Główny / Nadgarstek

Środki zwiotczające mięśnie z osteochondrozą

Osteochondrozie zawsze towarzyszy ból. Skurcz mięśni i unieruchomienie dotkniętego obszaru wzmacniają go. Skuteczne leczenie osteochondrozy jest niemożliwe bez specjalnych preparatów - środków zwiotczających mięśnie. Rozluźniają spastyczne mięśnie, a tym samym łagodzą ból.

Rodzaje leków terapeutycznych

Wszystkie preparaty zwiotczające mięśnie dzielą się w zależności od czasu ekspozycji - ultrakrótkie, krótkie, średnie i długie

W przypadku osteochondrozy, z zaburzeniami krążków i przemieszczeniem kręgów, mięśnie są przeciążone.

Jest to reakcja obronna mięśni, która próbuje naprawić dotknięty kręg w prawidłowej pozycji.

Przepięcie zapewnia stabilną bolesną ostrość. Sygnał alarmowy z patogennego ogniska rdzenia kręgowego wchodzi do mózgu i od tego momentu pojawia się polecenie zwiększenia napięcia.

Istnieje rodzaj błędnego koła, występuje hipertonizm mięśni ze skurczem i negatywny wpływ na zakończenia nerwów. Złamać ten krąg dzięki specjalnej grupie leków - środków zwiotczających mięśnie.

Przetłumaczone z łacińskiego słowa oznacza „relaksujący mięsień”. Zadaniem środka zwiotczającego mięśnie jest unieruchomienie mięśni szkieletowych i zgaszenie odruchowej aktywności mięśniowej.

Jeśli wcześniej tego typu leki były używane tylko w anestezjologii w celu złagodzenia napięcia mięśniowego w czasie operacji, obecnie leki zwiotczające mięśnie są aktywnie stosowane w leczeniu następujących chorób:

osteochondroza; nerwoból; choroba zwyrodnieniowa stawów; rwa kulszowa; bruksizm

Efekt terapeutyczny środków zwiotczających mięśnie po podaniu doustnym nie jest wystarczająco skuteczny, a najczęściej, zwłaszcza w ostrym okresie choroby, jest podawany domięśniowo.

Środki zwiotczające mięśnie dzielą się na dwa typy:

Środki zwiotczające mięśnie o działaniu obwodowym, których celem jest blokowanie impulsów nerwowych prowadzących do włókien mięśniowych. Są używane do skurczów, bólów, skurczów. Z kolei są depolaryzujące (Ditilin), niepolaryzujące (Mellyktin, Arduran, Diplacin) i mieszane. Środki zwiotczające mięśnie o działaniu centralnym.

Z kolei środki zwiotczające mięśnie o działaniu centralnym są wykonywane na podstawie:

na bazie benzimidazolu (Flexin); na podstawie gliceryny (Predarol, Meprotan); mieszane (Belofen, Mydocalm).

Wszystkie preparaty zwiotczające mięśnie dzielą się w zależności od czasu ekspozycji - ultrakrótkie, krótkie, średnie i długie.

Działanie farmakologiczne

Schemat działania środków zwiotczających mięśnie

Zmniejszenie napięcia z bólami kręgosłupa o spastycznej naturze jest głównym zadaniem preparatów zwiotczających mięśnie.

Działają bezpośrednio na układ nerwowy, który odpowiada za regulację napięcia mięśniowego.

Klinicznie udowodniono, że leki zwiotczające mięśnie i niesteroidowe leki przeciwzapalne podawane razem mają maksymalne działanie przeciwbólowe.

Główne wymagania dotyczące tej grupy leków:

muszą działać selektywnie; działanie powinno mieć na celu zmniejszenie pobudliwości mięśni w danym obszarze; dość dobrze tolerowany lek; działanie skuteczne i wystarczająco długie; lek nie powinien wpływać na ogólną aktywność i zdolność roboczą pacjenta; w połączeniu z innymi lekami zawartymi w programie terapeutycznym.

Jednym z najbezpieczniejszych, najbardziej skutecznych i spełniających wszystkie wymagania jest środek zwiotczający mięśnie.

Zalecenia i przeciwwskazania

Przepisywanie środka zwiotczającego mięśnie w celu leczenia pacjenta jest wyłączną odpowiedzialnością lekarza.

Samoleczenie jest wykluczone.

Ich zastosowanie w leczeniu powinno odbywać się zgodnie z określonymi zasadami i w szpitalu, pod nadzorem lekarzy.

Środki zwiotczające mięśnie mają dość obszerną listę działań niepożądanych i przeciwwskazań.

W leczeniu osteochondrozy z zastosowaniem środków zwiotczających mięśnie lekarz ocenia wykonalność ich zastosowania na podstawie ogólnego obrazu klinicznego, skarg, danych związanych z wiekiem i powiązanych chorób.

Działania niepożądane po wprowadzeniu środków zwiotczających mięśnie obejmują:

stan osłabienia mięśni, bóle głowy; depresja ośrodkowego układu nerwowego; spadki ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca; zaburzenia psychomotoryczne w postaci halucynacji, niestabilnego stanu emocjonalnego, depresji, apatii, bezsenności; zaburzenia dyspeptyczne.

Leczenie środków zwiotczających mięśnie odbywa się w dość krótkim czasie. Leki niekorzystnie wpływają na ogólny stan centralnego układu nerwowego, powodują uzależnienie i przyczyniają się do wzrostu masy ciała pacjenta.

Patologie, w których leczenie środków zwiotczających mięśnie jest przeciwwskazane:

niewydolność nerek, wątroby; alkohol, uzależnienie od narkotyków; zaburzenia psychiczne, choroba Parkinsona, padaczka, skłonność do psychozy i neurastenii, zwiększona aktywność napadowa; wrzodziejące i erozyjne patologie przewodu pokarmowego

Leki nie są stosowane przez kobiety w okresie ciąży i laktacji.

Formy wydania

Środki zwiotczające mięśnie, stosowane w leczeniu osteochondrozy, są przedstawione w następujących postaciach:

Tabletki Mydocalm, roztwór do wstrzykiwań;

Tizanidine - tabletki. do treści ↑

Leczenie osteochondrozy środkami zwiotczającymi mięśnie

Stosowanie środków zwiotczających mięśnie bez wyraźnego zespołu bólowego osteochondrozy jest klinicznie nieuzasadnione.

Pierwszy wymyślony środek zwiotczający mięśnie - karizoprodol był stosowany w połowie ubiegłego wieku. Ta klasa leków została wynaleziona przypadkowo podczas opracowywania środków przeciwbakteryjnych. Okazało się środkiem do rozluźnienia mięśni. Obecnie różnorodność środków zwiotczających mięśnie jest ogromna. Środki zwiotczające mięśnie z osteochondrozą stosowano w ramach kompleksowego leczenia.

Jak działają środki zwiotczające mięśnie?

Osteochondroza charakteryzuje się napięciem powłoki mięśniowej w części grzbietu, gdzie wystąpiły zwichnięcia kręgów i zaburzenia krążków. Wzrasta napięcie mięśniowe i utrwalenie kręgów - ochronna cecha ludzkiego ciała. Sygnał bólu wchodzi do mózgu i daje impuls do zwiększenia napięcia mięśni w obszarze zespołu bólowego. Wzrasta odczucie bólu. W obszarze stresu pacjent czuje się sztywny i skurczowy.

Z pomocą środków zwiotczających mięśnie rozluźniają się. Skurcz mięśni powoduje ból i powstaje zła postawa. Leczenie jest przepisywane indywidualnie w każdym przypadku. W ciele występują dwa rodzaje mięśni: szkieletowy i gładki. Gładkie mięśnie znajdują się w ścianach narządów wewnętrznych. Szkielet - odpowiada za ruch kości i kręgosłupa.

