Główny / Kolano

Jak nosić gips przy złamaniu kości promieniowej

Złamanie promienia z przesunięciem lub bez wynosi 20% wszystkich złamań układu kostnego człowieka. Różni się miejscem lokalizacji, kierunkiem przemieszczania się fragmentów, powikłaniami. Z artykułu dowiesz się o cechach złamań z przemieszczeniem i bez przemieszczenia, o tym, ile będziesz musiał chodzić z gipsem, o czasie narastania kości oraz o instrukcjach odzyskiwania i rehabilitacji.

Rodzaje złamań promieniowych i ich objawy

Uszkodzenie kości promieniowej przedramienia jest dostawowe, naruszając integralność i funkcjonalność stawu nadgarstkowego, oraz stawowe, gdy linia złamania nie rozciąga się na powierzchnię stawową.

Przy zamkniętym urazie nie ma widocznych uszkodzeń skóry, przy otwartym złamaniu łamie się integralność skóry, co często towarzyszy takim powikłaniom, jak pęknięcie tętnic krwi i pni nerwowych.

Złamanie bez przemieszczania fragmentów kości

Co drugi przypadek złamania promienia następuje bez przemieszczenia. Wynika to z faktu, że grupy mięśni na przedramieniu są słabo rozwinięte i nie mają mechanicznego wpływu na kość w momencie jej uszkodzenia. Rentgen pokazuje pęknięcie. Niekompletne złamanie może być zlokalizowane w obszarze głowy i ciała.

Urazy bez przemieszczenia w większości przypadków rozpoznaje się u dzieci i młodzieży w wyniku aktywnych gier lub sportów. Objawowy obraz jest zamazany. Nie ma widocznej deformacji kończyn, niewyraźnego obrzęku, bolesne odczucia przypominają siniaki.

Złamanie z przemieszczeniem fragmentów

Przemieszczenie fragmentów kości następuje pod wpływem siły zewnętrznej lub wewnętrznego nacisku mięśni szkieletowych na wiązkę. Charakterystyczną cechą jest to, że deformacja kończyny górnej jest wyraźnie określona.

Linia uskoku jest często poprzeczna lub ukośna. Przesunięcie występuje w płaszczyźnie wzdłużnej lub poprzecznej, w 50% przypadków kość jednocześnie porusza się poziomo i pionowo.

W przypadku urazów samochodowych lub urazów zawodowych, wstrzyknięcia (kompresja) są częściej rejestrowane. Towarzyszą im ogromne uszkodzenia tkanki mięśniowej, głębokie warstwy skóry. Małe fragmenty (fragmenty kości) są widoczne na zdjęciu rentgenowskim.

Typowe obrażenia promieniowe

Złamania promienia w typowym miejscu is jest to najczęstsze uszkodzenie przedramienia. Przy upadku na rękę pod działaniem grawitacji ciała promień nie podnosi się i nie pęka w dolnej trzeciej, 3-5 cm nad nadgarstkiem. W zależności od położenia dłoni podczas upadku (vyvorotnost na zewnątrz lub do wewnątrz) istnieją dwa rodzaje obrażeń.

Złamanie koła lub zgięcie ─ następuje w bezpośrednim upadku na otwartą dłoń, podczas gdy fragment kości przesuwa się do tyłu przedramienia. Według statystyk 2/3 takich obrażeń w typowym miejscu jest związanych z tym typem.

Złamanie lub prostownik Smitha fall upadek występuje na dłoni owiniętej wewnątrz, fragmenty są przesunięte na wewnętrzną stronę nadgarstka.

To ważne! Równolegle uszkadzane są sąsiednie struktury anatomiczne, zostaje naruszona integralność więzadeł radicolacticular i radiocarpal, dochodzi do dyslokacji lub złamania obłędu, kości łódeczkowatych i procesu styloidalnego.

Charakterystyczne oznaki złamania promieni w typowym miejscu:

deformacja bagnetowa dolnego ramienia;

ostry i silny ból;

szybko powstający obrzęk i obrzęk;

przedłużony staw nadgarstkowy;

wszelkie ostre ograniczenia ruchów przedramienia i dłoni.

Dla szkody charakterystycznej sezonowości. Złamanie w typowym miejscu częściej rozpoznaje się u kobiet po 45 latach zimą (w okresie lodowym). Siła tkanki kostnej zmniejsza się po menopauzie, staje się luźna, wrażliwa, wrażliwa na stres mechaniczny.

Nakładanie gipsu na złamanie kości promieniowej

Przed nałożeniem gipsu przepisano zdjęcie rentgenowskie kończyny w dwóch rzutach, co pozwala jakościowo ocenić stopień urazu. Zgodnie ze wskazaniami wykonywana jest zamknięta repozycja fragmentów kości, a następnie mocowana bandażami, wykonywany jest obraz kontrolny.

unieruchomienie ramienia w celu prawidłowego połączenia fragmentów kości;

złagodzenie ogólnego stanu pacjenta.

Standardowy bandaż jest nakładany od łokcia do czubków palców, pod warunkiem, że nie ma żadnych komplikacji.

Otwartym złamaniom z kilkoma fragmentami lub zgnieceniami towarzyszy uszkodzenie tkanek miękkich i naczyń krwionośnych. W tym przypadku pokazano leczenie chirurgiczne reduction redukcja otwarta. Chirurg urazowy wykonuje podstawowe leczenie rany (wycięcie tkanki miękkiej skalpelem, przekształcenie postrzępionej rany w nacięcie, w celu szybkiego gojenia). Szwy naczynia krwionośne i nerwy. Rana goi się w ciągu kilku dni. Dopiero po tym nałożyć tynk.

