Główny / Siniak

Podziały ludzkiego kręgosłupa: struktura i główne cechy

Myślę, że wielokrotnie myślałeś o strukturze człowieka. W tym artykule skupię się na pytaniu - ludzkim kręgosłupie. Kręgosłup ma raczej złożoną strukturę, jest podzielony na wiele działów, z których każdy wykonuje swoje funkcje.

Możesz przeczytać szczegółowo o każdym z działów, dowiedzieć się o niektórych cechach struktury osoby, zastosować informacje do siebie. Które wydziały są w ludzkim kręgosłupie, a które narządy zależą od ich stanu - to jest w moim artykule.

Kręgosłup jest bezpośrednio połączony z narządami wewnętrznymi osoby, między nimi występuje interakcja, która przyczynia się do normalnego funkcjonowania narządów wewnętrznych.

Co to jest kręgosłup

Ludzki kręgosłup jest złożonym układem kostnym, który zapewnia wsparcie dla pozycji wyprostowanej i fizjologicznego funkcjonowania narządów wewnętrznych.

Wszystkie części ludzkiego kręgosłupa mają specyficzną specyficzną strukturę i składają się z 32-34 kręgów ułożonych w rzędzie, tworząc podstawę ludzkiego szkieletu. Oddzielne elementy (kręgi) są połączone między sobą stawami, więzadłami i dyskami międzykręgowymi.

Kręgosłup służy jako szkielet, do którego przylegają kości i mięśnie ramion i nóg. Ponadto ściany kręgosłupa, jamy brzusznej i jamy brzusznej są przymocowane do kręgosłupa. Kręgosłup jest elastycznym, ale mocnym łańcuchem kręgów. Jego funkcje to:

  • Odniesienie. Przyjmuje ciężar tułowia, głowy i rąk (a to jest 2/3 masy całego ciała) i przenosi tę masę na nogi i miednicę. Można powiedzieć, że jest to fundament całego ciała. Na kręgosłupie są trzymane razem, jakby były połączone w jedną całość: głowę, ramiona i cały pas barkowy, organy klatki piersiowej i jamy brzusznej.
  • Ochronny. Rdzeń kręgowy, który kontroluje układ kostny, mięśniowy i inne główne układy ciała, jest „ukryty” w kanale kręgowym wewnątrz kręgosłupa. Jest to najlepsza ochrona przed wstrząsami, uszkodzeniami zewnętrznymi, nie tylko dla rdzenia kręgowego, ale także dla korzeni nerwów rdzeniowych.
  • Amortyzacja. Kręgosłup pochłania wstrząsy i wstrząsy ze wsparcia. Funkcja amortyzacji jest szczególnie ważna podczas biegania, rzucania, skakania i innych ruchów - elastyczny kręgosłup pochłania wstrząsy. Mięśnie odgrywają również ważną rolę w tym procesie: im lepszy stan mięśni (zwłaszcza mięśni przykręgosłupowych), tym mniejszy nacisk na kręgosłup.
  • Silnik. Stawy kręgowe zapewniają funkcje motoryczne. Jest ich około pięćdziesiąt i umożliwiają ciału obracanie się i wykonywanie innych ruchów. Elastyczność więzadeł i dysków zwiększa mobilność.

Podziały ludzkiego kręgosłupa

Podziały ludzkiego kręgosłupa

Ile departamentów w ludzkim kręgosłupie i które organy zależą od ich stanu? W sumie istnieje pięć podziałów, z których każda, z wyjątkiem kości ogonowej, ma osobliwą krzywą i jest odpowiedzialna za pracę niektórych organów i części ludzkiego ciała.

  1. Szyjki macicy (7 kręgów) - krążenie mózgowe, przysadka mózgowa, zatoki, język, struny głosowe, usta, oczy, skóra, tarczyca, uszy, mięśnie, ramiona, łokcie.
  2. Klatki piersiowej (12 kręgów) - płuca, serce, oskrzela, skóra, nerki, klatka piersiowa, żołądek, ramiona, wątroba, limfa, nadnercza.
  3. Lędźwiowy (5 kręgów) - jelita, wyrostek robaczkowy, pęcherz, męskie narządy płciowe, biodra i inne stawy.
  4. Sacral (3-5 kręgów) - naruszenia w tym dziale prowadzą do hemoroidów, bólu pleców podczas siedzenia i nietrzymania masy kałowej.
  5. Kość ogonowa (3-4 kręgi) - dolna część ludzkiego kręgosłupa.
    Główne odcinki kręgosłupa

Krzywizna szyjki i klatki piersiowej, która jest zakrzywiona ku przodowi, nazywana jest lordozą, a krzywizna krzyżowa i lędźwiowa, która jest odwrócona do tyłu, nazywana jest kifozą. To dzięki zgięciom kręgosłup jest elastyczny. Płaszczyzna czołowa ma również niewielkie zakręty fizjologiczne (skolioza) - prawy odcinek lędźwiowy i szyjny, lewy klatka piersiowa.

Wszystkie części ludzkiego kręgosłupa mają za zadanie chronić rdzeń kręgowy, przez który mózg przekazuje impulsy do wszystkich innych części ciała.

Szyjki macicy

Anatomia kręgosłupa szyjnego jest tak charakterystyczna, że ​​jest to ta część całego filaru, która jest najbardziej mobilna.

Struktura kręgosłupa szyjnego przyczynia się do nachylenia i obrotów głowy, a mianowicie pierwszych dwóch kręgów.

Pierwszy z nich nie jest połączony z ciałem kręgosłupa, mającym wygląd dwóch łuków, które są połączone przez zgrubienia boczne kości. Kłykci łączą tę część kręgosłupa z obszarem potylicznym. Drugi kręg jest procesem dentystycznym - rozrostem kości w okolicy przedniej.

Oddział klatki piersiowej

Ma kształt litery „C”, zakrzywionej do tyłu, reprezentującej fizjologiczną kifozę. Bierze udział w tworzeniu ściany klatki piersiowej, aw szczególności jej tylnej ściany. Żebra są przymocowane do procesów i ciał kręgów piersiowych za pomocą stawów, tworząc klatkę piersiową.

Ta część kręgosłupa nie jest zbyt ruchliwa z powodu małej odległości między krążkami międzykręgowymi w tym obszarze, obecności wyrostków kolczystych kręgów i składających się z silnych żeber klatki piersiowej. Często, gdy występuje choroba w tej sekcji, ból występuje między łopatkami.

Kręg lędźwiowy

Największy ciężar, jaki spada na ludzki kręgosłup: przejmuje kręgosłup lędźwiowy. Dlatego natura stworzyła ją bardziej umocnioną, z dużymi kręgami, które mają znacznie większą średnicę niż elementy innych działów.

Struktura kręgosłupa lędźwiowego ma gładkie, nieznaczne wygięcie do przodu, które można porównać tylko z kolumną szyi.

Istnieją jednak dwa rodzaje nieprawidłowego rozwoju lędźwiowego: zjawisko, w którym pierwszy kręg krzyżowy jest oddzielony od kości krzyżowej i przybiera formę kręgu lędźwiowego, nazywane jest lumbaryzacją.

W tym przypadku w obszarze lędźwiowym znajduje się 6 kręgów. Istnieje również taka anomalia, jak sakralizacja, gdy piąty kręg lędźwiowy jest porównywany kształtem do pierwszego krzyża i częściowo lub całkowicie zespolony z kością krzyżową, podczas gdy tylko cztery kręgi pozostają w okolicy lędźwiowej.

W takiej sytuacji cierpi na ruchliwość kręgosłupa w okolicy lędźwiowej i zwiększa się obciążenie kręgów, krążków międzykręgowych i stawów, co przyczynia się do ich szybkiego zużycia.

Sacral (sacrum)

Znajduje się u podstawy kręgosłupa i jest kręgiem, zespolonym razem w jednorodną kość o kształcie klina. Ta część kręgosłupa jest kontynuacją odcinka lędźwiowego i kończy się kością ogonową.

Dział kości ogonowej

Ma niewielką mobilność i jest ostatnią, najniższą częścią kręgosłupa. Ma ścisły związek z sacrum i jest uważany za podstawkę ogona, niepotrzebną dla człowieka.