Różne leki są stosowane w celu łagodzenia skurczów tych rodzajów mięśni. Na przykład dla mięśni gładkich stosuje się papawerynę, ale shpa. Leki zwiotczające mięśnie - leki o centralnym działaniu w osteochondrozie, zmniejszają skurcz mięśni szkieletowych. Urządzenie peryferyjne - stosowane do znieczulenia ogólnego.

Preparaty mięśniowe służą do szybkiego usuwania dyskomfortu z tyłu. Dawkowanie przepisuje wyłącznie lekarz prowadzący. Ze względu na możliwość wystąpienia skutków ubocznych, samoleczenie jest surowo zabronione.

Środki zwiotczające mięśnie w przypadku osteochondrozy to leki, które unieruchamiają mięśnie szkieletowe, łagodzą skurcze i są wykorzystywane do zwichnięć. Lepiej jest podawać leki domięśniowo, aby uzyskać szybszy wynik. Centralnie działające środki zwiotczające mięśnie ze środkami znieczulającymi, leki przeciwzapalne.

Kompleksowe leczenie skurczów mięśni

Osteochondroza - zmiany patologiczne, dyski międzykręgowe, trzony kręgowe są niszczone, pogarszają się funkcje włókien.

Skurcze mięśni, ostry ból ograniczają ruchliwość kręgosłupa. Leki zwiotczające mięśnie zmniejszają napięcie mięśni, ból, poprawiają wynik fizjoterapii. Aby przywrócić mobilność, leki są używane przez około trzy tygodnie. Lista środków zwiotczających mięśnie z osteochondrozą w odcinku szyjnym obejmuje: Tizanidine, Baclofen, Mydocalm.

Gimnastyka i terapia manualna środkami zwiotczającymi mięśnie poprawią zdrowie pacjenta. Lek i dawka przepisane przez lekarza indywidualnie po pełnym badaniu pacjenta. Czas trwania kursu zależy od zespołu bólowego i postępu patologii. Kompleks leczenia uzupełniają niesteroidowe środki znieczulające i leki przeciwzapalne w celu poprawy skuteczności i szybkiego powrotu do zdrowia pacjenta.

Radzimy przeczytać: maści i żele do osteochondrozy

Skurcz mięśni naprawia obolałą część kręgosłupa, zmniejsza ruchliwość. Środki zwiotczające mięśnie z osteochondrozą - zmniejszają napięcie mięśniowe i skurcze. Pomóż zmniejszyć dawkę innych leków w kompleksie, czas trwania leczenia, skutki uboczne.

Jakie leki są przepisywane

W operacjach wykorzystuje się środki zwiotczające mięśnie o działaniu obwodowym, które manifestują się w układzie nerwowo-mięśniowym. Są: depolaryzujące, niedepolaryzujące. Charakteryzuje się różnymi metodami oddziaływania na receptory.

Centralnie działające środki zwiotczające mięśnie to relaksujące leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy.

Kiedy stosuje się leki na osteochondrozę:

Mydocalm jest dobrze tolerowany. Pomaga zmniejszyć ilość niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Zmniejsza skurcze mięśni. Ma działanie przeciwskurczowe, adrenoblokujące, ale stosunkowo małe działanie przeciwskurczowe.

Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Zabronione z niedociśnieniem i miastenią. Lek nie ma działania uspokajającego, możesz jeździć samochodem podczas jego przyjmowania. Wynik pozytywny zależy od prawidłowego odbioru. Zastrzyki leku są szybsze niż pigułki, ale cena tabletek jest niższa. Możliwe negatywne skutki: zmniejszone napięcie mięśniowe, ucisk, nudności, bóle głowy, uczucie dyskomfortu w żołądku, alergie. Nie może być stosowany u dzieci do trzech lat, jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku.

Sirdalud jest stosowany do skurczów mięśni. Mianowany na pigułki. Ma działanie zwiotczające mięśnie, relaksujące i przeciwbólowe. Dawka jest stopniowo zwiększana. Zabronione w recepcji wraz z cyprofloksacyną i fluwoksaminą.

Nie możesz brać ze sobą problemów z wątrobą, osób poniżej osiemnastu lat, z alergiami i nietolerancją składników. Możliwe: zmęczenie, letarg, senność, niskie ciśnienie krwi, wymioty. Spożywaj pod nadzorem pracownika służby zdrowia.

Lek jest skuteczny w drgawkach, amputacjach, porażeniu mózgowym. W wysokich dawkach lek powinien być regularnie testowany na receptę. Jeśli występują skutki uboczne, to tymczasowo zrezygnuj z pracy, prowadząc pojazdy.

Baklofen jest dobrze tolerowany. Jest stosowany do bólu pleców. Stosowany w połączeniu z innymi lekami, co przyspiesza czas leczenia. Dawkę należy stopniowo zwiększać. Maksymalna dzienna dawka stu miligramów.

Z nadużywaniem leku są możliwe: depresja, senność, drżenie, zawroty głowy, zaparcia, nudności, obniżona czynność nerek. Zabronione jest otrzymywanie padaczki, niewydolności nerek, miażdżycy, wrzodów żołądka, ciąży, cukrzycy. Nie mogą być brane przez dzieci poniżej czternastego roku życia. Ważne jest, aby być testowanym co miesiąc.

Tizanidyna jest stosowana podczas skurczów mięśni pleców w osteochondrozie. Zmniejsza opór mięśni, gdy pacjent się porusza. Poprawia efekt fizjoterapii. Nie zaleca się do uszkodzenia wątroby i cukrzycy. Okresowo konieczne jest przeprowadzenie badań aktywności cukru i enzymów wątrobowych.

Używany zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Nudności, zawroty głowy. Najczęściej występują skutki uboczne wynikające z niewłaściwego odbioru, przedawkowania, długotrwałego korzystania z funduszy. Na początku leczenia ważne jest stopniowe zwiększanie dawki, a na końcu - powolne zmniejszanie.

Powszechne działania niepożądane środkowo działających środków zwiotczających mięśnie zmniejszają się, gdy ciało pacjenta dostosowuje się do leku. Możliwe: suchość w ustach, zaburzenia snu, pocenie się, wysypka skórna.

Właściwe podawanie tabletek i zastrzyków przez lekarza prowadzącego zmniejsza do minimum występowanie działań niepożądanych. Stosuje się je z uwzględnieniem stopnia choroby, pełnego badania i ogólnego stanu pacjenta.

Preparaty relaksujące mięśnie są związkami organicznymi, których cząsteczka zawiera 2 czwartorzędowe atomy azotu. Początkowo do osiągnięcia tego efektu wykorzystano rośliny uprawiane w Ameryce Południowej, a później zaczęto wytwarzać syntetyczne preparaty do rozluźnienia mięśni. Doprowadziło to do rozwoju anestezjologii i chirurgii. W artykule dowiemy się, jakie leki są dostępne do rozluźnienia mięśni.

Korzyści Klasyfikacja Skutki uboczne Przegląd środków zwiotczających mięśnie Leki zwiotczające mięśnie w osteochondrozie

Środki zwiotczające mięśnie mają na celu rozluźnienie mięśni prążkowanych. Leki te zapobiegają odruchowej aktywności mięśni, zmniejszają ich napięcie, dlatego są często stosowane w anestezjologii, chirurgii, a także w osteochondrozie kręgosłupa, przepuklin krążków międzykręgowych.

Inną ważną właściwością środków zwiotczających mięśnie jest skuteczna ochrona osoby przed stresem podczas operacji. Zapewnia się to poprzez blokowanie transmisji nerwowo-mięśniowej, zmniejszając patologiczne impulsy z mięśni do centralnego układu nerwowego.