To ważne! Negatywne uczucia pod gipsowym odlewem, przy których pojawieniu się powinny natychmiast skontaktować się z traumatologiem:

drętwienie ręki, palce;

uczucie pęknięcia pod tynkiem;

Są to objawy ruchu kości, krwawienia wewnętrznego i ostrej infekcji.

Jeśli nastąpiło złamanie kompresyjne lub kość znacząco złamana, połączone fragmenty są trudne do zatrzymania w bandażu unieruchamiającym, mocowanie przez skórę za pomocą dwóch szprych (przechwytywanie promienia, głowy i szyi kości łokciowej). Następnie umieść plaster, przecięty od nadgarstka do środka barku.

Nowoczesna technologia - plastyk gipsowy

Plastikowy gips rozwiązuje problemy takie jak ciężkość, ostre ograniczenie ruchu, stałe uczucie swędzącej skóry.

Bandaż unieruchamiający polimer jest 4-5 razy lżejszy niż tradycyjny gips. Nie pozwala wilgoci, możesz wziąć prysznic lub kąpiel z nią. Hipoalergiczny materiał zapewnia fizjologiczną wymianę powietrza, skóra pod bandażem oddycha. Tworzywo sztuczne jest zdeformowane i traci swoją jakość tylko pod wpływem bezpośredniego światła słonecznego.

Sztuczny gips powtarza indywidualny anatomiczny kształt ramienia, można go modelować w każdym indywidualnym przypadku, pacjent nie odczuwa dyskomfortu podczas noszenia. Utrwalacz nie narusza fizjologicznego krążenia krwi i przepływu limfy, więc ręka nie puchnie. Tworzy korzystne warunki dla przywrócenia nerwu pośrodkowego.

Ile nosić gipsowego odlewu

Okres noszenia unieruchomionego gipsu zależy od takich czynników:

nasilenie złamania;

szybkość procesów metabolicznych w organizmie.

Kalus powstał co najmniej 21 dni. W tym okresie ręka musi być bezpiecznie zamocowana.

W przypadku złamania bez przemieszczenia lub pęknięcia, okres narastania kości wynosi nie więcej niż 3 tygodnie. Ilość zużywanego gipsu określa się indywidualnie, średnio od 2 do 4 tygodni.

W przypadku pęknięć w szyi i głowie, Longuet jest noszony przez 14-21 dni. Uszkodzenie ciała kości, w zależności od liczby fragmentów z udziałem stawu nadgarstkowego, wymaga unieruchomienia na 1,5-2,5 miesiąca.

Jeśli 2 całe fragmenty zostały przesunięte, bez miażdżenia kości, z uszkodzonymi powierzchniami stawowymi, gips jest nakładany przez okres 4-5 tygodni. Jeśli zamknięta ręczna repozycja była trudna, unieruchomienie może trwać do 2 miesięcy.

W przypadku używania igieł dziewiarskich gips nie jest usuwany przez 2–2,5 miesiąca. Jeśli porównanie kości przeprowadzono metodą otwartą lub po wielokrotnym przemieszczeniu, opatrunek jest noszony przez 6-8 tygodni.

Wartość bandaża na obrocie wiązki

Głównym celem bandaża jest zapobieganie ponownemu przemieszczaniu się fragmentów kości. Urządzenie łagodzi również napięcie mięśni szkieletowych, rozluźnia rękę, zmniejsza obciążenie stawów. Ze względu na unieruchomienie kończyny ból zmniejsza się.

Nowoczesne bandaże wykonane są z przyjaznych dla środowiska, naturalnych materiałów. Podczas noszenia nie powodują podrażnień, alergii, świądu, odpowiednie dla każdego rodzaju skóry.

To ważne! Nieprawidłowo wybrane uszkodzenia utrwalające i pogarszają proces gojenia. Bandaż może ściskać staw, naczynia krwionośne, zakłócając krążenie krwi, prowadzi do powikłań - deformacji kości podczas fuzji, naruszenia unerwienia kończyny.

Wybierz urządzenie ściśle według zaleceń traumatologa. Lekarz pouczy, jak prawidłowo go używać.

Bandaż jest noszony przez cały okres leczenia (unieruchomienie gipsu), jak również podczas okresu rehabilitacji, aż do pełnego przywrócenia kończyny.

Kryteria bezbłędnej aplikacji utrwalacza:

ramię i stawy całkowicie zrelaksowane;

bez bólu;

kończyna nie puchnie, palce nie zmieniają koloru na niebieski ani nie drętwieją;

częściowa ruchliwość falangi utrzymuje się;

osoba jest wygodna w pozycji siedzącej, stojąc, podczas chodzenia.

Zasady rehabilitacji przy złamaniu kości promieniowej

Po przywróceniu anatomii kości konieczne jest wznowienie funkcjonalności całej kończyny. Podczas pobytu w spoczynku mięśnie i stawy tracą mobilność. Aby osiągnąć tę samą formę fizyczną, wymaga czasu, pracowitości, cierpliwości i stałej pracy fizjoterapeutycznej.

To ważne! W większości przypadków rehabilitacja po złamaniu zajmuje tyle czasu, ile osoba nosiła gips. Wyjątkiem są złożone urazy z zerwaniem ścięgna, uszkodzeniem stawów, wielokrotnym zgnieceniem tkanki kostnej.

Kompleksowa renowacja obejmuje takie działania:

ćwiczenia terapeutyczne, stosowanie specjalnych symulatorów (mechanoterapia);

zabiegi wodne ─ ciepłe kąpiele solne, gimnastyka wodna (hydrokolonoterapia);

fizjoterapia ─ UHF, magnes, elektroforeza, laser;

dieta bogata w wapń, przyjmująca witaminy do regeneracji i wzmocnienia tkanki kostnej.