Ruchliwość kręgosłupa jest zapewniona przez liczne stawy, które znajdują się między kręgami. Znając strukturę kręgosłupa, człowiek może uzyskać wyobrażenie o występowaniu różnych chorób, ponieważ każdy z jego oddziałów jest „odpowiedzialny” za stan i funkcjonowanie narządów wewnętrznych i części ludzkiego ciała.

Struktura kręgów

Każdy kręg składa się z dwóch części: ciała i łuku. Trzon kręgowy jest połączony ze sobą przez tkankę chrząstki (krążki kręgowe). Razem tworzą część kręgosłupa odpowiedzialną za funkcję wsparcia.

Ciała kręgów pobierają moc podczas przemieszczania się i są w stanie stacjonarnym. Przenoszą ten ładunek na kości miednicy i nóg. Również ciała wraz z dyskami kręgowymi zapewniają amortyzację. Kręgi mają inny problem.

Są one ze sobą połączone ruchomo, za pomocą stawów i zapewniają ruchliwość kręgosłupa. Kręgi kręgosłupa szyjnego są znacznie mniejsze niż wszystkie inne oddziały. Jest to zrozumiałe: odcinki piersiowe i lędźwiowe przybierają znacznie większą wagę. Ale kręgi szyjne rozwinęły ramiona.

W końcu szyja jest najbardziej ruchomą częścią kręgosłupa, odpowiedzialną za ruch i dopływ krwi do głowy. Te różnice w strukturze ludzkiego kręgosłupa powodują, że bolesne procesy rozwijają się rzadziej w odcinku szyjnym niż w odcinku lędźwiowym. Osteochondroza lub przepuklina często wpływa na kręgosłup lędźwiowy z jego stałym napięciem i dużymi krążkami międzykręgowymi.

Kręgosłup składa się z 33–34 kręgów, jeden nad drugim. Łącznie jest 5 działów:

  1. Obszar szyjki macicy - 7 kręgów.
  2. Obszar klatki piersiowej - 12 kręgów.
  3. Obszar lędźwiowy - 5 kręgów.
  4. Wydział sakralny - 3-5 kręgów.
  5. Dział kości ogonowej.

Kręgi różnych działów mają inny kształt w zależności od celu i funkcji specyficznych dla każdej części kręgosłupa.

  • Kolumna lędźwiowa dla dorosłych ma cztery krzywizny:
  • Krzywizna szyjki macicy.
  • Krzywizna piersiowa.
  • Krzywizna lędźwiowa.
  • Krzywizna sakralna.

W tym przypadku krzywizna szyjna i piersiowa (lordoza) jest wypukła do przodu, a lędźwiowa i krzyżowa (kifoza) - do tyłu. Dzięki wygięciom zapewniona jest elastyczność kręgosłupa. W płaszczyźnie czołowej kręgosłup ma niewielkie ugięcia fizjologiczne (skolioza) - prawy szyjny, prawy lędźwiowy, lewy klatki piersiowej.

Kręgi kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego nazywane są prawdziwymi kręgami. Kręgi krzyżowe i krzyżowe nazywane są fałszywymi, ponieważ są one połączone odpowiednio w kość krzyżową i kości krzyżowej.

Kręgi składają się z dwóch głównych części: masywnego cylindrycznego korpusu i cienkiego łuku. Obie części tworzą wolną jamę (kanał), w której znajduje się rdzeń kręgowy. Każda szekla ma 7 procesów:

  1. wyrostek kolczysty, który znajduje się z tyłu;
  2. procesy boczne z boków;
  3. sparowane górne i dolne procesy stawowe powyżej i poniżej.

Kręg składa się z:

  • trzon kręgowy;
  • stopa łuku;
  • lepszy proces stawowy;
  • powierzchnia stawowa;
  • wyrostek kolczysty;
  • proces poprzeczny;
  • dolny proces stawowy;
  • powierzchnia stawowa;
  • dolne wycięcie kręgowe;
  • górne wycięcie kręgowe.

Trzon kręgowy jest przystosowany do przenoszenia całego ciężaru ciała, podczas gdy płytki chrzęstne chronią gąbczastą substancję trzonów kręgowych przed nadmiernym naciskiem. Ramiona są przeznaczone do mechanicznej ochrony rdzenia kręgowego. Procesy wyrostków kolczystych i poprzecznych są miejscem wprowadzania więzadeł międzykręgowych i służą jako dźwignie dla mięśni kręgosłupa.

Dwa najwyższe kręgi szyjne, które mają własne nazwy, wyróżniają się:

  1. I kręg szyjny jest nazywany atlantem (trzymając głowę).
  2. Drugi kręg szyjny nazywany jest kręgiem osiowym (na którym obraca się atlas).

Atlanta nie ma ciała, składa się z przednich i tylnych łuków oraz dwóch bocznych mas, górnych i dolnych pokrytych powierzchniami stawowymi dla artykulacji z czaszką i leżącym poniżej kręgiem. W drugim kręgu szyjnym znajduje się ząb na górnej powierzchni, który wystaje w górę i zapewnia oś obrotu do atlasu.

Krążki międzykręgowe

Co to jest dysk międzykręgowy? To chrząstkowa torba wypełniona płynem o galaretowatej konsystencji. Podczas chodzenia lub innych ruchów z powodu ruchliwości tych chrząstek, kręgi mogą wchłaniać, to znaczy poruszać się lekko pionowo. W środku krążka międzykręgowego znajduje się galaretowate jądro miąższowe.

Jego substancja składa się z proliny, kwasu hialuronowego, glikozaminoglikanów, włókien kolagenowych, fibroblastów, chondrocytów. Rdzeń jest otoczony wielowarstwowym gęstym włóknistym pierścieniem. Tkanka chrzęstna krążka międzykręgowego nie ma naczyń. Jego odżywianie i wytwarzanie tlenu zachodzi dzięki dyfuzji składników odżywczych z ciał sąsiednich kręgów.

Ważną zdolnością krążka międzykręgowego jest adsorpcja wody w celu utrzymania pożądanego ciśnienia wewnątrzciskowego. Ilość wody jest ważna dla zachowania właściwości tłumiących kręgosłupa. Jednak wraz z wiekiem ilość wody w krążkach międzykręgowych maleje. U noworodków wynosi 88% całkowitej masy dysku, w okresie dojrzewania - 80%, a na starość około 70%.

Krążki międzykręgowe zajmują jedną trzecią całkowitej objętości kręgosłupa. Dostrzegają obciążenie kręgosłupa i jednocześnie zapewniają jego elastyczność, dlatego właściwości mechaniczne tych tarcz znacząco wpływają na właściwości mechaniczne całego kręgosłupa.

Znaczna część bólu lędźwiowego jest spowodowana chorobami krążków międzykręgowych (np. Przepuklina dysku) lub uszkodzeniem innych struktur spowodowanym dysfunkcją dysku (na przykład nadmiernym ciśnieniem podczas degeneracji dysku).

W artykule omówiono strukturę i skład krążków międzykręgowych oraz ich rolę we wdrażaniu funkcji mechanicznej dysku i omówiono zmiany, które zachodzą w chorobach krążków międzykręgowych.

Anatomia

Pomiędzy ludzkimi kręgami znajdują się 24 krążki międzykręgowe, które razem z trzonami kręgowymi tworzą kręgosłup. Rozmiar dysków wzrasta od góry do dołu, aw kręgosłupie lędźwiowym osiąga 45 mm w kierunku przednio-tylnym, 64 mm w kierunku przyśrodkowo-bocznym i 11 mm grubości.

Dysk składa się z tkanki chrzęstnej i jest wyraźnie podzielony na 3 sekcje. Wewnętrzna część (luźny rdzeń) jest masą podobną do żelu i jest szczególnie wyraźna u młodych ludzi.

Obszar zewnętrzny (pierścień włóknisty) ma strukturę stałą i włóknistą. Włókna tego pierścienia są splecione w różnych kierunkach, co pozwala na wytrzymanie dużych obciążeń podczas zginania i skręcania. Z wiekiem rdzeń dysku traci wodę, staje się trudniejszy, a różnica między rdzeniem a pierścieniem włóknistym nie jest tak wyraźna.

