to być spowodowane dwoma głównymi komplikacjami:

  1. Odkształcanie zwyrodnienia stawów. Drugie imię to zwyrodnienie stawów. Wynika to z rozbieżności między kształtem głowy a panewką. Po Perthesie kulista głowa ma kształt grzyba, a panewka jest płaska. Zdarza się to w ciągu 16-25 lat.
  2. Zmniejszona ruchomość stawu biodrowego. Jest to konsekwencją zbieżności miednicy i kości udowej z powodu nagłego skrócenia szyi i głowy tej ostatniej.
Najbardziej przerażającą konsekwencją choroby Perthesa jest niepełnosprawność

Jeśli nie zignorujesz pierwszych objawów, udaj się na wizytę do specjalisty i przepisz terapię, a następnie staw biodrowy zachowa swoją funkcjonalność bez powodowania dyskomfortu. W przeciwnym razie osoba będzie cierpieć całe życie z kulawizny i zmniejszonego napięcia mięśniowego.

Środki zapobiegawcze

Przede wszystkim środki zapobiegawcze dotyczą dzieci zagrożonych, a mianowicie tych, które urodziły się przedwcześnie o wadze mniejszej niż dwa kilogramy. Ich dieta powinna być bogata w żywność zawierającą wapń, a fast foody - na przykład - fast foody.

W rzeczywistości nie ma definitywnego zapobiegania chorobie Perthesa. Najlepsze, co można zrobić, to pora, nawet na początku rozwoju dolegliwości, skonsultować się z lekarzem. Właściwe i terminowe leczenie zapewni możliwość uniknięcia tak poważnych konsekwencji, jak utrata aktywności fizycznej lub deformacja stawów.

Istnieje jednak szereg środków, które zmniejszą prawdopodobieństwo rozwoju choroby u dzieci. Rodzice muszą:

  • Zapobiegać urazom lub uszkodzeniom i hipotermii kończyn dolnych;
  • stosować się do podstawowych zasad opieki nad dzieckiem od urodzenia;
  • diagnozować w celu wykrycia wad wrodzonych;
  • ćwiczenia w zależności od wieku dziecka;
  • leczyć infekcje ogniskowe do końca;
  • Nie zaniedbuj regularnych badań lekarskich przeprowadzanych przez specjalistów (ortopeda, kardiolog, neuropatolog, okulista).

Choroba Perthesa

Choroba Perthesa (osteochondropatia głowy kości udowej, choroba Perthesa-Legga-Calve'a) jest chorobą, w której zaburza się dopływ krwi do głowy kości udowej, z następczą aseptyczną martwicą. Choroba występuje w okresie dojrzewania lub dzieciństwa i jest jedną z najczęstszych osteochondropatii. Początek jest stopniowy, pierwsze znaki często pozostają niezauważone. Występuje lekki ból w stawie, być może lekkie kuleje lub „zakrywa” nogi. Następnie ból staje się intensywny, pojawiają się ciężkie kulawizny, obrzęk i osłabienie mięśni kończyn, tworzą się przykurcze. Nieleczona deformacja głowy i rozwój zwyrodnienia stawów stają się prawdopodobnym wynikiem. Diagnoza jest dokonywana na podstawie objawów i zdjęcia rentgenowskiego. Zabieg jest długi, konserwatywny. W ciężkich przypadkach wykonuje się zabieg rekonstrukcyjny.

Choroba Perthesa

Choroba Perthesa jest procesem patologicznym charakteryzującym się upośledzeniem ukrwienia i późniejszą martwicą głowy kości udowej. Jest to dość powszechna choroba i stanowi około 17% całkowitej liczby osteochondropatii. Cierpią dzieci w wieku od 3 do 14 lat. Chłopcy chorują 5-6 razy częściej niż dziewczęta, jednak dziewczęta mają tendencję do cięższego przebiegu. Możliwe są zarówno zmiany jednostronne, jak i obustronne, przy czym drugi staw zwykle cierpi mniej i lepiej się regeneruje.

Powody

Obecnie nie zidentyfikowano jednej przyczyny choroby Perthesa. Uważa się, że jest to choroba polietiologiczna, w której rozwój odgrywa pewną rolę zarówno wstępne predyspozycje, jak i zaburzenia metaboliczne, a także wpływ środowiska zewnętrznego. Zgodnie z najczęstszą teorią, chorobę Perthesa obserwuje się u dzieci z mielodysplazją - wrodzoną hipoplazją lędźwiowego rdzenia kręgowego, powszechną patologią, która może nie manifestować się lub powodować różne zaburzenia ortopedyczne.

W mielodysplazji unerwienie stawów biodrowych jest zaburzone, a liczba naczyń dostarczających krew do tkanek stawów jest również zmniejszona. Uproszczony wygląda tak: zamiast 10–12 dużych tętnic i żył w okolicy głowy kości udowej pacjent ma tylko 2–4 niedorozwinięte naczynia o mniejszej średnicy. Z tego powodu tkanki nieustannie cierpią z powodu niedostatecznego ukrwienia. Zmiany tonu naczyniowego spowodowane naruszeniem unerwienia również mają negatywny wpływ.