LFK main główna metoda przywracania zdolności do pracy rąk

Konieczne jest rozwinięcie ręki, nawet gdy jest w obsadzie. Wszystkie ruchy palców są wykonywane ostrożnie. Gdy pojawia się dyskomfort lub ból, gimnastyka zostaje natychmiast zatrzymana.

Pierwsze ćwiczenia wykonywane są pod koniec pierwszego tygodnia po nałożeniu opatrunku unieruchamiającego. Gimnastyka zaczyna się od obręczy barkowej i stopniowo schodzi do nadgarstka. Palce powinny być szczególnie starannie zaprojektowane.

Po usunięciu tynku pacjent odczuwa sztywność ruchową, lekki ból i uczucie strachu przed ponownym uszkodzeniem kości. Ograniczona mobilność ze względu na fakt, że więzadła tymczasowo utraciły swoją elastyczność. Mimo to ruchy są wykonywane bardziej aktywnie, z udziałem wszystkich grup mięśni ramion, w tym głębokich.

Ćwiczenia na rękę podczas noszenia obsady

Zanim rozwiniesz rękę w pierwszym tygodniu po kontuzji, musisz ocenić stan zdrowia danej osoby. Nie powinno być ostrego bólu, wysokiej temperatury ciała. Wszystkie ćwiczenia mają na celu zapewnienie pacjentowi samodzielnej obsługi ─ trzymania filiżanki, łyżki, szczoteczki do zębów, zmiany ubrań, cięcia nożem. Podczas ugniatania ostre, okrągłe obciążenia mocy są przeciwwskazane, aby uniknąć ponownego przemieszczania fragmentów kości.

Pierwszy zestaw ćwiczeń na ręce w gipsie wykonywany jest w pozycji siedzącej. Ważne jest, aby rozwinąć każdą falangę palców, aby uniknąć tworzenia się przykurczów (ograniczenie ruchów biernych). Najpierw możesz pomóc zdrową ręką. Takie rodzaje aktywności motorycznej są skuteczne:

połóż przedramię na stole, podnieś do góry, ostrożnie ściśnij i odblokuj palce (6-10 razy), powtórz to samo ćwiczenie palcem w dół;

jeśli złamanie jest bez komplikacji i łokieć jest wolny od tynku, wykonuje się ruchy zgięcia stawu ─ dłoń spoczywa na twardej powierzchni i powoli podnosi się do twarzy z naprzemiennie plecami i wewnętrzną stroną dłoni (5-7 razy);

ściskając i rozluźniając palcami miękką gumową piłkę, zabawki antystresowe (10 razy).

Gimnastyka trwająca 5 minut spędza 2-3 razy dziennie. Wraz z poprawą czas ten wydłuża się do 15 minut. Kryteria udanej rehabilitacji po 3 tygodniach ability możliwość przebrania się w obecności gipsu na kończynie, cięcia miękkich pokarmów nożem, trzymania napełnionego kubka.

Przywrócenie przedramienia po usunięciu gipsu

Przed rozpoczęciem podstawowych ćwiczeń przeprowadzają łatwą rozgrzewkę. Rozwijaj staw nadgarstkowy kołowymi ruchami, ściskaj palce w pięść, łatwo masuj pędzel.

Podstawowe LFk po złamaniu obejmuje następujące grupy ćwiczeń:

rozcieńczanie i redukcja palców;

nacisk falangi na końcach na twardą powierzchnię;

naprzemiennie podnosząc palce ze stołu z maksymalną amplitudą;

ruch obrotowy za pomocą pędzla.

Efektywne wykorzystanie dostępnych narzędzi. Warto podnieść i przytrzymać szklankę z wodą, przesuwać plastelinę palcami, rzucać i łapać piłkę tenisową. Aby rozciągnąć ścięgna i więzadła nadgarstka, delikatnie oprzyj dłonie o stół, wewnątrz i na zewnątrz dłoni.

Obowiązkowe jest włączenie ruchów w kompleksie gimnastycznym, które obejmują wszystkie stawy i części ramienia. Jednocześnie podnoszą i wypuszczają ramiona, ramiona, a następnie rozrzedzają je na boki. Obróć przedramię w stawie łokciowym w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara i przeciwko niemu.

Aby przywrócić pierwotną funkcjonalność kończyny, trzeba jej częściej używać w codziennym życiu - czesaniu, ubieraniu i gotowaniu.

Specjalne symulatory supinacji / pronacji przedramienia pomagają bezpiecznie rozwijać ramię. Podczas sesji regeneracji wszystkie ruchy są wykonywane prawidłowo anatomicznie i fizjologicznie (amplituda jest regulowana do 90 ° C). Szybkie wyniki kliniczne uzyskuje się dzięki optymalizacji obciążenia w każdym indywidualnym przypadku.

Co jest przeciwwskazane w okresie rehabilitacji do pełnego odzyskania zdolności do pracy:

nosić torbę lub torbę o masie większej niż 0,5 kg;

radzić sobie z ciężkimi wyściełanymi piłkami (siatkówka, koszykówka);

przenieść środek ciężkości ciała na ręce (chude);

przekręć klucz, otwórz ciasne zamki drzwi.

Przy regularnym wykonywaniu całego zespołu ćwiczeń, funkcjonalność kończyny zostaje przywrócona w ciągu 1,5-3 miesięcy.

Gimnastyka w ciepłej wodzie

Ciepłe kąpiele solne zmniejszają napięcie mięśniowe, rozluźniają układ nerwowy, łagodzą objawy bólowe, rozszerzają naczynia krwionośne, zapewniają przepływ krwi. Do ćwiczeń potrzebny jest pojemnik, w którym można zmieścić przedramię (szeroka miednica, wanienka) bez żadnych ograniczeń. Optymalna temperatura wody wynosi 36-37 ° C

zakażenie tkanek miękkich w miejscu złamania;

wysypki skórne, owrzodzenia;

podwyższona temperatura ciała;

nadciśnienie w okresie zaostrzenia.