Trzecia część dysku to cienka warstwa chrząstki szklistej oddzielającej dysk od trzonu kręgowego. U dorosłych krążek międzykręgowy nie ma własnych naczyń krwionośnych, a jego odżywianie odbywa się kosztem sąsiednich tkanek, w szczególności więzadeł i trzonu kręgowego. Włókna nerwowe znajdują się tylko w zewnętrznym obszarze dysku.

Skład biochemiczny

Krążek międzykręgowy, podobnie jak inna chrząstka, składa się głównie z wody i włókien kolagenowych zanurzonych w matrycy żelu proteoglikanu. Składniki te stanowią 90-95% całkowitej masy tkanki, chociaż ich stosunek może się różnić w zależności od konkretnego obszaru dysku, wieku osoby i obecności procesów zwyrodnieniowych. W macierzy są także komórki, które wykonują syntezę składników dysku.

Główną funkcją dysku jest funkcja mechaniczna. Dyski przenoszą ładunek przez kręgosłup i pozwalają kręgosłupowi zginać się i obracać. Obciążenie dysków wynika z masy ciała i aktywności mięśni i zależy od położenia ciała.

Podczas wykonywania codziennych czynności obciążenie dysku stale się zmienia. Zgięcie i wydłużenie kręgosłupa prowadzi do rozciągania i ściskania dysku, a obciążenie dysków wzrasta od góry do dołu ze względu na specyfikę geometrii ciała i rozkład masy ciała. Obrót kręgosłupa powoduje boczne obciążenie (ścinanie) dysków.

Segmenty silnika kręgowego

Termin „segment kręgosłupa” (PDS kręgosłupa) odnosi się do części kręgosłupa, składającej się z dwóch sąsiadujących (sąsiadujących) kręgów.

Segment motoryczny kręgów obejmuje wszystkie jednostki strukturalne na tym poziomie kręgosłupa: dwa sąsiadujące kręgi, ich stawy i aparat więzadłowy połączenia tych dwóch sąsiadujących kręgów, krążek międzykręgowy, a także mięśnie przykręgosłupowe.

W każdym segmencie motorycznym kręgów znajdują się dwa otwory międzykręgowe (foraminalne), w których zlokalizowane są korzenie nerwów rdzeniowych, tętnic i żył.

W kręgosłupie znajduje się w sumie 24 segmenty silnika kręgowego: 7 odcinka szyjnego, 12 klatki piersiowej i 5 odcinka lędźwiowego. Ostatni odcinek lędźwiowy (najniższy) tworzy piąty kręg lędźwiowy (L5) i pierwszy krzyżakowy (S1).

W protokołach medycznych segment motoryczny kręgów nosi nazwę zgodnie z kręgami powyżej i poniżej w tym segmencie, na przykład segmentem L5-S1.

Związek kręgosłupa z narządami wewnętrznymi

Nic dziwnego, że Hipokrates powiedział, że jeśli u osoby zdiagnozowano wiele chorób jednocześnie, problem należy szukać w kręgosłupie. To stwierdzenie zostało potwierdzone dzisiaj, ponieważ to z rdzenia kręgowego włókna nerwowe powstają dla normalnego funkcjonowania i funkcjonowania całego organizmu.

Zaburzenia kręgosłupa powodują problemy z mózgiem, układem trawiennym i sercem.

Leczenie chorób współistniejących nie daje pożądanego efektu, ponieważ są to tylko konsekwencje, a sam powód „umiejętnie” ukrywa się przed specjalistami, którzy badają chorego.

Ale choroby kręgosłupa powinny być leczone jak najwcześniej, jeśli nie poświęcisz im wystarczającej uwagi we wczesnych stadiach choroby, możesz poczekać na poważne konsekwencje.

Niewielu wie, jak wielką rolę odgrywa kręgosłup dla zdrowia innych narządów i układów, od korony po opuszki palców. Ludzkie ciało jest złożonym, wzajemnie połączonym systemem samoregulacji. Zakłócenie jednego organu może powodować nieprawidłowości w innym narządzie. Z czasem, bez eliminowania patologii w kręgosłupie, istnieje niebezpieczeństwo nabycia całej gamy chorób.

Pacjent, koncentrując się na naturze bólu, jego lokalizacja odnosi się do konkretnego specjalisty. Ale nie zawsze wybór lekarza leży na powierzchni. Choroby wtórne spowodowane problemami w układzie mięśniowo-szkieletowym, na pierwszy rzut oka trudno skojarzyć z samym kręgosłupem. Dlatego ludzie często bezskutecznie traktują tę lub inną chorobę od lat, nieświadomi, że przyczyna leży w przemieszczonych kręgach.

Choroby układu sercowo-naczyniowego, nadwaga, problemy z przewodem pokarmowym, zaburzenia seksualne i wiele innych patologii może być wynikiem chorób kręgosłupa.

Co spowodowało ten związek? Na przykład uszkodzenie kręgosłupa szyjnego, nawet najmniejsze przemieszczenie kręgów nieuchronnie prowadzi do skurczu otaczających mięśni. Odżywianie tkanek jest zaburzone, co powoduje obrzęk i stan zapalny. Ból napięcia jest konsekwencją tych procesów.

Przez długi czas znajdując się w niewłaściwej pozycji, kręgi doświadczają zwiększonego obciążenia, wymazują się nawzajem i dodatkowo ranią otaczające tkanki. Następnie krążek międzykręgowy jest przemieszczany z naturalnego miejsca, tworząc przepuklinę międzykręgową. Wypukła przepuklina zwęża najbliższy korzeń nerwu - unerwienie staje się trudniejsze, pojawia się ból, a aktywność ruchowa jest ograniczona.

Jeśli przepuklina zwęża naczynia krwionośne, odżywianie tkanek staje się trudne. Komórki narządowe doświadczają niedoboru tlenu i niedoborów składników odżywczych. W rezultacie zmniejsza się aktywność mózgu, pamięć, uwaga, wzrok i słuch, wzrasta ciśnienie krwi, to znaczy cierpią funkcje organów bardzo odległych od przemieszczonych kręgów, ale bardzo blisko z nimi związanych.

Wystarczy przywrócić przemieszczone kręgi do pozycji początkowej, a ciało niezależnie dostosuje wszystkie systemy.

Choroby wtórne z urazem kręgosłupa

Osteochondroza jest główną przyczyną zaburzeń metabolicznych, ogólnego pogorszenia stanu zdrowia, rozwoju chorób wielu narządów i układów.

Poniżej przedstawiono wtórne objawy związane ze zmianami patologicznymi w różnych częściach kręgosłupa.

  • Region szyjki macicy. Ból szyi, bóle głowy, migreny, zawroty głowy, omdlenia, skoki ciśnienia krwi, zespół przewlekłego zmęczenia, zaburzenia pamięci, sen, zwiększona agresja i nerwowość, niedoczynność tarczycy (zwiększone pocenie się), zaburzenia widzenia i słuchu, ból gardła, migdałki, trądzik, osłabiona ruchliwość w łokciu.
  • Oddział klatki piersiowej. Ból w obręczy barkowej, łopatki, drętwienie ramion, skurcze. Astma, kaszel, arytmia, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, kamienie żółciowe, nadwaga, niestrawność, oddawanie moczu i stolca, bezpłodność, alergie, osłabiona odporność. Bóle imitujące zawał mięśnia sercowego.
  • Obszar lędźwiowy. Ból w kolanach, stopy, obrzęk kostek, płaskie stopy, kulawizna. Zaburzone oddawanie moczu Naruszenie potencji Przepuklina, zaparcia, zapalenie jelita grubego, biegunka, kolka jelitowa, zapalenie wyrostka robaczkowego.
  • Sacrum Ból w sacrum.
  • Kość ogonowa. Hemoroidy, dysfunkcja narządów miednicy.

Gdy zostanie znaleziona jedna z wyżej wymienionych dolegliwości, warto sprawdzić stan odpowiedniego odcinka kręgosłupa. Możliwe, że przyczyna długo cierpiącej choroby leży właśnie tutaj. Po wyleczeniu kręgosłupa będzie można pozbyć się wtórnej choroby bez leków i operacji.