W stosunkowo niekorzystnych warunkach (z częściowym zaciśnięciem tętnic i żył w wyniku zapalenia, urazu itp.) U dziecka o normalnej liczbie naczyń, dopływ krwi do kości pogarsza się, ale pozostaje wystarczający. U dziecka z mielodysplazją w podobnych okolicznościach krew całkowicie przestaje płynąć do głowy uda. Z powodu braku tlenu i składników odżywczych część tkanki ginie - powstaje miejsce aseptycznej martwicy, czyli martwica, która rozwija się bez mikrobów i objawów zapalenia.

Przyjmuje się, że punktami wyjścia dla wystąpienia choroby Perthesa mogą być następujące czynniki:

  • Drobne obrażenia mechaniczne (na przykład obrażenia lub zwichnięcie podczas skakania z małej wysokości). W niektórych przypadkach obrażenia są tak małe, że mogą pozostać niezauważone. Czasami dość niezręczny ruch.
  • Zapalenie stawu biodrowego (przejściowe zapalenie błony maziowej) z zakażeniami mikrobiologicznymi i wirusowymi (grypa, ból gardła, zapalenie zatok).
  • Zmiany poziomu hormonów w wieku przejściowym.
  • Zaburzenia wapnia, fosforu i innych minerałów, które biorą udział w tworzeniu kości.

W niektórych przypadkach wykrywana jest dziedziczna predyspozycja do rozwoju choroby Perthesa, która może być spowodowana tendencją do mielodysplazji i genetycznie uwarunkowanych cech struktury stawu biodrowego.

Klasyfikacja

Istnieje pięć etapów choroby Perthesa:

  • Zaprzestanie dopływu krwi, tworzenie ogniska aseptycznej martwicy.
  • Wtórne przygnębienie (wrażenie) złamania głowy kości udowej w pękniętym obszarze.
  • Resorpcja tkanki martwiczej, której towarzyszy skrócenie szyjki kości udowej.
  • Proliferacja tkanki łącznej w miejscu martwicy.
  • Wymiana tkanki łącznej na nową kość, fuzja złamania.

Wynik choroby Perthesa zależy od wielkości i lokalizacji obszaru martwicy. Z małym paleniskiem możliwe pełne odzyskanie. Przy rozległych zniszczeniach głowa dzieli się na kilka oddzielnych fragmentów i po połączeniu może uzyskać nieregularny kształt: spłaszczyć, wystawać poza krawędź jamy stawowej itp. Zakłócenie normalnych relacji anatomicznych między głową a panewką w takich przypadkach powoduje dalsze pogorszenie zmian patologicznych: tworzenie przykurczów, ograniczenia wsparcia i szybki rozwój ciężkiej choroby zwyrodnieniowej stawów.

Objawy

We wczesnych stadiach nie idą intensywne tępe bóle podczas chodzenia. Zazwyczaj ból jest zlokalizowany w stawie biodrowym, ale w niektórych przypadkach ból jest możliwy w okolicy stawu kolanowego lub na całej nodze. Dziecko zaczyna lekko zwiotczać, upada na obolałą nogę lub opróżnia je. Z reguły w tym okresie objawy kliniczne są tak łagodne, że rodzice nawet nie zgadują, aby zwrócić się do ortopedy i wyjaśnić objawy choroby przez kontuzję, zwiększony stres, konsekwencje choroby zakaźnej itp.

Wraz z dalszym zniszczeniem głowy i pojawieniem się pęknięcia odcisku ból gwałtownie wzrasta, kulawizna staje się wyraźniejsza. Tkanka miękka w obszarze obrzęku stawu. Objawia się ograniczenie ruchów: pacjent nie może obrócić nogi na zewnątrz, obrót, zgięcie i wyprost w stawie biodrowym jest ograniczony. Chodzenie jest trudne. Zaburzenia wegetatywne obserwuje się w dystalnych częściach chorej kończyny - stopa jest zimna i blada, zwiększa się pocenie. Możliwy wzrost temperatury ciała do liczby podgorączkowych. W kolejnych bólach stają się mniej intensywne, przywraca się oparcie na nodze, jednak kulawizna i ograniczenie ruchów mogą się utrzymywać. W niektórych przypadkach wykrywane jest skrócenie kończyny. Z czasem pojawia się klinika postępującej choroby zwyrodnieniowej stawów.

Diagnostyka

Najważniejszym badaniem, które ma kluczowe znaczenie w diagnostyce choroby Perthesa, jest radiografia stawu biodrowego. Jeśli podejrzewa się chorobę, wykonuje się nie tylko zdjęcia w standardowych projekcjach, ale także zdjęcie rentgenowskie w projekcji Lauensteina. Zdjęcie rentgenowskie zależy od stadium i ciężkości choroby. Istnieją różne klasyfikacje radiologiczne, z których najbardziej popularne to klasyfikacje Catterol i Salter Thomson.