Rozwój rąk w ciepłej wodzie jest lepiej spędzony wieczorem, 2 godziny przed snem. Rozpuścić 100 g soli morskiej i zanurzyć przedramię, nadgarstek, staw łokciowy do połowy barku.

W wodzie wykonują ruchy zgięcia palcami, dłonią, obracają się pędzlem w różnych kierunkach. Podnieś i opuść zamknięte palce, obróć dłoń w górę iw dół. Każdy rodzaj ćwiczeń odbywa się 6-8 razy.

Trening terapeutyczny w wodzie musi być przeprowadzony przez pierwsze 2 tygodnie po usunięciu gipsu, wówczas procedura jest zalecana.

Fizjoterapia po złamaniu promienia

Celem fizjoterapii jest rehabilitacja układu mięśniowo-szkieletowego, eliminacja negatywnych skutków otaczających tkanek miękkich.

Masaż

Podczas noszenia tynku dozwolone są lekkie ruchy masażu. Bezpośredni wpływ na mięśnie wytwarzane na otwartych obszarach po obu stronach bandaża oking głaskanie, pocieranie, nacisk o niskiej intensywności. Dozowanie gipsu jest dozwolone. Za pomocą magnetycznego aparatu do akupunktury wykonuje się akupresurę.

Ta procedura poprawia przepływ krwi, dostęp tlenu do tkanek, wspomaga szybką regenerację, poprawia procesy metaboliczne. To aktywuje odpływ limfy, szybko eliminuje obrzęki, skraca czas noszenia opatrunku unieruchamiającego.

Po usunięciu gipsu ręka jest masowana bardziej aktywnie. Klasyczne ruchy:

poprzeczne i podłużne uderzenia na całej powierzchni przedramienia;

okrągłe ruchy obrotowe z badaniem głębokich mięśni.

Dodatkowo należy używać specjalnych ręcznych symulatorów, rolek, wałków, aplikatorów igłowych. Masaże pełnoprawne są pokazywane nie wcześniej niż miesiąc po usunięciu gipsu, gdy masa mięśniowa zostanie przywrócona.

Terapia parafinowa

Efekty termiczne parafiny na uszkodzoną tkankę. Parafina to naturalna substancja o dużej pojemności cieplnej. Metoda jest wskazana do rehabilitacji po złożonych wielokrotnych złamaniach kości promieniowej.

Głębokie ocieplenie łagodzi skurcze mięśni, poprawia mikrokrążenie i drenaż limfatyczny. Wpływa na powstawanie przykurczów i ankylozę (sztywność stawów). Kurs terapeutyczny to 15 zabiegów (co drugi dzień).

Elektryczna stymulacja kości i tkanki mięśniowej

Stymulacja elektryczna opiera się na wykorzystaniu prądów pulsacyjnych do przywrócenia różnych typów tkanek ciała.

Zabieg przyspiesza tworzenie się kalusa, poprawia zwapnienie kości i proces tworzenia się chrząstki. Pole elektryczne działa na poziomie komórkowym, sprzyja syntezie chondrocytów, osteoblastów, limfocytów. Według statystyk WHO technika skraca okres rehabilitacji o 30%.

Terapia falami uderzeniowymi

UHT to metoda przywracania funkcji mięśniowo-szkieletowych ręki za pomocą fal akustycznych. Leczenie jest wskazane w przypadku słabo rosnących złamań, powikłań wynikających z niewłaściwej repozycji lub unieruchomienia, stawów rzekomych (tworzenie fałszywego stawu w nietypowym miejscu).

Terapia falami uderzeniowymi stymuluje powstawanie nowej krwiobiegu i tkanki kostnej. Już po 3 zabiegach na zdjęciu rentgenowskim można obserwować powstawanie kukurydzy. Obecność metalowych szpilek lub płytek nie jest przeciwwskazaniem.

Złamanie promienia w typowym miejscu z przemieszczeniem i bez

Przyczyny złamań są zawsze różne - zaniedbania ludzi, choroby zwiększające kruchość kości i inne okoliczności, w wyniku których musisz zwrócić się do traumatologa o nałożenie szyn lub gipsu. Złamanie promienia w typowym miejscu jest bardziej powszechne. Co 7 pacjentów z urazem złamania ma uszkodzenie wiązki.

Ogólne obrażenia zadawane obrażeniom wiązki

Głównym powodem takiego złamania często staje się niedbały upadek z rozpostartymi ramionami, kiedy to cała masa ludzkiego ciała jest przemieszczana. W zależności od powiązanych efektów - obecność fragmentów, przemieszczenia i problemy ze stawami oraz klasyfikacja złamań. Dane te są niezbędne nie tylko do teoretycznego podziału uszkodzeń na grupy, ale także do przyspieszenia procesu wyboru środków terapeutycznych i rehabilitacyjnych w celu przywrócenia kończyny.

Przy późnej diagnozie, słabo splecionym lub całkowicie powtórzonym złamaniu promienia, prawdopodobieństwo przemieszczenia znacznie wzrasta. Pacjent może również uzyskać deformację stawu nadgarstkowego typu kątowego lub obrotowego. Inną nieprzyjemną konsekwencją takich obrażeń jest zmniejszenie długości promienia nadgarstka i jego uderzenia.

Na tle takich problemów istnieją inne patologie związane z nierównomiernym rozkładem obciążenia na więzadła ręki. Często chrząstka stawowa jest uszkodzona i występuje niestabilność nadgarstka. Objawami tych chorób są ból łokcia podczas wysiłku, osłabienie i zmniejszenie ruchomości ręki. Bez zabiegów i procedur rehabilitacyjnych może wystąpić u pacjenta deformacja stawów stawów, a palce nie mogą być zaciśnięte w pięść.