Zdrowie kręgosłupa

Kręgosłup jest najważniejszą częścią naszego ciała. Starożytni lekarze uważali go za rezerwuar ludzkiej witalności. Współczesna medycyna nie może się nie zgodzić. Przecież rdzeń kręgowy zlokalizowany w kanale kręgowym wysyła impulsy nerwowe do dosłownie każdego organu ciała. Oznacza to, że dobre samopoczucie całego ciała zależy od zdrowia kręgosłupa.

Zdrowie kręgosłupa jest ważnym elementem długiego aktywnego życia. Wszakże nie tylko postawa i piękna postać zależą od normalnej mobilności kręgosłupa i zachowania stawów międzykręgowych, ale także prawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych, stabilnego krążenia krwi w mózgu, a tym samym przejrzystości myśli i pełnej pamięci przez wiele lat.

Staranne podejście do postawy, utrzymanie gładkiego grzbietu przy obciążeniach statycznych i dynamicznych powinno być regułą numer jeden.

Racjonalna aktywność fizyczna pozwala uniknąć przedwczesnego zużycia krążków międzykręgowych, przemieszczenia stawów, zapalenia korzeni nerwów rdzeniowych.

Regularne pływanie umożliwia redystrybucję ładunku z kręgosłupa do muskularnej ramy tylnej.
Masaż i refleksologia aktywują przepływ krwi i drenaż limfatyczny kręgosłupa i rdzenia kręgowego, pomagają usuwać toksyny i aktywują przepływ energii życiowej krążącej w kręgosłupie.

Specjalne ćwiczenia rozciągające i gimnastyczne wzmacniają mięśnie, uelastyczniają wiązadła i poruszają stawy. Zachowaj elastyczność kręgosłupa w każdym wieku.

Im wcześniej osoba będzie świadoma potrzeby dbania o bezpieczeństwo swojego kręgosłupa, tym bardziej obiecujące staje się zapobieganie chorobom tej części ciała. Jak są powiązane ze zdrowiem i kręgosłupem? Jakich patologii można uniknąć, dbając o zdrowie kręgosłupa?

Osteochondroza, skolioza i choroba zwyrodnieniowa stawów, jako objawy zmian zwyrodnieniowych-dystroficznych, mogą ustępować od tych, którzy zwracają uwagę na ich kręgosłup przez całe życie.

Zespół tętnicy kręgowej i przewlekłe zaburzenia przepływu krwi w mózgu z powodu zmian patologicznych w okolicy szyjki macicy omijają osoby, które myślą o tym, jak utrzymać kręgosłup w zdrowiu.

Wyczerpujący przewlekły ból, parestezje, niedowład kończyn i problemy z narządami miednicy nie są w stanie zadbać o zapobieganie chorobom kręgosłupa.

Zaburzenia seksualne, bezpłodność lub obniżone libido nie zagrażają właścicielowi zdrowego odcinka lędźwiowego.

Ludzkie kręgi: struktura i funkcje kręgosłupa

Podstawą całego ludzkiego ciała jest kręgosłup. To rdzeń kości, który zapewnia stabilność ciała, aktywność, funkcje motoryczne. Ponadto kręgosłup jest podstawą wszystkiego, ponieważ głowa, mostek, miednica, kończyny, narządy wewnętrzne są do niego przymocowane.

Jaki jest ludzki kręgosłup?

Struktura ludzkiego kręgosłupa - podstawa szkieletu.

Składa się z:

  • 34 kręgi.
  • Pięć sekcji połączonych więzadłami i stawami, dyskami, chrząstką i kręgami, które rosną razem, tworząc potężną strukturę.

Ile podziałów w kręgosłupie?

Kręgosłup składa się z:

  • Obszar szyjny, który obejmuje 7 kręgów.
  • Obszar klatki piersiowej, który składa się z 12 kręgów.
  • Lędźwiowy, liczba kręgów 5.
  • Dział sakralny 5 kręgów.
  • Obszar kości ogonowej 3 lub 5 kręgów.

Wystarczająco długi pionowy pręt ma krążki międzykręgowe, więzadła, stawy i ścięgna.

Każdy element jest odpowiedzialny za własny, na przykład:

  • Przy dużych obciążeniach amortyzatory działają jak dyski między kręgami.
  • Połączenia to pakiety zapewniające interakcję między dyskami.
  • Ruchliwość kręgów jest zapewniona przez fugi stawów.
  • Przywiązanie mięśni do kręgu zapewniają ścięgna.

Funkcje kręgosłupa

Niesamowita struktura reprezentująca kręgosłup odgrywa ważną rolę. Przede wszystkim odpowiada za deprecjację silnika, operacyjną i ochronną.

Każda z funkcji zapewnia osobie niezakłócony ruch i funkcjonowanie:

  • Funkcja odniesienia zapewnia zdolność do wytrzymania obciążenia całego ciała, podczas gdy równowaga statyczna jest w optymalnej równowadze.
  • Funkcja silnika jest ściśle związana z funkcją wsparcia. Reprezentuje zdolność łączenia różnych ruchów.
  • Funkcja tłumienia minimalizuje obciążenia ciśnieniowe lub nagłe zmiany pozycji. W ten sposób minimalizuje się zużycie kręgów i zmniejsza prawdopodobieństwo obrażeń.
  • Główną funkcją tych funkcji jest defensywa, która pozwala zachować zdrowe najważniejsze narządy - rdzeń kręgowy. Jeśli zostanie uszkodzona, interakcja między wszystkimi organami ustanie. Dzięki tej funkcji bagażnik jest niezawodnie chroniony, a zatem rdzeń kręgowy jest bezpieczny.

Cechy struktury kręgosłupa

Każdy z kręgów ma swoje własne cechy, które bezpośrednio wpływają na ludzką aktywność motoryczną. W przeciwieństwie do małp człekokształtnych, ludzki kręgosłup jest usytuowany pionowo, a jego celem jest niesienie dużego obciążenia podczas wyprostowanej postawy.

Jeśli weźmiemy pod uwagę opis kręgów szyjnych, dwa pierwsze mają unikalną anatomię, ponieważ wpływają na ruchliwość szyi i głowy. Same w sobie nie są zbyt rozwinięte, ponieważ mają małe obciążenie. Dlatego jeśli ktoś ma nadmierną aktywność fizyczną, nie może uniknąć takich chorób, jak przepuklina międzykręgowa lub osteochondroza.

W rejonie klatki piersiowej występują masywne kręgi, ponieważ jest to sektor duży i stały. Przepuklina w takim oddziale jest powszechnym zjawiskiem, ponieważ oddział klatki piersiowej ma minimalne obciążenie. Jednak obecność przepukliny i jej rozwój jest bezobjawowy.

Jeśli pierwsze dwie sekcje mają minimalne obciążenia, to odcinek lędźwiowy jest środkiem obciążeń. W tym segmencie obserwuje się maksymalną koncentrację obciążeń, ponieważ kręgi w tej sekcji są masywne pod każdym względem.

W obszarze krzyżowym kręgi są specyficzne - rosną razem, a każdy z nich jest mniejszy. Należy również wspomnieć o takich zjawiskach, jak lumbarizacja, która oddziela pierwszy i drugi kręg krzyżowy, mimo że piąty i pierwszy - rośnie razem (sakralizacja).

Struktura kręgów

Kręgi w ludzkim ciele są przed sobą w ścisłej kolejności i mają własną numerację, tworząc ostatecznie jedną całość - filar. Łuki przylegają do niego, podobnie jak procesy kręgów, które tworzą wewnętrzny kanał elementu kręgowego, i znajduje się w nim rdzeń kręgowy.

  • Sam rdzeń kręgowy jest niezawodnie chroniony przez membranę - twardą skorupę z dystansem, nazywaną przestrzenią zewnątrzoponową.
  • Ze względu na to, że tysiące włókien korzeni nici oddalają się od rdzenia kręgowego, dostarczane są impulsy odpowiedzialne za czułość i funkcję motoryczną.
  • Każdy kręgosłup tworzą nerwy rdzeniowe.
  • Jego wyjście skierowane jest do otworu międzykręgowego.