Klasyfikacja Catterola:
  • 1 grupa. Radiograficzne objawy choroby Perthesa są łagodne. Wykryto małą wadę w strefie centralnej lub podchrzęstnej. Głowa uda ma normalną konfigurację. Nie ma zmian w metafizie, linia złamania nie jest wykrywana.
  • 2 grupa. Kontury głowy nie są złamane, na radiogramie widoczne są niszczące i sklerotyczne zmiany. Istnieją oznaki fragmentacji głowy, określone przez pojawiającą się sekwestrację.
  • 3 grupa. Głowa jest dotknięta prawie całkowicie, zdeformowana. Wykryto linię złamania.
  • 4 grupa. Głowa jest całkowicie uszkodzona. Zidentyfikowano linię złamania i zmiany w panewce.
Klasyfikacja Saltera Thomsona:
  • 1 grupa. Złamanie podchrzęstne określa się tylko na radiogramie w projekcji Lauensteina.
  • 2 grupa. Złamanie podchrzęstne jest widoczne na wszystkich obrazach, zewnętrzna granica głowy nie ulega zmianie.
  • 3 grupa. Złamanie podchrzęstne „przechwytuje” zewnętrzną część nasadki.
  • 4 grupa. Złamanie podchrzęstne obejmuje całą nasadę.

W wątpliwych przypadkach, w pierwszym etapie choroby, czasami przepisuje się MRI stawu biodrowego, aby dokładniej ocenić stan kości i tkanek miękkich.

Leczenie

Dzieci w wieku 2-6 lat z łagodnymi objawami i minimalnymi zmianami na radiogramach powinny być obserwowane u ortopedy dziecięcego; specjalna terapia nie jest wymagana. W innych przypadkach pacjenci są kierowani na leczenie do oddziału ortopedycznego z późniejszym leczeniem ambulatoryjnym. Leczenie zachowawcze przez długi okres nie krótszy niż rok (średnio 2,5 roku, w ciężkich przypadkach do 4 lat). Leczenie obejmuje:

  • Rozładunek całej kończyny.
  • Nakładka na trakcję szkieletową, użycie odlewów gipsowych, struktur ortopedycznych i łóżek funkcjonalnych, aby zapobiec deformacji głowy kości udowej.
  • Poprawa dopływu krwi do stawu za pomocą metod narkotykowych i nielekowych.
  • Stymulacja procesów resorpcji zniszczonych tkanek i naprawy kości.
  • Utrzymanie napięcia mięśniowego.

Dzieci z chorobą Perthesa przez długi czas pozostają nieaktywne, co często prowokuje występowanie nadmiernej masy ciała i późniejszy wzrost obciążenia stawu. Dlatego wszystkim pacjentom przepisuje się specjalną dietę w celu zapobiegania otyłości. Jednocześnie odżywianie powinno być kompletne, bogate w białka, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i wapń. Przez cały okres leczenia stosuje się masaże i specjalne kompleksy terapii ruchowej. Podczas korzystania z trakcji szkieletowej i odlewów gipsowych, które wykluczają możliwość aktywnych ruchów, wykonywana jest elektrostymulacja mięśni.

Dzieciom przepisuje się angioprotektory i chondroprotektory w postaci zastrzyków doustnych i domięśniowych. Począwszy od drugiego etapu, pacjenci są wysyłani do UHF, diatermii, elektroforezy z fosforem i wapniem, terapii błotem i ozokerytu. Obciążenie nogi jest dopuszczalne tylko po potwierdzonej radiograficznie przyczepności złamania. Na czwartym etapie pacjenci mogą wykonywać aktywne ćwiczenia, na piątym etapie korzystają z kompleksu terapii wysiłkowej w celu przywrócenia mięśni i zakresu ruchu w stawie.

Interwencje chirurgiczne w chorobie Perthesa są wskazane w ciężkich przypadkach (występowanie ciężkiej deformacji, podwichnięcie biodra) i tylko u dzieci w wieku powyżej 6 lat. Zazwyczaj wykonuje rotacyjną transpozycję panewki zgodnie z Salter lub korygując medializującą osteotomię biodra. W okresie pooperacyjnym zaleca się fizjoterapię, fizjoterapię, masaż, chondroprotektory i angioprotektory.

Dla osób, które cierpiały na chorobę Perthesa, niezależnie od ciężkości choroby, zaleca się wykluczenie nadmiernego obciążenia stawu biodrowego przez całe życie. Skoki, bieganie i podnoszenie ciężarów są przeciwwskazane. Pływanie i jazda na rowerze jest dozwolone. Konieczne jest regularne wykonywanie ćwiczeń terapeutycznych. Nie powinieneś wybierać pracy związanej z ciężkim wysiłkiem fizycznym lub przedłużać się na nogach. Konieczne jest okresowe leczenie rehabilitacyjne w warunkach polikliniki i sanatorium.

Choroba Perthesa: objawy i leczenie

Choroba Perthesa to patologia, w której aseptyczna martwica następuje po naruszeniu dopływu krwi do głowy kości udowej. Choroba, zwana także chorobą Legg-Calvet-Perthes lub osteochondropatią głowy kości udowej, jest jedną z najczęstszych postaci martwicy aseptycznej. Dzieci i młodzież cierpią na tę chorobę.