Aby zidentyfikować złamanie promienia w typowym miejscu, stosuje się badanie rentgenowskie nadgarstka. Normalnym wskaźnikiem jest nachylenie powierzchni stawowej o 15–25 stopni w projekcji bezpośredniej. W obszarze dłoni tempo nachylenia wynosi 10–15 stopni. Jeśli ta wartość uległa zmianie w stosunku do dolnej trzeciej części kości promieniowej, lekarz może stwierdzić obecność złamania - świeżego lub narośniętego z powodu nieprawidłowego zamocowania z przemieszczeniem.

Standardy klasyfikacji złamań

Każdy pacjent ze zdiagnozowanym złamaniem kości promieniowej należy do określonej grupy. Przynależność do jednej lub drugiej grupy określa główne cechy, objawy i metody leczenia urazu. Zwyczajowo wyróżnia się:

  1. Złamanie dystalnego regionu z lokalizacją w odległości 2-3 cm od kanału nadgarstka.
  2. Złamanie Collisa, jego charakterystyczna cecha - fragmenty są mieszane z grzbietem przedramienia.
  3. Złamanie Smitha jest odwrotnym pęknięciem koła. Głównym powodem tego naruszenia integralności kości - nadmierna ekspozycja na grzbiet kości. W tym przypadku chip powinien przesuwać się w kierunku powierzchni dłoni.

Powyższa klasyfikacja nie może być uznana za kompletną, ponieważ nie bierze pod uwagę zachowania stawów po zranieniu, dlatego zaleca się użycie innego rodzaju złamania, w oparciu o ten aspekt:

  1. Zamknięte promieniowe złamanie typu śródstawowego, gdy linia przerwania przechodzi przez staw nadgarstkowy.
  2. Wyjątkowo stawowy - nie wpływa na powierzchnię stawów.
  3. Otwarte - charakteryzuje się towarzyszącym uszkodzeniem zewnętrznym lub wewnętrznym tkanek miękkich. Pęknięcie może pojawić się od wewnątrz, lub zerwane powierzchowne rany są obserwowane z powodu zanieczyszczeń. Ten typ złamania jest najbardziej niebezpieczny i obfituje w liczne komplikacje. Często konieczne jest zastosowanie opaski uciskowej, aby zatrzymać utratę krwi i zapobiec przenikaniu infekcji przez ranę.
  4. Splintered - kość jest podzielona na więcej niż 3 fragmenty.
  5. Z przesunięciem i bez.

Warto jeszcze raz przypomnieć, że prawidłowa klasyfikacja uszkodzeń kości i stawów jest ważna, ponieważ określa ostateczny przebieg leczenia i rehabilitacji poszkodowanej ręki.

Dla każdego rodzaju złamania istnieją określone normy, normy i podejścia, które są brane pod uwagę indywidualnie podczas badania pacjenta. Zaniedbanie takich zaleceń może spowodować ruchliwość ramienia pacjenta, ponieważ jeśli kość nie rośnie razem, nie będzie możliwe przywrócenie jej pełnego funkcjonowania.

Przyczyny i objawy złamania promieni

Jak wspomniano powyżej, głównym powodem złamań promienia jest upadek wysuniętych ramion. Nie bez powodu szczególną uwagę poświęca się każdej sekcji sportowej. Trenerzy zawsze kładą szczególny nacisk na zakaz upadków na proste ramiona, ponieważ jest to obarczone poważnymi obrażeniami.

Nie mniej częstą przyczyną złamań jest osteoporoza. U pacjentów cierpiących na tę chorobę kości i chrząstki stają się cieńsze, stają się kruche, a zatem rozpadają się ze zwiększonym obciążeniem lub uderzeniami. W osteoporozie często dochodzi do złamania. Jest to charakterystyczne dla osób starszych - ponad 60 lat. Jego pacjenci mogą nie zauważyć przez kilka dni, czy nie wystąpi obrzęk. Wynika to z braku przemieszczenia lub zgniecenia fragmentami.

Często pęknięcia z przemieszczeniem występują z powodu silnego zewnętrznego traumatycznego wpływu - w przypadku zaniedbania w produkcji, budowie lub podczas wypadku samochodowego.

Główne objawy tych urazów to:

  • ból ramienia - od nadgarstka do łokcia, w zależności od miejsca przerwy;
  • obrzęk;
  • krwotok - wewnętrzny lub zewnętrzny, w zależności od stopnia uszkodzenia tkanek miękkich;
  • chrupanie lub mielenie fragmentów;
  • drętwienie w opuszkach palców;
  • w przypadku złamania z przesunięciem możliwe jest powikłanie w postaci deformacji stawu nadgarstkowego.

Zakres obrzęku ramienia po złamaniu promienia zależy wyłącznie od szybkości pierwszej pomocy dla ofiary. Dlatego konieczne jest rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie, aby istniejące objawy nie postępowały i nie komplikowały życia pacjenta.

Cechy diagnozy i leczenia złamania radiacyjnego

Promieniowanie rentgenowskie zostało już wspomniane powyżej jako jedna z najbardziej skutecznych metod diagnozowania złamania promienia ramienia. Lekarz otrzymuje wyniki w postaci migawki w dwóch projekcjach iw większości przypadków wystarczy sformułować lub potwierdzić diagnozę.

Skomplikowane przypadki są badane za pomocą obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego. Te procedury diagnostyczne pozwalają prawidłowo ocenić sytuację i określić cechy charakterystyczne każdego indywidualnego przypadku. Z ich pomocą możliwa jest również ocena stanu pacjenta i uszkodzonego obszaru przed i po zabiegu, jeśli jest to planowane.