Trzecią właściwością środków zwiotczających mięśnie jest zapobieganie skurczom mięśni podczas stanu padaczkowego, tężca, wścieklizny itp. Pamiętaj, że ludzkie mięśnie szkieletowe rozluźniają się podczas przyjmowania tabletek zwiotczających mięśnie, ale nie występuje amnezja i utrata przytomności.

Klasyfikacja środków zwiotczających mięśnie

Środki zwiotczające mięśnie dzielą się na 3 grupy w zależności od wpływu, jaki mają na synapsy nerwowo-mięśniowe:

Nie depolaryzujące środki zwiotczające mięśnie są dodatkowo dzielone na leki krótkie (mniej niż 20 minut), średnie (mniej niż 40 minut) i długo działające przez ponad 40 minut). Ich mechanizm działania to wpływ konkurencyjnych blokerów nerwowo-mięśniowych na błonę postsynaptyczną. Zdolność do depolaryzacji nie ma już związku ze stanem polaryzacji. W rezultacie nie ma skurczu włókna mięśniowego; Depolaryzujące środki zwiotczające mięśnie - leki o ultrakrótkim działaniu (5-7 minut). Należą do nich leki suksametonia, różniące się jedynie solą. Efekt jest spowodowany depolaryzacją błony postsynaptycznej, stymulacją włókien mięśniowych. Ale nie opuszczają receptora natychmiast, więc depolaryzacja jest krótka, mięśnie szybko się rozluźniają; Leki mieszane powodują najpierw drugi, a następnie pierwszy blok.

Działania niepożądane środków zwiotczających mięśnie

Nie zaleca się samodzielnego przyjmowania środków zwiotczających mięśnie. Koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby ustalić dokładną przyczynę bólu i przepisać kompleksowe leczenie. Nieprawidłowo dobrane środki zwiotczające mięśnie lub nieprawidłowe dawkowanie mogą powodować następujące działania niepożądane:

Senność; Zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia krwi; Ból mięśni po zabiegu; Suche usta; Problemy z oddawaniem moczu; Hipertermia złośliwa (spowodowana depolaryzującymi środkami zwiotczającymi mięśnie); Wraz ze wzrostem stężenia potasu we krwi może rozwinąć się hiperkaliemia; Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe; Fascykulacja jest skutkiem ubocznym wszystkich depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie.

Środki zwiotczające mięśnie

Rozważ główne leki rozluźniające mięśnie o działaniu nie depolaryzującym i depolaryzującym.

Decametonium jest silnym depolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie. Zwany także decakuran, sincuran, eulizin. Maksymalny efekt występuje po 3 minutach. Aby zmniejszyć wytrzymałość na ściskanie szczotki o 95%, przeciętna osoba ma 2,2 mg.

Ditilin jest powszechnie stosowany w krajach WNP jako lek do rozluźnienia mięśni w operacjach krótkoterminowych. Z reguły podaje się go dożylnie. Efekt występuje po 1 minucie, czas działania wynosi od 5 do 10 minut. W przypadku podawania domięśniowego efekt rozwija się w ciągu 2-4 minut.

Imbretil - środek zwiotczający mięśnie typu mieszanego. Wprowadzony dożylnie. Maksymalny efekt występuje po 3 minutach. W niektórych przypadkach zwiększa ciśnienie w oku.

Atrakurium. Drugie imię to tracrium. Dostępne w ampułkach 2,5 i 5 ml. Reprezentatywny środek zwiotczający mięśnie o średnim działaniu, regeneracja następuje po około 35 minutach. Możliwe działania niepożądane w postaci przekrwienia skóry, reakcji anafilaktycznej, obniżenia ciśnienia krwi, skurczu oskrzeli. Najczęściej acurium stosuje się w operacjach chirurgicznych, intubacji tchawicy.

Diplacin jest środkiem zwiotczającym mięśnie o działaniu niedepolaryzującym. Maksymalny efekt występuje po 5-6 minutach i trwa od 18 do 25 minut. Należy pamiętać, że po przywróceniu oddychania nadal utrzymuje się rozluźnienie mięśni. Wraz z wprowadzeniem dużych dawek może zwiększyć ciśnienie krwi. Wady leków obejmują indywidualną nietolerancję.

Pipeuronium - przedstawiciel długo działających środków zwiotczających mięśnie. Zawarte w grupie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie. Ma również nazwy Arduan, Arkuron. Możliwe działania niepożądane obejmują niedociśnienie, bradykardię, reakcję anafilaktyczną.

Toxiferin - jedno z najsilniejszych działań niedepolaryzujących zwiotczających mięśnie. Jest syntetyczną kurary butelką z alkaloidami. Dożylne podanie 2 mg wystarcza do całkowitego rozluźnienia mięśni. Czas trwania leku - od 30 do 50 minut. Nie obserwuje się skutków ubocznych, ponadto można go stosować do reakcji alergicznych.

Środki zwiotczające mięśnie z osteochondrozą

Tabletki na rozluźnienie mięśni są często przepisywane na osteochondrozę. Objawy tej choroby są ograniczone do zawrotów głowy, drętwienia, bólu w klatce piersiowej i dolnej części pleców. Często występuje skurcz mięśni pleców, ból zaczyna się rozwijać z powodu napięcia mięśni. W tym przypadku przepisuje się leki zwiotczające mięśnie - tabletki rozluźniające mięśnie szkieletowe.

Zespół mięśniowo-toniczny leczy się środkowo działającymi środkami zwiotczającymi mięśnie. Ich istota polega na tym, że działają na poziomie centralnego układu nerwowego, łagodzą ból, napięcie mięśni, poprawiają funkcje motoryczne. Leki zwiotczające mięśnie z osteochondrozą należy przyjmować aż do całkowitego ustąpienia bólu, może to potrwać kilka tygodni. Rozważmy główne środki zwiotczające mięśnie stosowane w osteochondrozie kręgosłupa.

Mydocalm (tolperyzon). Jeden z najpopularniejszych leków rozluźniających mięśnie szyi i pleców w osteochondrozie, terapii zespołu odruchowego. Ma następujące działania: przeciwbólowy, rozszerzający naczynia, zwiotczający mięśnie. Ponadto doskonale łączy się z NLPZ, poprawia zdolność umysłową, usuwa lęk. Liczne badania potwierdzają bezpieczeństwo i dobrą tolerancję leku. Po 1-1,5 godziny pacjenci zauważają zmniejszenie bólu. Przeciwwskazaniami do przyjmowania Mydocalm jest ciąża, niemowlęctwo, laktacja u kobiet i indywidualna nietolerancja.

Baklofen ma następujące zalety: łagodzi ból, skurcze mięśni zwiększa ruchomość kręgosłupa, jest szybko wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Jednak ten lek ma pewne działania niepożądane: nudności, zawroty głowy, zaparcia, osłabienie. Dlatego leczenie osteochondrozy tym środkiem zwiotczającym mięśnie powinno być przeprowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza. Środki ostrożności powinny być stosowane przez osoby cierpiące na cukrzycę, choroby wątroby.

MI-301 jest również nazywany relaxil-G, myocain, reorganin. Jest lekiem na relaks mięśni pleców. Wpływa na synapsy rdzenia i rdzenia kręgowego, dlatego należy do grupy środków zwiotczających mięśnie o działaniu centralnym. Maksymalny efekt występuje w ciągu 4-6 minut. Korzyści obejmują brak wpływu na wątrobę, płaty i hemodynamikę.

Lista skutecznych leków zwiotczających mięśnie w osteochondrozie

Osteochondroza charakteryzuje się znacznym przeciążeniem mięśni w obszarze, w którym dochodzi do naruszenia struktury krążków międzykręgowych, a także mieszania kręgów. W rezultacie pojawiają się znaczące bolesne doznania. Leki zwiotczające mięśnie są powszechnie stosowanymi lekami w leczeniu osteochondrozy, które sprzyjają rozluźnieniu mięśni.