Tak więc, gdy tylko osoba zaczyna odczuwać nieprzyjemne objawy, gdy ruch lub aktywność ruchowa zmniejsza się w połączeniu z bolesnymi objawami, oznacza to, że kręgi lub dyski są zdeformowane i odpowiednio naciskają na nerw w dowolnym segmencie.

Zakręty kręgosłupa

Struktura ludzkiego ciała oraz jego kręgi są przemyślane w najmniejszym szczególe. Jeśli dokładnie przyjrzysz się kręgosłupowi podczas pomiaru profilu, stanie się oczywiste, że nie ma on idealnej równości bieguna, wręcz przeciwnie - jest wygięty.

Istnieją różne zakręty w zależności od działu:

  • Zakręt w kręgu jest podobny do litery S. W tym przypadku zgięcie na zewnątrz nazywa się lordozą, a wnętrze jest kifozą. Zależność od kierunku gięcia zmienia kierunek.
  • Jeśli spojrzysz na obszar szyjki macicy, wypukłość w niej wygląda - przed siebie. Tak jak lędźwiowy.
  • Mostek różni się kifozą, ponieważ jest wklęsły do ​​wewnątrz.

Części kręgosłupa

Ludzki kręg jest unikalną strukturą. Zapewnia osobie pełną aktywność. Jednocześnie kształtowanie kręgosłupa obejmuje tworzenie wydziałów, które mają określoną funkcję i mają swoje uniwersalne przeznaczenie.

W miarę jak się formują i rosną, najważniejsze części są rozdzielane:

  • szyjki macicy - C I - C VII;
  • skrzynia - Th I - Th XII;
  • lędźwiowy - L I - L V;
  • sakralny - S I-S V;
  • kość ogonowa.

Kręgosłup szyjny

Ta sekcja przedstawia najbardziej specyficzny projekt, ponieważ ze wszystkich części sekcja szyjki jest najbardziej mobilna. Ze względu na cechy anatomiczne, osoba ma możliwość wykonywania różnych ruchów w celu zginania, obracania głowy.

Obszar szyjny składa się z 7 części, podczas gdy dwie pierwsze (atlas i oś) odpowiadają za ruch i zwoje głowy, nie połączone z głównym korpusem. Wyglądają jak dwa ramiona, połączone ze sobą pogrubieniem kości.

Wśród głównych funkcji tego działu:

  • Jest odpowiedzialny za połączenie mózgu i rdzenia kręgowego. Zostań centrum obwodowego i centralnego układu nerwowego.
  • Wspiera głowę, zapewnia jej ruch.
  • Nasyca mózg krwią z powodu dziury w sekcji bocznej.

Kręgosłup piersiowy

Dział ten ma postać litery C, która jest wciśnięta do środka. Jest to przedstawiciel kifozy, która bierze udział w tworzeniu mostka. Żebra przyczepiają się do procesów i ostatecznie tworzą mostek.

Oddział jest praktycznie nieruchomy, odległość między kręgami jest zbyt mała. Dział ten odpowiada za funkcje wspomagające, a także za ochronę narządów wewnętrznych serca, płuc i kręgosłupa.

Kręg lędźwiowy

Środek obciążeń - obszar lędźwiowy niesie ze sobą wiele obciążeń, dlatego w tej sekcji kręgi mają masywną strukturę, podczas gdy z przodu jest zakręt.

Ten dział ma ważną misję - silnik. Służy również do równomiernego rozłożenia obciążenia na całym ciele. Jednocześnie przeprowadzana jest pełna amortyzacja wibracji i różnych pchnięć. Ochronę nerek zapewniają procesy poprzeczne.

Kręgosłup krzyżowy

W tej sekcji kręgi rosną razem, ponieważ znajdują się w samym środku kręgosłupa. Kości kości krzyżowej przypominają kliny, kontynuuj część lędźwiową, tworząc kość ogonową.

Grzbiet kręgosłupa

W tej części jest mało mobilności. Wydział sakralny i kość ogonowa są ze sobą ściśle powiązane. Kość ogonowa składa się z trzech lub pięciu kości i jest uważana za organ szczątkowy (w procesie ewolucji sekcja ogonowa stała się kością ogonową), niemniej jednak spełnia ona swoje specyficzne funkcje - rozkład obciążenia na kręgosłup.

Nerwy rdzeniowe - rdzeń kręgowy

Do najważniejszych właściwości ochronnych kręgosłupa należy ochrona rdzenia kręgowego. Łączy się z mózgiem, układem peryferyjnym i ułatwia transfer na obwód układu nerwowego impulsów z ciała do mózgu, a także instruuje mięśnie o ich zachowaniu.

Gdy tylko kręgosłup zostanie uszkodzony w jakikolwiek sposób, cierpią również nerwy rdzeniowe i gałęzie. Wszystko to towarzyszy ból, paraliż może wystąpić w jednej z części ciała.

Cechy rdzenia kręgowego:

  • Sam rdzeń kręgowy jest składnikiem centralnego układu nerwowego, którego długość sięga 45 cm.
  • Rdzeń kręgowy ma postać cylindra, zawiera naczynia krwionośne, rdzeń, który jest kombinacją włókien nerwowych. Każde z włókien rdzeniowych ma równą szczelinę, ma szczelinę między powierzchnią stawów a trzonem kręgowym.
  • Właściwością rdzenia kręgowego jest dostosowanie się i rozciągnięcie do aktualnej pozycji osoby. Dlatego, jeśli nie ma pęknięcia lub przemieszczenia, trudno go uszkodzić.

Ale nerwy w rdzeniu kręgowym mają tysiące i miliony związków błonnika, które są konwencjonalnie podzielone:

  • Nerwy ruchowe odpowiedzialne za aktywność mięśni.
  • Wrażliwe, które są przewodnikami impulsów nerwowych.
  • Mieszany, który podlega fluktuacjom pulsów i funkcji motorycznych.

Fasetowane stawy i mięśnie kręgosłupa

Konieczne jest rozróżnienie w anatomii kręgosłupa stawów, które mają nieformalną nazwę - stawy fasetowe. Reprezentują połączenie między kręgami w odcinku tylnym. Ich struktura jest dość prosta, ale mechanizm pracy wręcz przeciwnie jest bardzo interesujący.

Ich funkcjonalność obejmuje:

  • Kapsułka ma małe rozmiary, których przyleganie dokładnie spada na krawędź powierzchni stawowej. Jama stawowa sama jest modyfikowana w każdej sekcji. Jeśli mówimy o pozycji poprzecznej, kapsułka będzie poprzeczna do kręgu lędźwiowego - ukośna.
  • W każdym stawie jego podstawą jest łaźnia parowa, a procesy stawowe pokryte chrząstką, małe, zlokalizowane w wierzchołku.
  • Jego połączenie łączy się między sobą w obszarze mięśni i ścięgien wzdłuż tylnej ściany wzdłużnej. Są też mięśnie, dzięki którym możliwe jest powstrzymanie procesów poprzecznych.
  • W zależności od kręgosłupa, kształt stawów jest modyfikowany. Tak więc w obszarze piersiowym i szyjnym można znaleźć płaskie, łukowate przeguby, podczas gdy w odcinku lędźwiowym jest ono cylindryczne.
  • Stawy fasetowe należą do grupy osób siedzących ze względu na fakt, że praktycznie nie ulegają one zgięciu i wyprostowaniu kręgu, powodując jedynie ruch ślizgowy względem siebie.
  • Przeguby w biomechanice są uważane za połączone ze względu na fakt, że ruch występuje zarówno w symetrycznym stawie, jak iw sąsiednim segmencie.

Nie należy lekceważyć połączeń fasetowych, ponieważ wpływają one na cały kompleks podparcia, który jest związany ze strukturą kręgosłupa, a cały ładunek jest równomiernie rozłożony na pewne punkty, które znajdują się w przednim, środkowym i tylnym słupku.

Struktura krążków międzykręgowych

Jedna trzecia całej długości kręgosłupa składa się z dysków, które odgrywają ważną rolę - amortyzacji.

Anatomicznie dysk jest podzielony na trzy składniki, a jego struktura rozwija się z tkanki chrzęstnej. Przesuwają cały ładunek na siebie, dzięki czemu cała konstrukcja jest elastyczna i sprężysta. Cała aktywność ruchowa jest zapewniona dzięki właściwościom mechanicznym krążków międzykręgowych.