Terminowa diagnoza pomaga uniknąć nasilenia prostych obrażeń, na przykład siniaków. Czasami czas spędzony na prześwietleniu pozwala uniknąć nałożenia gipsu i poradzić sobie, na przykład gęstego tymczasowego bandaża. Nawet jeśli ramię było bardzo bolesne po udarze lub urazie, konieczne jest postawienie diagnozy, ponieważ możemy mówić o pęknięciu, a ten rodzaj uszkodzenia wymaga zupełnie innego rodzaju leczenia.

Bezzwłocznie powinieneś skonsultować się z lekarzem, jeśli wykryjesz drętwienie palców, deformację uszkodzonego obszaru lub blanszowanie skóry na dłoniach. Po szeregu procedur diagnostycznych lekarz będzie mógł postawić ostateczną diagnozę i, jeśli to konieczne, zastosować plaster lub zasugerować inną metodę mocowania uszkodzonej kości.

Leczenie

Głównym celem wszystkich środków terapeutycznych jest przywrócenie pierwotnemu wyglądowi uszkodzonego ramienia Wiele narzędzi i technik stosuje się do leczenia złamania promienia bez przemieszczenia i przy aktywnym ruchu fragmentów, i wybiera się je zgodnie z charakterystyką każdego indywidualnego przypadku. Pod uwagę bierze się nie tylko charakter urazu, ale także dane dotyczące wieku i aktywności fizycznej pacjenta, ponieważ czynniki te mają bezpośredni wpływ na jakość kości i szybkość ich łączenia.

W przypadku złamania bez przemieszczenia lekarze narzucają również bandaż polimerowy, który powinien zapobiegać przemieszczeniu. Jeśli są fragmenty przemieszczone, przeprowadzana jest procedura zmiany położenia - powrót i ustalenie ich w tym samym miejscu. Aby to zrobić, użyj szyn gipsowych na ramieniu, mocując je w wybranej pozycji. Jest to istotne na początkowym etapie leczenia, aby zmniejszyć obrzęk. Następnie longue zostaje zastąpiony bandażem polimerowym.

Bardzo często wykonuje się zabieg chirurgiczny w celu związania fragmentów kości z metalowymi igłami i płytkami. Metoda ta sprawdziła się już dawno, ponieważ jest prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty, a ryzyko popełnienia czegoś złego jest minimalne. Zdarza się jednak, że takie konstrukcje nie przetrwają w ludzkim ciele i pociągają za sobą konsekwencje w postaci doznań dyskomfortu. Muszą być również usunięte po całkowitym wygojeniu kości.

Można stosować zewnętrzne urządzenia mocujące - aparat Ilizarowa. Ich stosowanie ma pozytywny wpływ na proces akrecji w najtrudniejszych przypadkach, ale istnieje ryzyko infekcji poprzez infekcję przez szprychy aparatu, które penetrują ludzką skórę.

Leczenie i termin „akrecja” określa tylko lekarza prowadzącego. Fuzja kości następuje pod koniec tworzenia kalusa, który powstaje całkowicie nie później niż po 4 tygodniach. Przed usunięciem gipsu lekarz wykonuje kontrolne zdjęcie rentgenowskie, aby upewnić się, że kukurydza została całkowicie uformowana i podejmuje decyzję, czy pozostawić rękę unieruchomioną, czy też można usunąć gips.

Jak nosić gips przy złamaniu kości promieniowej? Średni czas użytkowania gipsu wynosi 4-5 tygodni. W szczególnie trudnych przypadkach możliwe jest przedłużenie tego okresu po prześwietleniu kontrolnym. Po pozbyciu się bandaża pacjent musi przejść cykl terapii wysiłkowej, aby przywrócić dawną mobilność ramienia.

Czy twoje palce są zdrętwiałe?

Niektórzy pacjenci skarżą się, że po złamaniu kości promieniowej ich palce drętwieją. Ten objaw powinien zostać ostrzeżony, ponieważ może być spowodowany zespołem Sudecka. Musi być długa i skrupulatnie traktowana pod nadzorem wielu specjalistów.

Oznaki złamania promienia ramienia i metody leczenia

Złamanie promienia ramienia jest uważane za jedno z najczęstszych urazów.

Stanowi prawie 16% wszystkich obrażeń odniesionych w życiu codziennym. Szczególnie często występuje u kobiet w okresie menopauzy.

Pierwsze wzmianki o złamaniu można znaleźć w starożytnych traktatach medycznych z Egiptu i Chin. Już wtedy starożytni uzdrowiciele zwracali uwagę na tego typu obrażenia i wydawali zalecenia dotyczące leczenia i rehabilitacji ofiar.

Złamanie promienia w typowym miejscu

Traumatolodzy mają coś takiego jak „złamanie promienia w typowym miejscu”. Wynika to z faktu, że zdecydowana większość złamań (prawie 75%) występuje w dystalnej części kości (położonej bliżej ręki).

Złamanie środkowej i bliższej (bliżej łokcia) części promienia występuje tylko w 5% przypadków.

Istnieją dwa typy:

  • Smith lub zginacz. Dzieje się tak, gdy osoba upada na rękę pochyloną w kierunku tylnej powierzchni przedramienia. W rezultacie fragmenty kości kości promieniowej są przesuwane na zewnętrzną powierzchnię przedramienia;
  • Koła lub prostowniki. Występuje, gdy ofiara upada na powierzchnię dłoni. W rezultacie nadmierne zginanie występuje w stawie promieniowo-nadgarstkowym, a fragment kości jest przemieszczany w kierunku grzbietu przedramienia.

Jak widać z opisu, złamanie i koła Smitha są wzajemnym odbiciem lustrzanym.

Klasyfikacja obrażeń

W zależności od charakteru zdarzenia:

  • Patologiczne - występują nie tyle w wyniku działania siły mechanicznej, co w wyniku zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Choroba, której wyraźną manifestacją są patologiczne złamania, nazywa się osteoporozą;
  • Traumatyczne. Występują w wyniku oddziaływania na kość dowolnego czynnika mechanicznego: uderzenia, upadku, skręcenia, nadmiernego wysiłku fizycznego itp.