Środki zwiotczające mięśnie są stosowane w obecności skurczu mięśni, ponieważ pomagają unieruchomić uszkodzone mięśnie i wyeliminować ich nadmierną aktywność.

Rodzaje środków zwiotczających mięśnie

Środki zwiotczające mięśnie stosuje się tylko zgodnie z zeznaniami lekarza. Takie leki są prezentowane w dwóch różnych grupach o różnym działaniu na organizm pacjenta. Mogą to być leki na obwodową i centralną ekspozycję. Leki obwodowe na osteochondrozę są nieskuteczne, dlatego często są stosowane w anestezjologii, traumatologii i podczas operacji. Leki te tępią przewodzenie impulsów nerwowych do tkanki mięśniowej.

To ważne! Tylko lekarz określa potrzebę użycia określonej grupy środków zwiotczających mięśnie ze względu na dostępne wskazania i przeciwwskazania.

W osteochondrozie konieczne jest szybkie złagodzenie skurczu mięśni i zmniejszenie bolesnych doznań, dlatego wymaga leków o centralnym działaniu.

Wskazania do użycia

Leki zwiotczające mięśnie są powszechnie stosowane w obecności osteochondrozy do złożonej terapii, ponieważ takie leki same nie mają absolutnie żadnego efektu terapeutycznego. Rozluźniając wszystkie grupy mięśni, umożliwiają regularne inne manipulacje medyczne, w szczególności:

Nie należy stosować środków zwiotczających mięśnie do samoleczenia, ponieważ takie leki mają wiele różnych przeciwwskazań i skutków ubocznych, dlatego powinny być przepisywane tylko przez lekarza prowadzącego. Często tego typu leki są stosowane, jeśli ze względu na przebieg osteochondrozy występuje ograniczenie ruchu i intensywne bolesne objawy. Są oni powoływani, jeśli to konieczne, do uzupełnienia działania NLPZ. Jeśli istnieją przeciwwskazania do stosowania NLPZ, leki zwiotczające mięśnie są przepisywane, aby je zastąpić i wyeliminować bolesne objawy i skurcze mięśni do dalszej terapii.

Zasada działania

W przebiegu zaburzeń patologicznych, wywołanych osteochondrozą, dyski międzykręgowe pacjenta, kręgi ulegają zniszczeniu i zaburzone zostaje normalne funkcjonowanie włókien mięśniowych. W związku z tym występuje skurcz mięśni, któremu towarzyszy ostry ból i ograniczenie ruchu osoby.

Dlatego podczas prowadzenia terapii środkami przeciwzapalnymi i przeciwbólowymi powszechnie stosuje się środki zwiotczające mięśnie. Leki te pomagają zmniejszyć napięcie mięśni, dzięki czemu można szybko wyeliminować ból. Aby jednak w pełni przywrócić mobilność uszkodzonego obszaru, zaleca się przyjmowanie środków zwiotczających mięśnie przez kilka tygodni, w zależności od ciężkości patologii.

Najpopularniejsze nazwy środków zwiotczających mięśnie stosowane w leczeniu osteochondrozy:

Pomagają one nie tylko w usuwaniu nadmiernego napięcia mięśni, ale także dodatkowo wzmacniają efekt przeprowadzanych zabiegów fizycznych. Dlatego fizjoterapia, prowadzona w połączeniu z przyjmowaniem środków zwiotczających mięśnie, przyspiesza proces gojenia.

Środki zwiotczające mięśnie są wybierane tylko przez lekarza, a ich dawkowanie jest obliczane zgodnie z dostępnymi wskaźnikami po kompleksowej diagnozie. Zasadniczo pełny przebieg leczenia osteochondrozy zwykle waha się od 3 do 7 dni, w zależności od ciężkości przebiegu choroby i intensywności powstałego bolesnego zespołu.

Mydocalm jest uważany za jeden z najpopularniejszych leków, ponieważ jest dobrze tolerowany przez pacjenta i ma pożądany efekt terapeutyczny. Jego skład zawiera aktywny składnik aktywny - tolperyzon, a także zawiera lidokainę, która pomaga wyeliminować bolesne doznania. Zastosowanie Mydocalm pozwala zmniejszyć dawkę leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych.

Sirdalud przyczynia się do eliminacji skurczów mięśni i jest stosowany w ostrych i przewlekłych chorobach. Jest dobrze tolerowany przez pacjentów z baklofenem i lek jest stosowany z silnymi bolesnymi odczuciami. Stosowanie baklofenu podczas kompleksowej terapii może znacznie skrócić czas leczenia. Środki zwiotczające mięśnie są bardzo skuteczne w złożonej terapii, jednak ich stosowanie jest ściśle ograniczone ze względu na obecność wielu działań niepożądanych.

Efekty uboczne

Pacjenci cierpiący na osteochondrozę, podczas złożonej terapii przepisywali środkom zwiotczającym mięśnie. Lekarz wstępnie ocenia potrzebę ich użycia, biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych. W szczególności skutki uboczne obejmują:

  • osłabienie mięśni;
  • ból głowy;
  • spadek koncentracji uwagi;
  • suche usta;
  • drgawki;
  • zaburzenia układu nerwowego;
  • problemy z wątrobą, żołądkiem, sercem.

Ponadto pacjenci mogą odczuwać alergie, senność, zaburzenia snu, depresję, omamy. Ze względu na dużą liczbę skutków ubocznych, takie leki są stosowane do prowadzenia terapii tylko w szpitalu lub w domu, ale pod stałym nadzorem lekarza. W momencie przyjmowania leku należy wykluczyć czynności wymagające większej uwagi, a także zakaz prowadzenia samochodu.

Leki zwiotczające mięśnie nie są przepisywane do przyjmowania przez długi czas, ponieważ mogą wystąpić negatywne reakcje organizmu. Ponadto wywołują uzależnienie i mogą nieznacznie zwiększyć wagę pacjenta.

Przeciwwskazania

Cechą środków zwiotczających mięśnie jest ich niemal natychmiastowe wchłanianie przez żołądek i jelita. Część leków zdeponowanych w wątrobie i wydalanych z moczem przez nerki. Jedynym wyjątkiem jest baklofen, który jest wyświetlany w niezmienionym stanie.

Szybka wchłanialność środków zwiotczających mięśnie znacząco zwiększa liczbę przeciwwskazań do ich przyjmowania. W szczególności zabronione jest używanie narkotyków w przypadku:

  • niewydolność nerek;
  • choroba wątroby;
  • ciąża;
  • karmienie piersią;
  • alergie;
  • wrzody;
  • niestabilność umysłowa.

Nie należy nagle przerywać stosowania środków zwiotczających mięśnie, ponieważ powinno się stopniowo zmniejszać dawkę przyjmowanych leków, co ma miejsce w ciągu kilku tygodni.

Przegląd najlepszych nowoczesnych środków zwiotczających mięśnie: działanie, klasyfikacja i zastosowanie

Włókna mięśniowe odgrywają ważną rolę w funkcjonowaniu ludzkiego ciała. W praktyce medycznej często konieczne jest wywieranie wpływu na włókna mięśniowe wraz z ich dalszym rozluźnieniem.

Środki zwiotczające mięśnie działają tylko za pomocą takich środków, ponieważ ich bezpośrednie działanie lecznicze ma na celu to, że mięśnie poprzeczne, jak również pulsacja nerwowo-mięśniowa stają się mniej wyraźne i zmniejszają ich napięcie.