Niestety, pierwsze oznaki choroby często nie dają należytego znaczenia. W stawie biodrowym pojawia się lekkie bolesne uczucie, pacjent zaczyna lekko zwiotczać, ciągnąc za nogę. Następnie nasilają się bóle i kulawizny, rozwija się obrzęk, osłabiają mięśnie, pojawiają się przykurcze. Jeśli pacjent nie otrzyma niezbędnego leczenia, głowa uda jest zdeformowana, co prowadzi do rozwoju zwyrodnienia stawów. Do diagnozy potrzeby zbierania historii i badania rentgenowskiego; po rozpoznaniu rozpoczyna się długotrwałe leczenie zachowawcze.

Czynniki rozwoju choroby Perthesa

W chorobie Perthesa dopływ krwi do głowy kości udowej jest zaburzony, co prowadzi do jego martwicy. Jest to powszechna patologia: odsetek całkowitej liczby osteochondropatii wynosi 17%. Choroba dotyka dzieci od 3 do 14 lat. Dziewczęta cierpią na chorobę Perthesa 5-6 razy rzadziej niż chłopcy, ale u dziewcząt choroba jest cięższa.

W chorobie Perthesa u dzieci uszkodzenie stawu biodrowego może być zarówno jednostronne, jak i obustronne. Przy obustronnych zmianach drugi staw jest mniej uszkodzony i łatwiej go naprawić.

Współczesna medycyna nie wyodrębnia jednej przyczyny rozwoju patologii, a chorobę uważa się za poliologiczną. Różne czynniki mogą odgrywać rolę: wpływy zewnętrzne, zaburzenia metaboliczne, skłonność genetyczna. Najbardziej znana teoria twierdzi, że choroba Perthesa występuje na tle mielodysplazji. Jest to wrodzony niedorozwój rdzenia kręgowego. Patologia jest szeroko rozpowszechniona i objawia się na różne sposoby: mielodysplazja może „leżeć nisko” lub prowadzić do różnych zaburzeń ortopedycznych.

Kiedy cierpią mielodysplazje stawów biodrowych: ich unerwienie jest zaburzone, a liczba tętnic i żył, które zasilają tkanki, zmniejsza się. Zazwyczaj obszar głowy kości udowej zapewnia krew dla 10–12 dużych naczyń. W przeciwnym przypadku naczynia są tylko 2-4, są gorsze i nie mogą dostarczyć tkanki odpowiedniej ilości krwi. Zaburzenia wrodzone wpływają również negatywnie na ton tętnic i żył.

Stany zapalne, urazy i inne negatywne czynniki mogą pogorszyć krążenie krwi, ale kości dziecka o normalnej liczbie naczyń nadal otrzymują odpowiednie odżywianie. W przypadku mielodysplazji niekorzystne warunki pogarszają stan pacjenta, a głowa uda pozostaje bez tlenu i składników odżywczych. Po „głodzie” następuje aseptyczna martwica, która rozwija się bez oznak zapalenia i udziału mikroorganizmów.

Eksperci identyfikują kilka powodów, które (prawdopodobnie) mogą wywołać chorobę Perthesa:

  1. Zmiany hormonalne charakterystyczne dla dojrzewania. Zaburzenia metaboliczne ważnych pierwiastków (fosfor, wapń itp.) Niezbędne dla zdrowych kości.3. Przejściowe zapalenie błony maziowej z zakażeniami bakteryjnymi i wirusowymi (ból gardła, grypa, zapalenie zatok).4. Drobne obrażenia, takie jak siniaki lub skręcenia. Nawet niewygodny ruch lub praktycznie niewidoczny uraz może być wyzwalaczem.

Etapy i skutki choroby

Istnieje 5 etapów patologii:

  1. Najpierw zatrzymuje się dopływ krwi do głowy kości udowej, a następnie powstaje środek martwicy.
  2. Wtórne pęknięcie głowy występuje w dotkniętym obszarze.
  3. Tkanka martwicza zaczyna się rozpuszczać, a szyja uda skraca się.
  4. W miejscu martwicy tworzy się tkanka łączna.
  5. Tkanka łączna zostaje zastąpiona nową tkanką kostną, a złamanie rośnie razem.

Wynik choroby Perthesa zależy w dużej mierze od lokalizacji obszaru martwiczego, jak duża jest zmiana. Jeśli dotknięty obszar jest mały, istnieje możliwość pełnego wyzdrowienia. Jeśli zniszczenie stało się duże, głowa dzieli się na kilka oddzielnych części.

Naruszenie prawidłowej pozycji głowy wchodzącej do panewki pogarsza stan pacjenta: skurcze tworzą się bardziej aktywnie, a zwyrodnienie stawów rozwija się w przyspieszonym tempie.