W zależności od naruszenia integralności skóry:

  • Zamknięte promieniowe złamanie ramienia, gdy skóra na miejscu uszkodzenia jest nienaruszona;
  • Otwórz. W takim przypadku integralność skóry zostaje zerwana, a fragmenty kości wychodzą na zewnątrz.

W zależności od linii błędu:

  • Pochylić się;
  • Poprzeczny;
  • Podłużny;
  • W kształcie śruby;
  • W kształcie litery T;
  • Uderzone, w którym fragmenty kości wchodzą („wbijają się”) w siebie;
  • Pebbled.

Istnieje również klasyfikacja anatomiczna:

  • Złamanie trzonu trzonu (ciała);
  • Złamanie śródstawowe głowy i szyi kości promieniowej;
  • Złamanie procesu rylcowatego.

Objawy

Urazowi towarzyszy dość żywy obraz kliniczny. Główne oznaki i objawy złamanej ręki są następujące:

  • Bolesność Ból jest bardzo ostry, nasila się przy najmniejszej próbie poruszenia lub nawet naprężenia mięśni ramienia. Zespół bólowy jest szczególnie intensywny w przypadku otwartego urazu; Będziesz zainteresowany. Stosowanie opatrunków z kolcami do urazów ramion
  • Miejscowy obrzęk tkanek. Złamanie wywołuje kaskadę reakcji, w wyniku której rozwija się proces zapalny. W tym samym czasie naczynia krwionośne rozszerzają się, a płyn częściowo poci się w tkance, co prowadzi do pojawienia się obrzęku. Jeśli krwiak powstał w wyniku urazu, miejsce obrzęku z czasem staje się niebieskawo-fioletowe;
  • Patologiczna mobilność w dłoni. Ten objaw odnosi się do znaków bezwzględnych, to znaczy jego obecność w 100% przypadków wskazuje na złamanie. Sprawdzenie patologicznej mobilności może prowadzić do dodatkowych uszkodzeń tkanek, więc tylko ekspert może ją wykonać!
  • Skracanie dłoni. Ten objaw występuje przy złamaniu z przemieszczeniem fragmentów wzdłuż długości;
  • Trzon fragmentów kości. Ten objaw, podobnie jak ruchliwość patologiczna, odnosi się do bezwzględnych oznak złamania. Kiedy próbujesz usunąć kości pod palcami, pojawia się charakterystyczny chrupnięcie, które w praktyce klinicznej nazywa się trzeszczeniem. Sprawdź, czy trzeszczenia mogą być tylko specjalistyczne. Jeśli spróbujesz samodzielnie zweryfikować ten objaw, może wystąpić jeszcze większe przemieszczenie fragmentów kości.

Pierwsza pomoc przy złamaniu promienia ramienia

Istnieją trzy zasadnicze kroki, które muszą koniecznie zostać wykonane przy udzielaniu pierwszej pomocy. Obejmują one:

  • Wczesne unieruchomienie (unieruchomienie) uszkodzonej kończyny;
  • Odpowiednia ulga w bólu;
  • Lokalna ekspozycja na zimno;

Unieruchomienie uszkodzonej kończyny jest pierwszym krokiem w udzielaniu pierwszej pomocy. Właściwe zamocowanie kończyny wykonuje kilka zadań jednocześnie:

  • Minimalizuje dodatkowe przemieszczenie kości;
  • Zmniejsza ryzyko uszkodzenia fragmentów tkanek miękkich;
  • Zmniejsza ból.

Przed unieruchomieniem ważne jest, aby uwolnić rękę od pierścieni, zegarków, bransoletek itp. W przeciwnym razie mogą spowodować ściskanie naczyń krwionośnych i nerwów. Aby nadać stałej kończynie pozycję fizjologiczną, musi być wygięta w stawie łokciowym pod kątem 90 stopni i prowadzić do ciała, obracając rękę w górę.

Aby zminimalizować ból, można użyć leków z grupy NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Należą do nich diklofenak, ibuprofen, ketonal, deksalgin, Celebrex itp. Wymienione leki można przyjmować w postaci tabletek lub dożylnie i domięśniowo.

Miejscowe stosowanie zimna zmniejsza również ból. Ponadto w wyniku działania niskiej temperatury następuje zwężenie naczyń i zmniejsza się obrzęk tkanek.

Diagnostyka

Metody diagnostyki radiacyjnej są „złotym standardem” w diagnostyce złamań. Najczęściej w rutynowej praktyce radiografia kończyny jest wykorzystywana w dwóch projekcjach.

Promienie rentgenowskie pokażą nie tylko obecność pęknięcia, ale także jego charakter, obecność fragmentów, rodzaj przemieszczenia itp. Dane te odgrywają kluczową rolę w wyborze taktyki leczenia.

Czasami specjaliści od urazów wykorzystują metodę tomografii komputerowej do diagnozowania złożonych urazów.

Leczenie złamań promienia

Taktyka leczenia zależy od charakteru uszkodzenia iw każdym przypadku jest wybierana indywidualnie.

W przypadku złamania kości w typowym miejscu zabieg polega na zamkniętej repozycji („montażu”) fragmentów kości i nałożeniu gipsu, aby uniknąć przemieszczenia. Zazwyczaj odlew gipsowy zakrywa dłoń, przedramię i dolną trzecią część barku.

Ile należy nosić gipsu na przełomie promienia ramienia? Unieruchomienie trwa średnio 4-5 tygodni. Przed usunięciem gipsu wykonuje się obowiązkowe badanie rentgenowskie. Jest to konieczne do oceny fuzji skośnych fragmentów.