Środki zwiotczające mięśnie dla bólu

Odkrycie środków zwiotczających mięśnie umożliwiło medycynie zrobienie kroku naprzód w leczeniu poważnych chorób. Według historii, trucizna kurary z kory rośliny była używana przez Indian amerykańskich podczas polowania na zwierzęta i ptaki. Trucizna na końcu strzałki spowodowała, że ​​zwierzę przestało oddychać.

Po 1942 r. Rynek farmakologiczny i apteki były stopniowo napełniane lekami zawierającymi truciznę kurary, a następnie substancjami syntetycznymi.

W praktyce stosowanie środków zwiotczających mięśnie pozwala na ich stosowanie w następujących obszarach:

  • W leczeniu neurologii, na tle wyraźnego napięcia mięśni szkieletowych.
  • W przypadku bólu w dolnej części pleców, szyi lub kręgosłupa piersiowego.
  • Przed zabiegiem, w tym w jamie brzusznej.
  • Jeśli to konieczne, przeprowadzić terapię elektrowstrząsową.
  • Ze znieczuleniem z zachowaniem naturalnego oddychania.
  • Po powrocie do zdrowia po operacji kręgosłupa, po urazach, z rozwojem przepukliny międzykręgowej.

Jak działają środki zwiotczające mięśnie?

Ból mięśniowy lub skurcz mięśni bezpośrednio wpływa na ruchliwość stawów, blokując i zmniejszając ich aktywność. W rezultacie - całkowity brak ruchu.

Leczenie w tym przypadku trwa dość długo. Środek zwiotczający mięśnie jest okazją do normalizacji ogólnego samopoczucia człowieka, a także do złagodzenia rozwijającego się stanu zapalnego. Mechanizm działania środków zwiotczających mięśnie obejmuje blokowanie receptorów nerwowych wszystkich mięśni.

Naturalne środki zwiotczające mięśnie

Terapia alternatywna jest naturalna. Naturalne rośliny zawierają naturalne substancje, które mają taki wpływ na mięśnie.

Pozwala także zmniejszyć ból, jeśli korzystasz z dobroczynnych właściwości zwiotczających mięśnie:

  1. Olejek miętowy. Ma działanie przeciwzapalne, zmniejsza ból i wspomaga krążenie krwi. Niewielką ilość należy wcierać w miejsce napięcia mięśni. Następnie wywieraj niewielki ruch masujący w miejscu zmiany przez co najmniej 5 minut.
  2. Waleriana Jego właściwości są w stanie złagodzić i złagodzić proces zapalny w miejscu zmiany, a także wywołać utlenianie. Aby użyć waleriany jako środka zwiotczającego mięśnie, należy przygotować napój - z 10 kropli infuzji. Weź co najmniej 500 ml dziennie.
  3. Sole Epsom. Minerał może zmniejszyć ból, zmniejszyć stan zapalny i rozluźnić mięśnie dzięki wysokiej zawartości magnezu. Stosowanie soli, ewentualnie w postaci kąpieli. Aby to zrobić, rozpuść 100 g soli w wodzie. Kurs trwa 7 dni przez 20 minut.

Klasyfikacja środków zwiotczających mięśnie

Środki zwiotczające mięśnie w farmakologii i terminologii medycznej mają własną klasyfikację.

W zależności od konkretnego przypadku klasyfikacja może mieć następujący rozkład:

  • Działanie peryferyjne. Chlorowodorek pilokarpiny, proseryna, siarczan atropiny, metatsyna.
  • Centralny wpływ. Należą do nich lek Miokain, Mydocalm, Sibazon.

W zależności od czasu działania lekami mogą być:

  • Długa ekspozycja. Ta kategoria obejmuje leki Tubokuroin, Baclofen.
  • Średni wpływ. Leki z tej grupy to Atracurium, Tsisatrakurium.
  • Krótka ekspozycja. Lekiem jest Mivakurium.
  • Bardzo szybka aplikacja. Ta kategoria obejmuje Clostenon, Ditilin.
  • Mieszana akcja. Zastosuj, jeśli to konieczne, aby zapewnić natychmiastową lokalną relaksację włókien mięśniowych.

Leki zwiotczające mięśnie działające centralnie

Działanie takich leków różni się w zależności od składu chemicznego:

  • pochodne glicerolu;
  • benzimidazol;
  • mieszane

Preparaty pozwalają zablokować wszystkie odruchy zawarte w synapsie mięśniowej. Blokowanie następuje z powodu tłumienia neuronów w rdzeniu kręgowym. Tak więc, wykazując efekt relaksujący, ich stosowanie pozwala powstrzymać wiele chorób, które mają jeden wspólny objaw - zwiększone napięcie mięśni.

Leki zwiotczające mięśnie obwodowe

Takie leki blokują lub depolaryzują impuls nerwowy do włókna mięśniowego. Szczególnie często stosowane na tle stosowanego znieczulenia, z paraliżem i skurczem.

Podziel się na:

  • niepolaryzujący;
  • depolaryzacja;
  • mieszane

Preparaty z tej grupy są bardzo skuteczne na tle rozwiniętego bólu mięśni i skurczów, ponieważ wpływają na receptory cholinergiczne w mięśniach szkieletu. Ta właściwość pozwala na ich użycie, jeśli jest to konieczne do przeprowadzenia operacji.

Depolaryzujące środki zwiotczające mięśnie

Leki należące do tej grupy mają elastyczną strukturę liniową.

W praktyce stosuje się jedną - sukcynylocholinę, która ma szybki efekt w krótkim czasie:

  • Pod wpływem krótkotrwałego skurczu mięśni delikatnie je rozluźnia.
  • Jednakże ma szereg działań niepożądanych, w szczególności zwiększone ciśnienie tętnicze i wewnątrzczaszkowe, hipertermię, arytmię i bóle mięśni pooperacyjne.
  • Działanie takich leków w części blokady obserwuje się w ciągu pierwszych 40 sekund po wstrzyknięciu lub wstrzyknięciu, a czas trwania wynosi 6 minut.

Nie polaryzujące środki zwiotczające mięśnie

Wybór leków w tej grupie jest szerszy. Każdy z nich ma swoją indywidualną właściwość określoną przez strukturę.

Mają działanie antagonistyczne, to znaczy powodują blokadę układu nerwowo-mięśniowego przez 5 minut, których czas waha się od 15 do 60 minut. Blok zostaje całkowicie zatrzymany, gdy tylko dostanie się do ciała leków - antycholinesterazy.

Skromne środki zwiotczające mięśnie

Leki zwiotczające przypominające kurary działają tak samo jak naturalny jad kurary. Powoduje rozluźnienie i rozluźnienie mięśni szkieletowych osoby poprzez blokowanie transmisji nerwowej we włóknach mięśniowych.

Są to zwiotczające mięśnie działania obwodowe:

Wskazania do użycia

Niezależnie od rodzaju leku, każdy z nich należy przyjmować tylko pod warunkiem konsultacji z lekarzem. Ponadto odbiór takich leków musi zostać potwierdzony, spełniać określone wymagania.

W szczególności chodzi o:

  • Działanie leku podczas stosowania powinno być selektywne, to znaczy utrzymywać napięcie mięśni i pulsację mięśni na zredukowanym poziomie.
  • Powinien być bezpieczny, gdy jest używany przez długi czas.

W osteochondrozie obszarów lędźwiowych i szyjnych

Dość powszechną dolegliwością jest osteochondroza. Jej manifestacja wyraża się w bólu pleców. Jednym z najbardziej alarmujących sygnałów w rozwoju choroby jest skurcz mięśni. Wskazania do stosowania w leczeniu środków zwiotczających mięśnie perepartov pozwolą na odprężenie.