Jednocześnie, każda patologia, ból jest powodowany właśnie przez choroby dysków, uszkodzenie ich integralnej struktury.

Żyły i tętnice

Równie ważny w kręgosłupie jest dopływ krwi, który zapewniają żyły i tętnice. Jeśli weźmiesz oddziały, to w tętnicach kręgów szyjnych, rosnących i głębokich, oddzielają się od nich gałęzie, które zasilają rdzeń kręgowy.

W rejonie klatki piersiowej znajdują się tętnice międzyżebrowe, w odcinku lędźwiowo-lędźwiowym.

Zaburzenia kręgosłupa

Choroby kręgosłupa diagnozuje się za pomocą obrazów i badań o wysokiej precyzji - rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej i promieni rentgenowskich.

Kręgosłup może cierpieć z powodu różnych chorób, w szczególności z:

  • Deformacje. Choroby - konsekwencja zniekształceń w każdym z kierunków.
  • Echinokokoza. Rozwój choroby powoduje zniszczenie kręgów i nacisk na rdzeń kręgowy.
  • Uszkodzenia dysków. Takie uszkodzenie jest konsekwencją degeneracji, która jest związana ze zmniejszeniem ilości wody i biochemii w tkankach samych dysków. W rezultacie elastyczność staje się mniejsza, a właściwości amortyzacji maleją.
  • Zapalenie kości i szpiku. Rozwija się jako konsekwencja przerzutowego skupienia na tle zniszczenia.
  • Występy przepukliny międzykręgowej i przepukliny.
  • Guzy i urazy o różnej etiologii.

Przepuklina międzykręgowa

Rozwój przepukliny międzykręgowej wynika z faktu, że pomiędzy kręgami występuje pęknięcie pierścienia włóknistego - podstawa krążka międzykręgowego. Odpowiednio, przez szczeliny wypływa „wypełnienie” i ściska końce nerwów w rdzeniu kręgowym.

Gdy tylko pojawi się nacisk na dysk, zaczyna on, jak balon, wybrzuszać się po bokach. To przejaw przepukliny.

Występ dysku

Powstaje w wyniku „wypukłości” dysku poza kręgosłup. Choroba przebiega prawie bez objawów, jednak gdy tylko następuje ucisk zakończenia nerwu, plecy natychmiast zaczynają boleć.

Urazy kręgosłupa

Oprócz różnych chorób, w całym życiu człowieka mogą wystąpić obrażenia integralności struktury kręgosłupa.

Mogą być spowodowane:

  • Odroczone wypadki.
  • Naturalne anomalie.
  • Urazy zawodowe.
  • Obrażenia domowe.

W zależności od urazu objawia się ból i ograniczenie aktywności ruchowej. W każdym razie uraz kręgosłupa jest poważną sprawą, a stopień uszkodzenia można określić tylko przy użyciu najnowszych środków diagnostycznych pod ścisłą kontrolą specjalisty.

Struktura i funkcja kręgosłupa!

Kręgosłup jest osią ciała, ma kształt litery S iw swojej strukturze przypomina raczej sprężynę niż jednolity pręt. Taka forma jest warunkiem wstępnym dla zapewnienia prostego chodzenia. Daje sprężystość i elastyczność kręgosłupa, łagodzi wstrząsy podczas chodzenia, biegania i silnych wibracji, co pozwala zachować równowagę środka ciężkości ciała. Siłą tej „struktury” są liczne więzadła i mięśnie, które zapewniają dużą amplitudę rotacji i zgięcia ciała, ograniczając jednocześnie te ruchy, które mogą naruszać jego integralność. Ponadto w trakcie pracy fizycznej więzadła przykręgosłupowe częściowo przejmują nacisk ciężaru ciała, zmniejszając w ten sposób obciążenie kręgów.

Funkcje kręgosłupa

  1. Podeprzyj głowę i usztywnij szkielet.
  2. Trzymaj ciało w pozycji pionowej.
  3. Aby chronić rdzeń kręgowy, w którym przechodzą nerwy łączące mózg z innymi częściami ciała.
  4. Służy jako miejsce mocowania mięśni i żeber.
  5. Wstrząsy absorbują wstrząsy i uderzenia.
  6. Pozwól ciału wykonywać różne ruchy.

Struktura kręgosłupa

Struktura kręgosłupa: widok z boku

Struktura kręgosłupa: widok z przodu

Anatomia kręgosłupa

Kręgosłup składa się z 32-34 małych kości zwanych kręgami. Kręgi znajdują się jeden nad drugim, tworząc kręgosłup. Pomiędzy dwoma sąsiednimi kręgami znajduje się krążek międzykręgowy, który jest okrągłą płaską uszczelką tkanki łącznej o złożonej strukturze morfologicznej. Główną funkcją dysku jest amortyzacja obciążeń statycznych i dynamicznych, które nieuchronnie powstają podczas aktywności fizycznej. Dyski służą również do łączenia ze sobą kręgów.

Ponadto kręgi są połączone ze sobą za pomocą więzadeł. Wiązki to formacje łączące kości ze sobą. Ścięgna łączą mięśnie z kośćmi. Istnieją również połączenia między kręgami, których struktura jest podobna do kolana lub, na przykład, stawu łokciowego. Nazywa się je fugami lub fugami. Ze względu na obecność połączeń fasetowych możliwy jest ruch między kręgami.

Każdy kręg ma otwór w środkowej części, zwany otworem kręgowym. Te otwory w kręgosłupie znajdują się nad sobą, tworząc pojemnik na rdzeń kręgowy. Rdzeń kręgowy to odcinek centralnego układu nerwowego, w którym znajdują się liczne ścieżki nerwów przewodzących, które przekazują impulsy z organów naszego ciała do mózgu i z mózgu do narządów. Z rdzenia kręgowego jest 31 par korzeni nerwowych. Korzenie nerwowe opuszczają kanał kręgowy przez otwory międzykręgowe (foraminarne), które są tworzone przez nogi i procesy stawowe sąsiednich kręgów.

Części kręgosłupa

Jest 5 części kręgosłupa:

  • Obszar szyjny (7 kręgów, C1 - C7);
  • Klatka piersiowa (12 kręgów, Th1 - Th12);
  • Obszar lędźwiowy (5 kręgów, L1 - L5);
  • Wydział sakralny (5 kręgów, S1 - S5);
  • Gałka ogonowa (3-5 kręgów, Co1 - Co5).

Kręgosłup szyjny składa się z 7 kręgów, klatki piersiowej - 12 kręgów i odcinka lędźwiowego - 5 kręgów. W dolnej części obszar lędźwiowy jest połączony z kością krzyżową. Kość krzyżowa to odcinek kręgosłupa, który składa się z 5 splecionych ze sobą kręgów. Kość krzyżowa łączy kręgosłup z kośćmi miednicznymi. Korzenie nerwowe wychodzące przez otwory krzyżowe unerwiają kończyny dolne, krocze i narządy miednicy (pęcherz i odbyt). Obszar kości ogonowej to dolny kręgosłup osoby, składający się z trzech do pięciu przerośniętych kręgów.

Zwykle kręgosłup oglądany z boku ma kształt litery S. Ta forma zapewnia kręgosłupowi dodatkową funkcję amortyzującą wstrząsy. W tym samym czasie części szyjne i lędźwiowe kręgosłupa są łukiem skierowanym w stronę wypukłą do przodu, a obszar piersiowy - łukiem skierowanym do tyłu.

Istnieją 2 rodzaje skrzywienia kręgosłupa: lordoza i kifoza. Lordosis to część kręgosłupa, która jest zakrzywiona brzusznie (do przodu) - szyjna i lędźwiowa. Kifoza - te części kręgosłupa, które są zakrzywione grzbietowo (grzbiet) - piersiowe i krzyżowe.

Krzywe kręgosłupa przyczyniają się do zachowania ludzkiej równowagi. Podczas szybkich, ostrych ruchów zakręty sprężynują i łagodzą wstrząsy doznawane przez ciało.

Poniżej znajduje się opis poszczególnych struktur anatomicznych, które tworzą kręgosłup.