Objawy choroby Perthesa u dzieci

We wczesnych stadiach choroby pacjent doświadcza tępego, nie intensywnego bólu podczas chodzenia. Z reguły ból jest zlokalizowany w stawie biodrowym, ale czasami ból powoduje kolano lub nawet całą nogę. Dziecko zaczyna lekko zwiotczać, ciągnąc za sobą stopę lub kucając. Objawy wyrażane są pośrednio, więc często rodzice nie martwią się i nie uważają za konieczne pilnego zwrócenia się do ortopedy. Zakłada się, że dziecko może zostać zranione, że kulawizna jest spowodowana zwiększonym wysiłkiem lub wcześniejszą chorobą.

Im silniej zapada się głowa, tym szybciej dochodzi do złamania odcisku, po którym nasilają się zarówno ból, jak i kulawizna. Tkanki okołostawowe pęcznieją, ruchy stają się ograniczone: pacjent nie może obracać nogi, zginać i rozpinać jej w stawie biodrowym. Chodzenie jest trudne dla pacjenta, stopa chorej nogi staje się blada i zimna, a jej zwiększone pocenie się zauważa. Może wystąpić temperatura podgorączkowa. W przyszłości ból ustępuje, noga odzyskuje swoje funkcje, ale ryzyko kulawizny i ograniczonego ruchu pozostaje. Czasami kończyna jest skrócona.

Diagnostyka

Diagnoza choroby Perthesa wymaga radiografii stawu biodrowego. Aby ustalić dokładną diagnozę, konieczne są nie tylko standardowe projekcje z migawką, ale także migawka w pozycji Lauensteina. Obraz choroby jest związany ze stadium i nasileniem patologii. Najbardziej popularne są dwie klasyfikacje radiograficzne - Catterol i Salter Thomson.

Klasyfikacja Catterola:

  • 1 grupa. Choroby Perthesa nie można jednoznacznie zidentyfikować za pomocą promieni rentgenowskich. W strefie podchrzęstnej lub centralnej zauważalna jest niewielka wada, ale głowa nie ulega deformacji. Metafiza nie uległa zmianie, linia złamania nie jest widoczna;
  • 2 grupa. Rentgenogram wykazuje destrukcyjne i sklerotyczne zmiany, chociaż kontury kości pozostają prawidłowe. Występuje fragmentacja głowy, rentgen określa martwy obszar;
  • 3 grupa. Głowa jest zdeformowana i prawie całkowicie uszkodzona, linia złamania jest widoczna;
  • 4 grupa. Całkowita porażka głowy. Linia złamania jest widoczna, panewka jest zmieniona.

Klasyfikacja Saltera Thomsona:

  • 1 grupa. Tylko projekcja Lauensteina może wykazać złamanie podchrzęstne;
  • 2 grupa. Zewnętrzna granica głowy pozostaje niezmieniona, ale obrazy pokazują pęknięcie;
  • 3 grupa. Zewnętrzna część nasady nasada się do strefy złamania;
  • 4 grupa. Złamanie podchrzęstne „przechwytuje” całą nasadę.

Leczenie

Jeśli objawy choroby Perthesa u dzieci w wieku 2-6 lat są łagodne, a radiografia ujawnia tylko niewielkie zmiany, wówczas nie jest wymagana specjalna terapia. Mali pacjenci powinni uczestniczyć w ortopedii dziecięcej. W innych przypadkach dzieci są leczone najpierw w oddziale ortopedycznym, a następnie otrzymują leczenie ambulatoryjne.

Jak długo trwa leczenie? Pacjent będzie potrzebował co najmniej 12 miesięcy, średnio 2,5 roku, w ciężkich przypadkach 4 lata.

Co jest potrzebne do leczenia:

  • utrzymanie napięcia mięśniowego;
  • rozładunek kończyny;
  • stosowanie leków i środków nielekowych do stymulowania dopływu krwi do stawu;
  • stosowanie produktów ortopedycznych w celu zachowania integralności głowy;
  • stymulowanie procesów odzyskiwania w dotkniętym obszarze.

Choroba Perthesa powoduje, że dzieci ograniczają swoją aktywność fizyczną, co prowadzi do nadwagi. Nadmierna waga powoduje, że stawy przenoszą dodatkowe obciążenia, więc wszyscy pacjenci muszą przestrzegać prawidłowej diety, aby uniknąć otyłości. Dieta powinna być kompletna, człowiek powinien jeść pokarmy bogate w białko, wapń i witaminy. Uzupełnieniem terapii jest masaż i kompleksy ćwiczeń specjalnych.

Lekarze zalecają angioprotektory i chondroprotektory dla dzieci. Preparaty stosuje się doustnie lub domięśniowo. Od drugiego etapu pacjenci otrzymują ocieplenie, terapię błotem, UHF, elektroforezę i leczenie ozokerytem. Dopiero po prześwietleniu, potwierdzając złamanie złamania, pacjent może załadować nogę. Ćwiczenia są dozwolone na czwartym etapie, w piątym, aby skorzystać ze złożonej terapii fizycznej w celu przywrócenia funkcji mięśni.