Leki te obejmują:

  • Mydocalm Jest używany niezależnie od lokalizacji osteochondrozy.
  • Sirdalud lub Tizanidine, które całkowicie łagodzą skurcze.
  • Baklofen ma zastosowanie w leczeniu osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej. Ma wiele przeciwwskazań.

Z zwyrodnieniem stawów

Stosowanie leków na zwyrodnienie stawów biodrowych pomaga zminimalizować skurcz bólu w mięśniach, przywracając tym samym ruchomość stawu biodrowego.

Konieczne jest jednak zachowanie szczególnej ostrożności, ponieważ przy rozwoju zwyrodnienia stawów biodrowych przyjmowanie jakichkolwiek leków może tylko pogorszyć sytuację. Przepisywany lek Baklosan, Katadolon lub w celu zmniejszenia procesu spazmatycznego.

Z chorobą zwyrodnieniową stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów rozwija się dość bolesnie od początkowej fazy, wywołując migrenę i dyskomfort. Jednocześnie naturalną reakcją organizmu jest ból na ruchach szyi i napięciu mięśni.

Rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów jest zatrzymywany przez lek taki jak Mydocalm, ponieważ to jego działanie terapeutyczne pozwala na przywrócenie biomechaniki stawów.

Z przepukliną rdzeniową

Na tle rozwijającej się przepukliny środki rozluźniające mięśnie są jedyną właściwą decyzją w terapii, ponieważ bez nich nie można powstrzymać bólu spowodowanego przez przepuklinę kręgosłupa:

  • Przyczyniają się do tłumienia impulsów bólowych na poziomie centralnym, rozluźniają mięśnie, łagodzą skurcze.
  • Z reguły w tym przypadku stosuje się baklofen, ponieważ przyczynia się on do normalizacji mobilności, pomimo szeregu właściwości bocznych.

Z artrozą stawów, rwa kulszowa i zapalenie korzonków

Zapalenie stawów, rwa kulszowa wpływa absolutnie na wszystko - mięśnie, stawy, zwłaszcza te, które aktywnie uczestniczą w ruchu. Rwie kulszowej towarzyszy ból i napięcie w dolnej części pleców i kończyn dolnych.

Stosowanie środków zwiotczających mięśnie w tym przypadku jest koniecznym środkiem:

  • Aplikacja ma na celu przede wszystkim przywrócenie funkcji silnika.
  • Leki takie jak Mydocalm i Sirdalud łagodzą skurcz i minimalizują ból mięśni, normalizują krążenie krwi.
  • Ponadto leki mogą hamować procesy pobudzające, które przechodzą z nerwu do mięśnia

Z nerwobólem

Proces leczenia nerwobólu opiera się na wykorzystaniu narzędzi, które złagodzą objawy i przyczyny choroby. Leki zwiotczające mięśnie eliminują i rozluźniają napięcie mięśni, przyczyniając się do dalszego udanego leczenia z powodu bezpośrednich efektów, wyraźnego stępienia mięśni, co oznacza szybszy efekt terapeutyczny.

W terapii skojarzonej z niesteroidowymi środkami przeciwbólowymi, lekami przeciwzapalnymi, leki zwiotczające mięśnie mogą osiągnąć najbardziej korzystne wyniki.

Neuralgia jest przywracana przez domięśniowe wstrzyknięcie Mydocalmy (1 ml dwa razy na dobę) lub Clonazepam.

Z lumbodynią

Taki zespół jak lumbodynia wymaga interwencji i kontroli ortopedy i neuropatologa. Oprócz odpoczynku w łóżku przepisywany jest lek przeciwskurczowy: Tolperisone, Sirdalud, który pomaga zmniejszyć skurcz, zmniejszyć napięcie i skurcze mięśni.

Środek zwiotczający mięśnie twarzy

Oprócz leczenia różnych patologii, leki z tej grupy w kosmetologii okazały się doskonałe. W szczególności jako środek zmarszczek.

Jak pokazują dane badawcze, liczba i głębokość zmarszczek zostały zmniejszone przez zastosowanie kosmetyków o działaniu zwiotczającym mięśnie i tych preparatów o ponad 25%, a ekspresja fałd mimicznych zmniejszyła się do 90%. Wśród nich leki zawierające toksynę botulinową - Botox, Dysport, Laneks, Cream Cora.

Środki zwiotczające mięśnie w anestezjologii

Gdy tylko środki zwiotczające mięśnie zaczęły być stosowane w praktyce medycznej, można było mówić o nowej erze w rozwoju znieczulenia podczas operacji, ponieważ aplikacja rozwiązała wiele problemów, w tym:

  • Możliwość całkowitego unieruchomienia pacjenta i rozluźnienia mięśni podczas operacji.
  • Aby przeprowadzić IWP.
  • Intubacja dotchawicza
  • Wyeliminuj drżenie mięśni.
  • Łagodzi skurcze tężca, wścieklizny, drgawek.

Zastosowanie w anestezjologii obejmuje wybór leku do podawania dożylnego lub miejscowego w każdym przypadku - indywidualnie. To może być Kruaron, Ditilin.

Jak przyjmować leki zwiotczające mięśnie?

Przede wszystkim właściwi specjaliści - kręgowiec lub neurolog - powinni zająć się powołaniem takiej grupy leków. Biorąc je w niekontrolowany sposób lub przypisując je sobie, możesz tylko pogorszyć stan zdrowia, jest to po prostu niebezpieczne. Dlatego odbiór powinien być ściśle zgodny z instrukcjami. Ponadto istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Do najczęściej stosowanych leków należą Mydocalm lub Tolperisone.

Podstawowe zasady stosowania Mydocalm:

  • Dorośli otrzymują Mydocalm w dawce 2 razy dziennie po 50 mg.
  • W zależności od uzyskanego efektu dawka stopniowo zmniejsza się lub zwiększa - do 150 mg w dwóch dawkach.
  • Weź lek po posiłkach.
  • Zastrzyki Mydocalm można przepisać w przypadku silnego bólu mięśni, skurczów, które zakłócają biomechaniczny proces kręgosłupa.
  • Również leczenie jest przepisane na skurcze mięśni w kręgach. Zastrzyki podaje się dwa razy dziennie co najmniej 1 ml.

Używanie narkotyków nie powinno się powielać, tzn. Można stosować tylko jeden lek na raz. Każdy z rodzajów leków ma własne zalecenia dotyczące stosowania, dawkowania, częstotliwości itp.

Przeciwwskazania

Stosowanie leków może być szkodliwe w obecności:

  • Alkoholizm.
  • Miastenia.
  • Alergie na składniki leku.
  • Choroba wrzodowa.
  • Choroba Parkinsona.
  • Padaczka.
  • Frustracja z psychiki.
  • W niewydolności nerek i patologii nerek.
  • Gdy niewydolność wątroby.
  • W wieku dzieci do 1 roku.
  • Podczas ciąży i laktacji.

Interakcja z innymi lekami

Stosowanie leków podczas przyjmowania innych leków powinno być tak samo ważone, jak to tylko możliwe, ponieważ niektóre leki zwiększają efekt terapeutyczny, podczas gdy inne, wręcz przeciwnie, pogarszają stan. O kompatybilności leków może poinformować tylko specjalista.

Stosowanie środków zwiotczających mięśnie z aminoglikolidami, linkozamidami, glikopeptydami zwiększa blokadę nerwowo-mięśniową, zwiększa ryzyko depresji oddechowej, prowadzi do jej całkowitego zatrzymania.

Leki zwiotczające mięśnie i alkohol

Stosowanie leków w tej grupie całkowicie wyklucza alkohol w diecie. Alkohol negatywnie wpływa na układ nerwowy, stymulując go i powodując impulsy do wejścia w tkankę mięśniową. Ponadto jego wchłanianie koncentruje się w wątrobie, obejmując łańcuch negatywnej reakcji chemicznej, hamując ogólny stan pacjenta.