Kręgi


Kręgi to kości tworzące kręgosłup. Przednia część kręgu jest cylindryczna i nazywana jest trzonem kręgowym. Trzon kręgowy przenosi główny ładunek podtrzymujący, ponieważ nasza waga jest głównie rozłożona na przód kręgosłupa. Za trzonem kręgowym w postaci półpierścienia jest łuk kręgowy z kilkoma procesami. Ciało i łuk kręgowy tworzą otwór kręgowy. W kręgosłupie odpowiednio otwór kręgowy znajduje się jeden nad drugim, tworząc kanał kręgowy. W kanale kręgowym znajduje się rdzeń kręgowy, naczynia krwionośne, korzenie nerwowe, tkanka tłuszczowa.

Kanał kręgowy jest tworzony nie tylko przez ciała i łuki kręgowe, ale także przez więzadła. Najważniejsze więzadła to więzadła podłużne tylne i żółte. Tylne więzadło wzdłużne w postaci sznura łączy wszystkie ciała kręgów od tyłu, a więzadło żółte łączy przyległe łuki kręgów. Ma żółty pigment, z którego pochodzi jego nazwa. Wraz ze zniszczeniem krążków międzykręgowych i stawów więzadłowych mają tendencję do kompensowania zwiększonej nieprawidłowej ruchomości kręgów (niestabilność), co skutkuje przerostem więzadeł. Proces ten prowadzi do zmniejszenia światła kanału kręgowego, w którym to przypadku nawet małe przepukliny lub narośle kości (osteofity) mogą kompresować rdzeń kręgowy i korzenie. Stan ten nazywany jest zwężeniem kręgosłupa (hiperłącze do zwężenia kręgosłupa na poziomie kręgosłupa). Aby rozszerzyć kanał kręgowy, wykonuje się dekompresję struktur nerwowych.

Siedem procesów odchodzi od kręgu: niesparowany proces kolczasty i sparowane procesy poprzeczne, górne i dolne stawowe. Procesy wyrostków kolczystych i poprzecznych są miejscem mocowania więzadeł i mięśni, procesy stawowe biorą udział w tworzeniu stawów fasetowych. Łuk kręgowy jest przymocowany do trzonu kręgowego za pomocą nogi kręgowej. Kręgi mają strukturę gąbczastą i składają się z gęstej zewnętrznej warstwy korowej i wewnętrznej warstwy gąbczastej. W rzeczywistości gąbczasta warstwa przypomina gąbkę kostną, ponieważ składa się z pojedynczych belek kostnych. Pomiędzy belkami kości znajdują się komórki wypełnione czerwonym szpikiem kostnym.

Krążek międzykręgowy

Krążek międzykręgowy jest płaską uszczelką o okrągłym kształcie, umieszczoną między dwoma sąsiednimi kręgami. Krążek międzykręgowy ma złożoną strukturę. W środku znajduje się rdzeń pulsacyjny, który ma właściwości sprężyste i służy jako amortyzator dla obciążeń pionowych. Wokół jądra znajduje się wielowarstwowy pierścień włóknisty, który utrzymuje jądro w centrum i zapobiega przemieszczaniu się kręgów ku sobie. U dorosłego krążek międzykręgowy nie ma naczyń, a jego chrząstka jest zasilana przez dyfuzję składników odżywczych i tlenu z naczyń ciał sąsiednich kręgów. Dlatego większość leków nie dociera do krążka chrząstki. Procedura termodyskoplastyki laserowej ma największy wpływ na odbudowę chrząstki dysku.

Włóknisty pierścień ma wiele warstw i włókien przecinających się w trzech płaszczyznach. Zazwyczaj pierścień włóknisty jest utworzony przez bardzo silne włókna. Jednak w wyniku choroby zwyrodnieniowej krążków (osteochondroza) włókna włóknistego pierścienia są zastępowane tkanką bliznowatą. Włókna blizny nie mają takiej wytrzymałości i elastyczności jak włókna pierścienia. Prowadzi to do osłabienia dysku i ze wzrostem ciśnienia wewnątrzciskowego może prowadzić do pęknięcia pierścienia.

Połączenia fasetowane

Aspekty (synonimy: łukowate, procesy stawowe) odchodzą od płytki kręgowej i uczestniczą w tworzeniu stawów fasetowych. Dwa sąsiednie kręgi są połączone dwoma złączami fasetowymi usytuowanymi po obu stronach łuku symetrycznie względem linii środkowej ciała. Łukowate procesy sąsiadujących kręgów są skierowane ku sobie, a ich zakończenia są pokryte chrząstką stawową. Chrząstka stawowa ma bardzo gładką i śliską powierzchnię, co znacznie zmniejsza tarcie między kośćmi tworzącymi staw. Końce procesów stawowych są zamknięte w worku zamkniętym tkanki łącznej, który nazywany jest torebką stawową. Komórki wewnętrznej wyściółki worka stawowego (błona maziowa) wytwarzają płyn maziowy. Płyn stawowy jest potrzebny do smarowania i odżywienia chrząstki stawowej. Ze względu na obecność połączeń fasetowych możliwe są różne ruchy między kręgami, a kręgosłup jest elastyczną strukturą ruchomą.

Otwór międzykręgowy (foral)

Otwory perforowane znajdują się w bocznych częściach kręgosłupa i są utworzone przez nogi, ciała i procesy stawowe dwóch sąsiadujących kręgów. Poprzez foraminarne otwory korzenie nerwowe i żyły opuszczają kanał kręgowy, a tętnice wchodzą do kanału kręgowego, dostarczając krew do struktur nerwowych. Pomiędzy każdą parą kręgów znajdują się dwa otwory otworowe, po jednym z każdej strony.

Rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe

Rdzeń kręgowy jest podziałem centralnego układu nerwowego i jest sznurem składającym się z milionów włókien nerwowych i komórek nerwowych. Rdzeń kręgowy jest otoczony przez trzy muszle (miękkie, pajęczynówki i ciała stałego) i znajduje się w kanale kręgowym. Opona twarda tworzy szczelny worek tkanki łącznej (worek opony twardej), w którym znajduje się rdzeń kręgowy i kilka centymetrów korzeni nerwowych. Rdzeń kręgowy w worku opony twardej jest przemywany przez płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF).

Rdzeń kręgowy zaczyna się od mózgu i kończy na poziomie szczeliny między pierwszym i drugim kręgiem lędźwiowym. Korzenie nerwowe odchodzą od rdzenia kręgowego, które znajdują się poniżej poziomu jego końca, tworząc tzw. Ogon konia. Korzenie ogonowe biorą udział w unerwieniu dolnej połowy ciała, w tym narządów miednicy. Korzenie nerwowe przechodzą przez krótki odcinek kanału kręgowego, a następnie wychodzą z kanału kręgowego przez otwory otworowe. U ludzi, jak również u innych kręgowców, zachowane jest segmentowe unerwienie ciała. Oznacza to, że każdy segment rdzenia kręgowego unerwia określony obszar ciała. Na przykład odcinki rdzenia kręgowego szyjki macicy unerwiają szyję i ramiona, klatki piersiowej - klatkę piersiową i brzuch, odcinek lędźwiowy i krzyżowy - nogi, krocze i narządy miednicy (pęcherz, odbyt). Lekarz, określając, w którym obszarze ciała pojawiły się zaburzenia wrażliwości lub funkcji motorycznych, może sugerować, na jakim poziomie wystąpiło uszkodzenie rdzenia kręgowego.

Impulsy nerwów obwodowych pochodzą z rdzenia kręgowego do wszystkich narządów naszego ciała, aby regulować ich funkcję. Informacje z narządów i tkanek docierają do centralnego układu nerwowego przez włókna nerwów czuciowych. Większość nerwów naszego ciała składa się z włókien czuciowych, motorycznych i wegetatywnych.