Ciężkie przypadki choroby Perthesa (podwichnięcie, ciężka deformacja) wymagają interwencji chirurgicznej. Pomoc chirurga jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy pacjent osiągnie wiek 6 lat. Z reguły specjaliści wykonują rotacyjną transpozycję panewki zgodnie z Salter lub korekcyjną medializującą osteotomią uda. Podczas okresu rehabilitacji pacjent potrzebuje masażu, stosowania leków, terapii ruchowej, fizjoterapii.

Dorośli, którzy musieli znosić chorobę Perthesa, powinni dbać o staw biodrowy przed nadmiernym obciążeniem przez całe życie. Nie można podnosić ciężarów, bieganie i skakanie również będą musiały zostać wyeliminowane. Możesz jeździć na rowerze i uprawiać pływanie, ćwiczenia terapeutyczne. Praca związana z wysiłkiem fizycznym lub długim pobytem na nogach jest przeciwwskazana. Aby zachować zdrowie, konieczne jest leczenie rehabilitacyjne w placówkach medycznych i sanatoriach.

Choroba Perthesa u dzieci

Osteochondropatia stawów biodrowych występuje coraz częściej w pediatrycznej praktyce ortopedycznej. Kontynuuj, takie choroby są zwykle bardzo trudne. Jedną z tych patologii jest choroba Perthesa. W tym artykule opisano, jak choroba objawia się u niemowląt.

Co to jest?

Ortopedzi dziecięcy nazywają tę chorobę chorobą Legg-Calvet-Perthes. Ponadto patologia ta nazywana jest osteochondropatią głowy kości udowej. Tej chorobie towarzyszy nekroza (śmierć) komórek, które tworzą kości i chrząstki.

Podczas rozwoju choroby występuje silne zakłócenie ukrwienia. Powoduje to martwicę elementów tworzących staw biodrowy. Według statystyk ta patologia często choruje chłopców.

Szczytowa częstość występowania występuje w wieku od 4 do 14 lat. Należy zauważyć, że w niektórych przypadkach choroba może wystąpić we wcześniejszym wieku.

Ortopedzi dziecięcy zauważają, że najczęściej choroba ta dotyczy prawego stawu biodrowego. Częste są również obustronne zmiany. W tym przypadku przebieg choroby staje się bardzo trudny. Rokowanie zmian obustronnych jest zwykle słabe. W niektórych przypadkach może to nawet prowadzić do rozwoju oznak niepełnosprawności chorego dziecka.

Przyczyny

Lekarze nie ustalili jeszcze prawdziwej przyczyny tej choroby. Istnieje ogromna liczba różnych teorii naukowych wyjaśniających pojawienie się tej choroby:

  • Niektórzy eksperci uważają, że różne urazy pourazowe mogą prowadzić do rozwoju choroby Perthesa. Konsekwencje takich obrażeń i prowadzą do rozwoju wad anatomicznych stawów.
  • Silne obciążenie stawu biodrowego przyczynia się również do tego, że dziecko może później rozwinąć różne zaburzenia krążenia. Częste choroby zakaźne, które występują zwłaszcza u osłabionych dzieci, prowadzą do rozwoju zmian martwiczych w głowie stawu biodrowego.
  • Wrodzone choroby dużych stawów mogą być również przyczyną prowokacji choroby Perthesa. W tym przypadku rozwój konkretnych zmian prowadzi do naruszenia anatomicznej integralności struktur tworzących staw biodrowy. U młodzieży wyraźne przemieszczenie czwartego kręgu lędźwiowego staje się dość powszechną przyczyną tej patologii. Sytuacja ta powoduje szczypanie nerwu międzykręgowego i żywienia naczyń krwionośnych.
  • Zaburzenie ukrwienia przyczynia się do stopniowego rozwoju dystroficznych zmian stawu biodrowego. Po pewnym czasie dziecko rozwija wyraźną martwicę tkanki kostnej i chrząstki. Ten stan objawia się naruszeniem architektury stawu biodrowego. Przedłużony przebieg choroby powoduje rozwój wielu objawów niepożądanych u dziecka.

Lekarze identyfikują kilka grup wysokiego ryzyka dla rozwoju tej choroby:

wcześniaki i małe dzieci z krytycznie niską masą urodzeniową;

dzieci, które miały krzywicę we wczesnym dzieciństwie;

małe dzieci, które nie otrzymują odpowiedniego odżywiania, a także dzieci karmione sztucznie;

dzieci, często chore z nieżytami i chorobami układu oddechowego;

dzieci z oznakami niedożywienia;

dzieci cierpiące na różne rodzaje alergii.

Etapy

W rozwoju choroby zmienia się kilka etapów klinicznych. Pierwszemu towarzyszy pojawienie się martwicy jądra kostnienia głowy kości udowej. Etap 2 charakteryzuje się pojawieniem się złamania kompresyjnego głowy kości biodrowej.

Etap 3 powoduje wielokrotne rozdrobnienie i zniszczenie głównych struktur anatomicznych, które tworzą ten staw kostny. W czwartym etapie na miejscu dawnej tkanki kostnej i chrzęstnej pojawia się duża ilość tkanki łącznej. Końcowemu etapowi 5 towarzyszy kostnienie nowo utworzonych obszarów, spowodowane osadzaniem się wapnia w uszkodzonych obszarach.