Czasami niemożliwe jest wyleczenie urazu przez samo nałożenie gipsu. Następnie skorzystaj z następujących metod:

  • Przezskórne utrwalanie fragmentów za pomocą igieł. Zaletą tej metody jest jej szybkość i niska inwazyjność. Jednak w przypadku tego leczenia niemożliwe jest rozpoczęcie wczesnego rozwoju stawu nadgarstkowego;
  • Otwórz repozycję fragmentów kości za pomocą metalu. W tym przypadku chirurg wykonuje nacięcie tkanek miękkich, porównuje fragmenty kości i mocuje je za pomocą metalowej płytki i śrub.

Niestety, metody chirurgiczne mają wiele punktów ujemnych. Przede wszystkim jest to ryzyko infekcji rany. Dlatego po operacji konieczne jest wypicie kursu antybiotyków o szerokim spektrum działania. Drugą wadą chirurgicznego leczenia złamań jest długi okres rehabilitacji.

Czas regeneracji

Czas trwania okresu zdrowienia zależy od złożoności urazu i jest obliczany średnio 6-8 tygodni. Na czas powrotu do zdrowia mają wpływ takie czynniki, jak skala operacji, szybkość gojenia się ran, stan odporności, obecność chorób kości itp.

Często proces powrotu do zdrowia po złamaniu kości promieniowej jest opóźniony ze względu na fakt, że pacjenci ignorują zalecenia lekarzy, w szczególności, niezależnie usuwają opatrunki gipsowe przed terminem. Jest to związane z wieloma komplikacjami, które zostaną omówione poniżej.

Jeśli po usunięciu gipsu ramię się pęcznieje - jest to normalny proces, jak pozbyć się obrzęku po znalezieniu złamanej ręki.

Rehabilitacja i jak rozwinąć rękę po złamaniu promieniowym

Rehabilitacja po złamaniu powinna być przeprowadzona kompleksowo i obejmować masaż, fizjoterapię oraz fizykoterapię. Sukces leczenia zależy w dużej mierze od tego, jak odpowiedzialnie podchodzi się do każdej z wymienionych czynności.

Masaż

Możesz rozpocząć przywracanie kończyny masażem. Prawidłowo wykonany masaż po złamaniu kości promieniowej ma działanie przeciwbólowe, poprawia procesy regeneracji, a także zapobiega wyniszczeniu mięśni.

Zacznij od masażu ramion, a następnie pracuj ze stawem łokciowym, a następnie przystąp do masażu obszarów wokół urazu. W końcu masuj pędzel. Czas trwania sesji masażu wynosi około 15 minut.

Metody fizjoterapii

Fizjoterapia zajmuje ważne miejsce w rehabilitacji. Stosuje się następujące procedury:

  • Elektroforeza z preparatami wapniowymi. Istota elektroforezy jest zredukowana do powolnego kierunkowego ruchu cząstek leku do tkanek. Wapń zwiększa gęstość mineralną kości i przyspiesza przywieranie fragmentów kości;
  • Terapia magnetyczna niskiej częstotliwości. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne;
  • Metoda UHF. Ta technika ma na celu rozgrzanie tkanek miękkich. W rezultacie poprawia się lokalny metabolizm, co przyspiesza regenerację;
  • Promieniowanie ultrafioletowe. Pod działaniem promieniowania ultrafioletowego wytwarzana jest witamina D, która jest niezbędna do lepszego wchłaniania wapnia.

Ćwiczenia z terapii terapii

W wyniku długotrwałego unieruchomienia mięśnie tracą swój ton, co jest obarczone rozwojem hipotrofii. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć terapię wysiłkową w momencie złamania kości promieniowej. Zajęcia powinny rozpoczynać się od najprostszych ćwiczeń, na przykład napinania palców na przemian. Lekarz wypisze schemat ćwiczeń, jak rozwinąć ramię po złamaniu kości promieniowej.

Ćwiczenia po złamaniu kości promieniowej należy wykonywać ostrożnie, bez gwałtownych ruchów.

Komplikacje i możliwe konsekwencje

Można je podzielić na dwie grupy: natychmiastowe komplikacje urazu i jego długoterminowe skutki.

Bezpośrednie komplikacje związane z urazem obejmują:

  • Uszkodzenie wiązki nerwów (np. Pęknięcie). Obejmuje naruszenie wrażliwości (termiczne, dotykowe, silnikowe itp.);
  • Uszkodzenie ścięgien palców, w wyniku czego funkcja zgięcia lub wyprostu ręki może być osłabiona;
  • Uszkodzenie naczyń krwionośnych z powstawaniem krwiaka;
  • Częściowe lub całkowite złamanie mięśni;
  • Powikłania infekcyjne (na przykład, zakażenie powierzchni rany).

Długotrwałe komplikacje są rzadsze. Należą do nich zapalenie kości i szpiku (ropne topnienie kości), deformacja kończyn z powodu niewłaściwego połączenia fragmentów kości, tworzenie przykurczów.

Cechy złamania promieniowego u dziecka

Kości dziecka różnią się strukturą od kości dorosłego. Wynika to z obecności stref wzrostu kości, lepszego ukrwienia, a także cech okostnej - powłoki, która pokrywa kości na zewnątrz.

Dla dzieci tworzenie się złamań typu „zielona gałąź” lub złamanie podokostnowe jest bardzo charakterystyczne. Ze względu na fakt, że okostna u dzieci jest bardzo elastyczna, nie traci swojej integralności w przypadku urazu.

Opadając lub uderzając w kość, wygina się, jej wypukłe pęknięcia boczne i wklęsła strona pozostają nienaruszone. Zatem złamanie jest niekompletne i goi się znacznie szybciej.

Victor Sistemov - 1 ekspert serwisu Travmpunkt