Mięśnie parawerbalne

Nazywane są mięśnie przykręgosłupowe, zlokalizowane w pobliżu kręgosłupa. Wspierają kręgosłup i zapewniają ruchy, takie jak zginanie i obracanie ciała. Różne mięśnie są przymocowane do procesów kręgów. Ból pleców jest często spowodowany uszkodzeniem (rozciąganiem) mięśni przykręgosłupowych podczas ciężkiej pracy fizycznej, a także odruchowym skurczem mięśni podczas urazu lub choroby kręgosłupa. Przy skurczu mięśni występuje skurcz mięśni, podczas gdy nie można się zrelaksować. W przypadku uszkodzenia wielu struktur kręgowych (krążków, więzadeł, torebek stawowych) dochodzi do mimowolnego skurczu mięśni przykręgosłupowych, mającego na celu stabilizację uszkodzonego obszaru. Gdy skurcz mięśniowy w nich gromadzi się kwas mlekowy, który jest produktem utleniania glukozy w warunkach braku tlenu. Wysokie stężenie kwasu mlekowego w mięśniach powoduje wystąpienie bólu. Kwas mlekowy gromadzi się w mięśniach ze względu na fakt, że skurczowe włókna mięśniowe przeciążają naczynia krwionośne. Kiedy mięśnie są rozluźnione, światło naczyń zostaje przywrócone, krew jest wymywana z kwasu mlekowego z mięśni i ból ustępuje.

Segment silnika kręgowego

W wertebrologii powszechnie stosuje się koncepcję segmentu motorycznego kręgów, który jest jednostką funkcjonalną kręgosłupa. Segment kręgowy składa się z dwóch sąsiadujących kręgów, połączonych dyskiem międzykręgowym, więzadłami i mięśniami. Dzięki stawom fasetowym istnieje pewna możliwość ruchu między kręgami w segmencie kręgosłupa. Naczynia krwionośne i korzenie nerwowe przechodzą przez otwory otworowe znajdujące się w bocznych częściach segmentu kręgosłupa.

Segment silnika kręgowego jest łączem w złożonym łańcuchu kinematycznym. Normalna funkcja kręgosłupa jest możliwa tylko przy prawidłowym działaniu wielu segmentów kręgowych. Dysfunkcja odcinka kręgowego objawia się w postaci niestabilności segmentowej lub blokady segmentowej. W pierwszym przypadku możliwy jest nadmierny ruch pomiędzy kręgami, co może przyczynić się do pojawienia się mechanicznego bólu lub nawet dynamicznego ucisku struktur nerwowych. W przypadku blokady segmentowej nie ma ruchu między dwoma kręgami. Jednocześnie, ruchy kręgosłupa są zapewnione z powodu nadmiernych ruchów w sąsiednich segmentach (hipermobilność), co może również przyczyniać się do rozwoju bólu.

W niektórych chorobach rdzenia kręgowego występuje dysfunkcja jednego segmentu kręgosłupa, podczas gdy w innych obserwuje się zmianę wielosegmentową.

Po opisaniu struktury głównych struktur anatomicznych tworzących kręgosłup zapoznajmy się z anatomią i fizjologią różnych części kręgosłupa.

Kręgosłup szyjny

Kręgosłup szyjny jest najwyższym kręgosłupem. Składa się z 7 kręgów. Obszar szyjki ma fizjologiczną krzywiznę (fizjologiczną lordozę) w postaci litery „C” z wypukłą stroną skierowaną do przodu. Obszar szyjny jest najbardziej ruchomą częścią kręgosłupa. Taka mobilność umożliwia nam wykonywanie różnych ruchów szyi, a także zakrętów i zagięć głowy.

W procesach poprzecznych kręgów szyjnych występują otwory, w których przechodzą tętnice kręgowe. Te naczynia krwionośne biorą udział w dopływie krwi do pnia mózgu, móżdżku i płatów potylicznych półkul mózgowych. Wraz z rozwojem niestabilności kręgosłupa szyjnego, tworzeniem się przepuklin uciskających tętnicę kręgową, z bolesnymi skurczami tętnicy kręgowej w wyniku podrażnienia uszkodzonych dysków szyjnych, brak jest dopływu krwi do tych części mózgu. Przejawia się to bólami głowy, zawrotami głowy, „przednimi celownikami” przed oczami, niestabilnym chodem, a czasami zaburzeniami mowy. Warunek ten nazywa się vertebro - niewydolność podstawna.

Dwa górne kręgi szyjne, atlas i oś mają anatomiczną strukturę, która różni się od struktury wszystkich innych kręgów. Ze względu na obecność tych kręgów, osoba może wykonywać różne skręty i przechylenia głowy.

ATLANT (pierwszy kręg szyjny)

Pierwszy kręg szyjny, atlas, nie ma trzonu kręgowego, ale składa się z łuków przednich i tylnych. Ramiona są połączone przez boczne zagęszczenie kości (masy boczne).

ACSIS (drugi kręg szyjny)

Drugi kręg szyjny, oś, ma przedni proces kostny w przedniej części, nazywany procesem dentystycznym. Proces wgniecenia jest ustalany za pomocą więzadeł w otworze kręgowym atlasu, reprezentujących oś obrotu pierwszego kręgu szyjnego. Ta anatomiczna struktura pozwala na wykonywanie ruchów atlasu o wysokiej amplitudzie i głowy względem osi.

Kręgosłup szyjny jest najbardziej podatną częścią kręgosłupa na urazy pourazowe. Ryzyko to spowodowane jest słabym układem mięśniowym w szyi, a także niewielkim rozmiarem i niską wytrzymałością mechaniczną kręgów szyjnych.

Uszkodzenie kręgosłupa może nastąpić w wyniku bezpośredniego uderzenia w szyję oraz w poza ruch giętki lub prostownika głowy. Ten ostatni mechanizm nazywany jest „urazem kręgosłupa” w wypadkach samochodowych lub „urazem nurka”, gdy uderza się głową w dno podczas nurkowania na mieliźnie. Ten rodzaj urazu często towarzyszy uszkodzeniu rdzenia kręgowego i może spowodować śmierć.

Kręgosłup piersiowy

Kręgosłup piersiowy składa się z 12 kręgów. Zwykle wygląda jak litera „C”, skierowana w stronę wybrzuszenia w tył (fizjologiczna kifoza). Kręgosłup piersiowy bierze udział w tworzeniu tylnej ściany klatki piersiowej. Żebra są połączone z ciałami i poprzecznymi procesami kręgów piersiowych za pomocą stawów. W przednich częściach żebra są połączone w jedną sztywną ramę za pomocą mostka, tworząc klatkę piersiową. Krążki międzykręgowe w okolicy klatki piersiowej mają bardzo małą wysokość, co znacznie zmniejsza ruchliwość tej części kręgosłupa. Ponadto ruchliwość obszaru klatki piersiowej jest ograniczona długimi wyrostkami kolczystymi kręgów, zlokalizowanymi w postaci płytek, a także klatką piersiową. Kanał kręgowy w okolicy klatki piersiowej jest bardzo wąski, dlatego nawet małe formacje objętościowe (przepukliny, guzy, osteofity) prowadzą do rozwoju ucisku korzeni nerwowych i rdzenia kręgowego.

Kręg lędźwiowy

Kręg lędźwiowy składa się z 5 największych kręgów. Niektórzy ludzie mają 6 kręgów w okolicy lędźwiowej (lumbarizacja), ale w większości przypadków ta anomalia rozwojowa nie ma znaczenia klinicznego. Zazwyczaj obszar lędźwiowy ma łagodne wygięcie do przodu (lordoza fizjologiczna), a także kręgosłup szyjny. Kręg lędźwiowy łączy nieaktywną klatkę piersiową i nieruchomą sacrum. Struktury lędźwiowe znajdują się pod znacznym ciśnieniem z górnej połowy ciała. Ponadto, podczas podnoszenia i przenoszenia ciężaru, ciśnienie działające na struktury kręgosłupa lędźwiowego może wielokrotnie wzrosnąć. Wszystko to jest przyczyną najczęstszego zużycia krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowej. Znaczny wzrost ciśnienia wewnątrz dysków może prowadzić do pęknięcia pierścienia włóknistego i wyjścia części rdzenia miazgi poza dysk. W ten sposób powstaje przepuklina dysku (hiperłącze do przepukliny dysku międzykręgowego), która może prowadzić do kompresji struktur nerwowych, co prowadzi do pojawienia się zespołu bólowego i zaburzeń neurologicznych.