Najlepsze nowoczesne środki zwiotczające mięśnie

Ta tabela prezentuje najbardziej nowoczesne i skuteczne leki - środki zwiotczające mięśnie.

Środki zwiotczające mięśnie

Środki zwiotczające mięśnie są lekami rozluźniającymi mięśnie prążkowane. Przede wszystkim są one używane do intubacji dotchawiczej. Bardzo ważnym efektem środków zwiotczających mięśnie jest zapobieganie aktywności odruchowej wszystkich dobrowolnych mięśni.

Bardzo ważne jest, aby leki te, powodując całkowitą blokadę nerwowo-mięśniową, radykalnie zmniejszały patologiczne impulsy, które przechodzą z mięśni do centralnego układu nerwowego. W związku z tym rozluźnienie mięśni pomaga, wraz z innymi składnikami znieczulenia ogólnego, osiągnąć skuteczną ochronę pacjenta przed stresem operacyjnym.

Ponadto środki zwiotczające mięśnie stosuje się w celu zapobiegania skurczom mięśni w chorobach takich jak tężec, wścieklizna, stan padaczkowy i nieodwracalne drgawki o dowolnej etiologii.

Wiadomo, że wszystkie środki zwiotczające mięśnie są podzielone na dwie duże grupy w zależności od mechanizmu ich działania: depolaryzujące i niedepolaryzujące (konkurencyjne). Aby wyobrazić sobie mechanizm ich działania, należy krótko rozważyć fizjologię transmisji nerwowo-mięśniowej.

Każda gałąź nerwu ruchowego kończy się w synapsie mięśnia nerwowego. Składa się z dwóch błon: błony końca nerwu (presynaptycznej) i błony włókna mięśniowego (postsynaptycznej lub płytki końcowej silnika). Pomiędzy błonami znajduje się szczelina synaptyczna około 500 angstremów, wypełniona cieczą o konsystencji żelu. Impuls jest przekazywany z nerwu do włókna mięśniowego poprzez ekstrakcję acetylocholiny, która jest syntetyzowana i przechowywana w końcówce presynaptycznej.

W spoczynku końcowa płyta silnika jest w stanie spolaryzowanym - ujemny ładunek elektryczny wewnątrz i dodatni - na zewnętrznej powierzchni membrany.

Gdy nerw nerwowy jest podrażniony, uwalniana jest acetylocholina, która przechodzi przez membranę presynaptyczną i wpływa do szczeliny synaptycznej. Tam oddziałuje z receptorami cholinergicznymi płytki końcowej silnika.

Gdy acetylocholina jest połączona z receptorami, obserwuje się gwałtowną zmianę przepuszczalności błony postsynaptycznej, głównie dla jonów sodu i potasu. Wynikiem tego jest depolaryzacja końcowej płytki silnika i występowanie na niej lokalnego potencjału, po którym następuje skurcz włókna mięśniowego.

Acetylocholina w ciągu milisekund po związaniu z receptorami cholinergicznymi zatrzymuje działanie pod wpływem cholinesterazy, która rozkłada ją na cholinę i kwas octowy. W wyniku tego następuje repolaryzacja błony postsynaptycznej, a włókno mięśniowe relaksuje się.

Mechanizm działania niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie polega na tym, że mają one powinowactwo do receptorów acetylocholiny i konkurują z acetylocholiną o możliwość wiązania się z nimi, uniemożliwiając dostęp mediatora do receptorów. W wyniku wpływu konkurencyjnych blokerów nerwowo-mięśniowych błona postsynaptyczna jest w stanie stabilnej polaryzacji i traci zdolność depolaryzacji. W związku z tym włókno mięśniowe traci zdolność do kurczenia się.

Blokadę nerwowo-mięśniową powodowaną przez niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie można przerwać przez podawanie leków antycholinesterazowych (prozerina, neostygmina, galantamina). Są w stanie blokować cholinesterazę, a tym samym zapobiegać niszczeniu acetylocholiny. Jednocześnie konkurencja o receptory błony postsynaptycznej przesuwa się w kierunku naturalnego neuroprzekaźnika i przywraca przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

Myoparalizujący efekt depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie wynika z faktu, że działają one na błonę postsynaptyczną, taką jak acetylocholina, depolaryzując ją i powodując stymulację włókna mięśniowego. Jednak ze względu na fakt, że nie są one natychmiast usuwane z receptora i blokują dostęp do acetylocholiny, depolaryzacja jest stosunkowo długa i niewystarczająca, aby zachować mięśnie w stanie zredukowanym. Dlatego ten ostatni jest relaksujący.

Oczywiście stosowanie leków antycholinesterazowych jako odtrutek depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie będzie nieskuteczne, ponieważ zgromadzona w tym przypadku acetylocholina tylko zwiększy depolaryzację końcowej błony, a zatem zwiększy stopień blokady nerwowo-mięśniowej, a nie zmniejszy.

Co ciekawe, we wszystkich przypadkach, nawet pojedyncze wstrzyknięcie depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie, nie wspominając o wprowadzeniu powtarzanych dawek, na błonie postsynaptycznej występują zmiany o różnym nasileniu, polegające na tym, że blokadzie depolaryzacyjnej towarzyszy blokada typu niedepolaryzującego. Jest to tak zwana druga faza działania (wcześniejszy termin - „podwójny blok”) tego typu środków zwiotczających mięśnie. Mechanizm drugiej fazy działania jest nadal nieznany. Oczywiste jest, że druga faza działania może być następnie wyeliminowana przez leki przeciwcholinesterazowe i nasilone przez niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie.

Chlorek sukcynylocholiny (ditilina, closenone, brevedil, miorelaxin) jest stosowany w celu zapewnienia bardzo krótkiego zwiotczenia mięśni. Z reguły stosuje się go jedynie do intubacji tchawicy lub bardzo krótkich zabiegów chirurgicznych, które wymagają pełnego rozluźnienia mięśni.

Po dożylnym podaniu leku efekt występuje w ciągu 30-40 sekund i trwa 4-6 minut.

Po wprowadzeniu do ciała pacjenta dochodzi do drgania mięśni (migotania), które ustaje po około 40 sekundach i tłumaczone jest szybką depolaryzacją błon postsynaptycznych. Migotaniu można zapobiec przez wcześniejsze podanie subapnoetycznej dawki niedepolaryzującego środka zwiotczającego mięśnie.

Skutkiem takich drgań mięśni podczas stosowania sukcynylocholiny są pooperacyjne bóle mięśniowe, przejściowa hiperkaliemia (niebezpieczna dla pacjentów z niewydolnością nerek i oparzeniami).

Sukcynylocholina, posiadająca aktywność m-cholinomimetyczną, może wywołać bradykardię (szczególnie zauważalną przy powtarzanym podawaniu leku), co może spowodować poważne zmniejszenie pojemności minutowej serca u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Wprowadzaniu sukcynylocholiny i jej analogów towarzyszy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, co ogranicza jego stosowanie u pacjentów z jaskrą i operacjami okulistycznymi. Oprócz wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego występuje również wzrost ciśnienia śródczaszkowego.

Wprowadzenie sukcynylocholiny może wywołać rozwój hipertermii złośliwej. Lek rozkłada się pod wpływem pseudocholinesterazy osoczowej.

Forma uwalniania: 5 ml ampułki w postaci 2% roztworu (z wyjątkiem miorelaksiny, która jest dostępna w fiolkach w postaci proszku 100 mg każdy).