Objawy

Objawy objawów klinicznych zależą od etapu rozwoju procesu patologicznego. Wszystkie objawy niepożądane rozwijają się stopniowo. Późne stadia charakteryzują się wyraźnymi objawami klinicznymi, które są wyraźnie widoczne u dziecka.

Dość częstym objawem choroby jest pojawienie się bólu w stawie biodrowym. Początkowo dziecko odczuwa tylko ból ciągnący, który rozprzestrzenia się w całej dotkniętej chorobą nodze. Dziecko odczuwa maksymalny ból w okolicy głowy stawu biodrowego. W tym czasie dziecko często wykazuje osłabienie mięśni pośladkowych.

Chore dziecko zaczyna trochę kuleć. Podczas rozwoju procesu patologicznego dziecko zaczyna kuleć znacznie bardziej. To naruszenie jest szczególnie widoczne w procesie jednokierunkowym. Obrażenia dwustronne mogą nie pojawić się przez dłuższy czas.

Z czasem chód dziecka zaczyna cierpieć. Podczas chodzenia stara się nie nadepnąć na uszkodzoną nogę i nie oszczędza jej. Prowadzi to do tego, że dziecko w większym stopniu opiera się na zdrowej stopie. Ten chód jest prawie zawsze zachowywany w dziecku.

Ponieważ zapalenie rozwija się w stawie, ten objaw u dziecka postępuje tylko.

Bolesność przy próbie rozstawienia rannej nogi na zewnątrz jest kolejnym charakterystycznym objawem, który rozwija się w tej patologii. Zakłócają się również ruchy obrotowe. Początkowo objaw ten objawia się pojawieniem się bólu podczas porwania lub obrotu nogi. Następnie aktywne i pasywne ruchy są ograniczone.

Ograniczenie zgięcia stawu biodrowego występuje u wszystkich dzieci z chorobą Perthesa. Dotknięta noga puchnie poważnie. Ten objaw jest najbardziej wyraźny przy ocenie obolałej kończyny ze zdrową. Jeśli proces jest obustronny, obrzęk pojawia się natychmiast na obu nogach.

Naruszenie dopływu krwi prowadzi do znacznego zmniejszenia pulsacji naczyń krwionośnych. Lekarze identyfikują ten znak kliniczny podczas badania klinicznego chorego dziecka. Rozwój procesu patologicznego o 2-3 stopnie towarzyszy pojawieniu się stanu podgorączkowego u dziecka. W tym przypadku temperatura ciała wzrasta do 37,2-37,5 stopni.

Wyraźne etapy procesu patologicznego charakteryzują się zwiększoną bladością skóry. Dotknięta noga staje się zimna w dotyku. Niektóre dzieci mają silne pocenie się stóp.

Diagnostyka

Badanie kliniczne odgrywa bardzo ważną rolę w ustaleniu diagnozy. Zwykle pierwsze niepożądane objawy nie pozostają niezauważone. W tym przypadku uważni ojcowie i matki natychmiast zabierają dziecko do lekarza. Ortopedzi i traumatolodzy dziecięcy zajmują się diagnozowaniem i leczeniem choroby Perthesa.

Konieczne jest poszukiwanie lekarza. Lekarz będzie w stanie ustalić nie tylko prawidłową diagnozę, ale także kontrolować rozwój choroby. Mali pacjenci cierpiący na chorobę Perthesa są zmuszani do przebywania w przychodni dla ortopedów przez całe życie.

Aby kontrolować rozwój choroby, należy przeprowadzić cały szereg testów i badań.

W diagnozie choroby Perthesa u dzieci ważną rolę odgrywa prześwietlenie rentgenowskie. Badania te prowadzone są zarówno w bezpośredniej, jak i specjalnej projekcji bocznej - według Launshteyn. Takie podwójne badanie pozwala ustalić diagnozę na najwcześniejszym etapie.

Istnieje szereg dodatkowych metod diagnostycznych, które służą do potwierdzenia diagnozy. Takie badania obejmują: ultradźwięki, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny. Dopplerowskie obrazowanie ultrasonograficzne pozwala dokładnie określić nasilenie zaburzeń krążenia. CT i MRI są wykorzystywane głównie w złożonych przypadkach diagnostycznych, w których diagnoza jest trudna.

Ortopedzi pediatryczni wolą stosować obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego na pierwszych i wczesnych etapach rozwoju tej choroby. W tym przypadku nadal nie pojawiają się na zdjęciach rentgenowskich, ponieważ w tym czasie w większości przypadków nie ma zmian patologicznych w tkance kostnej. Promieniowanie rentgenowskie można zwykle wykonać w ciągu 5-6 tygodni po pojawieniu się pierwszych naruszeń. Takie zmiany charakteryzują się rozszerzeniem wnęki przestrzeni stawowej i wyraźnym zmiękczeniem strefy wzrostu kości udowej.

Badanie rentgenowskie pomaga najpierw zidentyfikować początkowe oznaki zniszczenia kości. Następnie możesz określić objawy ściskania głowy kości udowej. Zaburzenia patologiczne występujące w trzecim etapie są identyfikowane jako liczne plamy zmiękczonej tkanki kostnej. Etap 4 zależy od pojawienia się nowo utworzonych stref.

Panewka z aktywnym rozwojem procesu zostaje spłaszczona, a nie prawidłowy kształt kulisty.

Leczenie

Ortopedzi dziecięcy zauważają, że chorobę Perthesa najlepiej leczyć, jeśli to możliwe, na bardzo wczesnym etapie. Głównym celem leczenia tego stanu patologicznego jest zachowanie anatomicznie poprawnego sferycznego kształtu głowy stawu biodrowego. W tym celu stosuje się cały szereg różnych metod.

Przeprowadzenie leczenia choroby Perthesa w domu bez nadzoru lekarzy jest niemożliwe. Takie samoleczenie może jedynie wywołać postęp objawów niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest prowadzenie takiego leczenia u małych dzieci.

Zintegrowane podejście do leczenia tej choroby może poprawić dopływ krwi do uszkodzonego obszaru, zmniejszyć proces zapalny w chrząstce i tkance kostnej, a także normalizować ton mięśni otaczających staw biodrowy. Lekarze identyfikują kilka sposobów leczenia tego typu osteochondropatii. Obejmują one standardową terapię zachowawczą, jak również procedury chirurgiczne.

Aby zmniejszyć obciążenie statyczne stawu, chore dziecko ogranicza się do jakiejkolwiek aktywności fizycznej. Zdecydowanie polegaj na chorej nodze dziecka. W ostrym okresie choroby lekarze zalecają obserwację leżenia w łóżku. Pomoże to zmniejszyć obciążenie uszkodzonych stawów biodrowych i poprawić samopoczucie dziecka.

W ciężkich stadiach stosuje się różne szyny ortopedyczne, opatrunki i struktury gipsowe w celu zatrzymania postępu choroby. Pozwalają one naprawić uszkodzoną nogę w pożądanej pozycji funkcjonalnej.

Taka wymuszona trakcja pomaga również zmniejszyć obciążenie dynamiczne stawu biodrowego.

Terapia lekowa nie tylko eliminuje niekorzystne objawy choroby, ale także zapobiega rozwojowi choroby. Środki przeciwbólowe na bazie ketorolu i nimesulidu pomogą zmniejszyć ból. Do odbioru tych funduszy istnieje szereg przeciwwskazań medycznych. Narzędzia te powinny być używane tylko na żądanie, ponieważ długotrwałe stosowanie może spowodować poważne uszkodzenie błon śluzowych przewodu pokarmowego u dziecka.

Chondroprotektory należą do leków, które pomagają zachować integralność chrząstki stawowej nieco dłużej. Środki te są przeznaczone dla dzieci cierpiących na chorobę Perthesa, tylko na długie przyjęcie. Takie leki są doskonale połączone z kompleksami witaminowymi wzbogaconymi w witaminy z grupy B. Ta połączona terapia lekowa ma nie tylko pozytywny wpływ na chrząstkę stawów biodrowych, ale także pomaga poprawić ukrwienie dotkniętego obszaru.

Masaż medyczny i specjalnie dobrana złożona terapia ruchowa są przydzielane absolutnie wszystkim dzieciom z tą chorobą. Metody te pomagają poprawić samopoczucie dziecka, a także zmniejszyć przejaw hipotropii mięśniowej i pomóc w normalizacji ukrwienia stawów biodrowych.

Fizjoterapia odgrywa bardzo ważną rolę w eliminowaniu wszystkich niepożądanych objawów choroby. Techniki rozgrzewania z użyciem parafiny, a także stymulacja elektryczna mają korzystny wpływ na mięśnie i formacje kości i chrząstki.

Wszystkie dzieci z chorobą Perthesa, lekarze zalecają poddanie się corocznemu leczeniu rehabilitacyjnemu w sanatorium. W takiej placówce medycznej wykonywanych jest wiele różnych procedur, które mają wyraźny efekt terapeutyczny.

Przy nieskuteczności leczenia zachowawczego wykonywane są operacje chirurgiczne. Wykonywane są w przypadku, gdy dziecko ma dość wysokie ryzyko niepełnosprawności. Po zabiegu chirurgicznym, ogólne samopoczucie dziecka poprawia się, a chód zostaje przywrócony. Nie występują niekorzystne skutki po prawidłowo wykonanej technicznie operacji w większości przypadków.

Leczenie chirurgiczne jest zwykle pokazane w przypadkach znacznej martwicy głowy kości biodrowej, jak również w obecności ciężkich deformacji. W niektórych przypadkach zmiany są już tak masywne, że staw musi zostać wymieniony. Stosuje się do tego różne endoprotezy. Zastosowanie takich środków technicznych pozwala na normalizację objętości ruchów utraconych w stawie biodrowym.