Chlorek tubokuraryny (chlorek D-tubukuraryny) - jest stosowany do intubacji tchawicy i utrzymania rozluźnienia mięśni podczas operacji. Oprócz działania bezpośredniego może powodować rozszerzenie, ponieważ ma pewne działanie gangliolityczne i ma działanie uwalniające histaminę.

Metabolizowany w wątrobie, wydalany z żółcią i moczem. Gdy ponowne wprowadzenie jest w stanie kumulować się w ciele.

Wprowadzony dożylnie. Początek działania po 2 minutach, szczytowy efekt - 2-6 minut, czas rozluźnienia mięśni - 30-90 minut.

Dostępne w ampułkach 2 i 5 ml w postaci 0,3% roztworu.

Bromek pipekuronium (Arduan) jest niedepolaryzującym, długo działającym środkiem zwiotczającym mięśnie, pochodną piperazyny. Przy przestrzeganiu dawek o istotnym klinicznie wpływie na hemodynamikę nie następuje. Ma łagodny efekt uwalniania histaminy.

Wydalany przez nerki (u pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć).

Wprowadzony dożylnie. Początek działania jest krótszy niż 3 minuty, efekt szczytowy wynosi 3-5 minut, czas relaksacji wynosi 45-120 minut.

Dostępne w fiolkach w postaci proszku, 4 mg i 10 mg. Rozcieńczony wodą do wstrzykiwań. Nowo przygotowany roztwór można przechowywać w temperaturze pokojowej do 5 dni.

Pankuronium (Pavulon) to w pełni syntetyczny, niedepolaryzujący, długo działający środek zwiotczający mięśnie. Gdy jest stosowany, obserwuje się wzrost częstości akcji serca związany z działaniem wagolitycznym leku. Wprowadzeniu pancuronium towarzyszy wzrost pojemności minutowej serca i ciśnienia krwi, co jest spowodowane zdolnością środka zwiotczającego mięśnie do aktywacji układu współczulno-nadnerczowego i zapobiegania rozpadowi katecholamin. Lek w niewielkim stopniu stymuluje uwalnianie histaminy. W przypadku długotrwałego wlewu pankuronium (ponad 16 godzin), jego akumulacja w organizmie jest możliwa, powodując dłuższy niż zwykle czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego.

Metaolizowany przez enzymy wątrobowe, wydalany z żółcią i moczem.

Po podaniu dożylnym początek działania - po 1-3 minutach, maksymalny efekt - po 3-5 minutach, czas rozluźnienia mięśni - 40-65 minut.

Dostępny w 2 ml ampułkach w postaci roztworu o stężeniu 0,1% i 0,2%.

Chlorek doksakuronium (nuromax) jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie 2,5–3 razy większym niż pancuronium w swojej aktywności. W zaakceptowanych dawkach nie ma on klinicznie istotnego wpływu na krążenie krwi. Ma niewielki wpływ na uwalnianie histaminy.

Wprowadzony dożylnie. Początek działania po 4 minutach, maksymalny efekt rozwija się w ciągu 3-9 minut, czas relaksacji wynosi 30-160 minut.

Dostępny w 2 ml ampułkach w postaci 0,1% roztworu.

Bromek Vekuronium (norkuron) jest monolitycznym analogiem pankuronium o średnim czasie działania. Jest trzykrotnie silniejszy niż pancuronium w aktywności, ale czas jego działania jest krótszy, a szybkość odzyskiwania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest szybsza. W przypadku przedłużonego wlewu (ponad 6 godzin) czas trwania działania może się zwiększyć z powodu nagromadzenia aktywnych metabolitów. Czas początku bloku nerwowo-mięśniowego można przyspieszyć, a czas działania można zwiększyć, zwiększając dawkę wekuronium. Lek nie ma klinicznie istotnego wpływu na hemodynamikę. Jednak jego działanie wagotoniczne może być wzmocnione przez łączne stosowanie opiatów iw tym przypadku prowadzi do bradykardii. Vekuronium nie wpływa na uwalnianie histaminy.

Lek jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe, wydalany przez nerki w postaci niezmienionej i metabolizowanej.

Po podaniu dożylnym działanie następuje w mniej niż 3 minuty i trwa 25-30 minut.

Uwalnianie postaci: w butelkach o pojemności 5 i 10 ml, w postaci proszku 10 mg w butelce.

Bromek Rokuronium (Zemuron) jest szybko działającym środkiem zwiotczającym mięśnie steroidowe. Rocuronium jest 8 razy mniej aktywny niż wekuronium. Czas początku bloku nerwowo-mięśniowego można przyspieszyć, a czas działania można zwiększyć, zwiększając dawkę leku. W przeciwieństwie do wekuronium, rokuronium ma słabą aktywność wagolityczną i może powodować tachykardię. Rokuronium nie wpływa na uwalnianie histaminy.

Metabolizowany i wydalany w taki sam sposób jak wekuronium.

Wprowadzony dożylnie. Działanie rozpoczyna się po 45-90 sekundach, maksymalny efekt - po 1-3 minutach, czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego od 15 do 150 minut (w zależności od dawki).

Dostępny w 2 ml ampułkach jako 1% roztwór.

Atrakurium besilat (tracrium) - nie depolaryzujący środek zwiotczający mięśnie. Czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego spowodowanego przez ten lek jest trzy razy mniejszy niż w przypadku stosowania pankuronium w dawkach ekwipotencjalnych. Jego szybki metabolizm jest przeprowadzany przy użyciu szlaku Hoffmana zależnego od temperatury i pH oraz hydrolizy przez niespecyficzne enzymy eterowe. Wprowadzenie wielokrotnych dawek lub przedłużonego wlewu leku prowadzi do znacznie mniej wyraźnej kumulacji niż w przypadku innych środków zwiotczających mięśnie. Głównym metabolitem jest laudanozyna pobudzająca ośrodkowy układ nerwowy, która jest wydalana przez nerki. Nagromadzenie laudanozyny we krwi po długotrwałym wlewie atrakurium (do 5,1 μg / ml) może prowadzić do wystąpienia drgawek. Przy stosowaniu zalecanych dawek nie obserwuje się zwiększonego uwalniania histaminy i żadnych zmian hemodynamicznych. W przypadku przekroczenia dawki większej niż 0,5 mg / kg masy ciała może wystąpić zwiększone uwalnianie histaminy, aw rezultacie obniżenie ciśnienia krwi i zwiększenie częstości akcji serca.

Attururium jest lekiem z wyboru u pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby.

Po podaniu dożylnym intubacja jest możliwa w 90-120 sekund, maksymalny relaks następuje w ciągu 3-5 minut i trwa 25-30 minut.

Dostępny w ampułkach 3 i 5 ml w postaci 1% roztworu.

Chlorek miwakurium (mivacron) - jest krótko działającym niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie. Metabolizowany przez cholinesterazę w osoczu. Jego czas trwania jest trzy razy mniejszy niż w przypadku atrakurium, dwa razy mniej niż wekuronium i 2-2,5 razy dłużej niż w przypadku sukcynylocholiny. Czas do maksymalnego rozluźnienia mięśni jest taki sam jak czas atrakurium i wekuronium, ale dłuższy niż w przypadku sukcynylocholiny. W przeciwieństwie do innych środków zwiotczających mięśnie, zwiększenie dawki myvacurium nie zwiększa czasu jego działania. Wprowadzaniu powtarzanych dawek nie towarzyszy tachyfilaksja i powoduje minimalny efekt kumulacyjny.

Stosowanie wysokich dawek (ponad 0,2 mg / kg) może prowadzić do rozwoju niedociśnienia tętniczego, tachykardii i zwiększonego uwalniania histaminy.

Najlepszym sposobem użycia leku jest ciągły wlew dożylny.

Dostępny w 5 ml ampułkach jako 0,2% roztwór.