Główny / Rehabilitacja

Nakłucie rdzenia

Przebicie rdzenia kręgowego. Takie okropne zdanie często można usłyszeć w gabinecie lekarskim i staje się ono jeszcze bardziej przerażające, gdy ta procedura dotyczy ciebie. Dlaczego lekarze nakłuwają rdzeń kręgowy? Czy taka manipulacja jest niebezpieczna? Jakie informacje można uzyskać podczas tego badania?

Pierwszą rzeczą, którą należy zrozumieć, jeśli chodzi o nakłucie rdzenia kręgowego (ponieważ procedura ta jest często określana jako pacjenci), nie oznacza to nakłucia tkanki narządu centralnego układu nerwowego, a jedynie spożycie niewielkiej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego, który myje rdzeń kręgowy i mózg. Taka manipulacja w medycynie nazywa się nakłuciem rdzeniowym lub lędźwiowym.

Do czego służy nakłucie kręgosłupa? Cele takiej manipulacji mogą być trzy - diagnostyczne, przeciwbólowe i terapeutyczne. W większości przypadków wykonuje się nakłucie lędźwiowe kręgosłupa w celu określenia składu płynu mózgowo-rdzeniowego i ciśnienia wewnątrz kanału kręgowego, co pośrednio odzwierciedla procesy patologiczne, które występują w mózgu i rdzeniu kręgowym. Ale specjaliści mogą wykonać nakłucie rdzenia kręgowego w celach terapeutycznych, na przykład w celu wprowadzenia leków do przestrzeni podpajęczynówkowej, aby szybko zmniejszyć ciśnienie w rdzeniu. Nie należy również zapominać o tej metodzie znieczulenia, takiej jak znieczulenie rdzeniowe, gdy środki znieczulające są wstrzykiwane do kanału kręgowego. Umożliwia to przeprowadzenie dużej liczby interwencji chirurgicznych bez stosowania znieczulenia ogólnego.

Biorąc pod uwagę, że w większości przypadków nakłucie rdzenia kręgowego jest przypisane specjalnie do celów diagnostycznych, dotyczy to tego rodzaju badań, które zostaną omówione w tym artykule.

Po co brać przebicie

Nakłucie lędźwiowe pobrane do badania płynu mózgowo-rdzeniowego, które pozwala zdiagnozować niektóre choroby mózgu i rdzenia kręgowego. Najczęściej ta manipulacja jest przewidziana dla podejrzanych:

  • zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie szpiku, zapalenie pajęczynówki) o charakterze wirusowym, bakteryjnym lub grzybiczym;
  • syfilityczne, gruźlicze uszkodzenie mózgu i rdzenia kręgowego;
  • krwotok podpajęczynówkowy;
  • ropień ośrodkowego układu nerwowego;
  • udar niedokrwienny, krwotoczny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • zmiany demielinizacyjne układu nerwowego, na przykład stwardnienie rozsiane;
  • łagodne i złośliwe guzy mózgu i rdzenia kręgowego, ich błony;
  • Zespół Hyena-Barre;
  • inne choroby neurologiczne.

Przeciwwskazania

Zabrania się pobierania nakłucia lędźwiowego w przypadku zmian objętościowych tylnego dołu czaszki lub płata skroniowego mózgu. W takich sytuacjach nawet niewielka ilość próbek płynu mózgowo-rdzeniowego może spowodować przemieszczenie struktur mózgu i spowodować naruszenie pnia mózgu w dużym otworze potylicznym, co prowadzi do natychmiastowej śmierci.

Zabronione jest również nakłucie lędźwiowe, jeśli pacjent ma ropne zmiany zapalne skóry, tkanek miękkich i kręgosłupa w miejscu nakłucia.

Przeciwwskazania względne są wyraźnymi deformacjami kręgosłupa (skolioza, kifoskolioza itp.), Ponieważ zwiększa to ryzyko powikłań.

Ostrożnie nakłuwać pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki wpływające na reologię krwi (leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne).

Etap przygotowania

Procedura nakłucia lędźwiowego wymaga wcześniejszego przygotowania. Przede wszystkim pacjentowi przepisywane są badania kliniczne i biochemiczne krwi i moczu, a także określany jest stan układu krzepnięcia krwi. Sprawdź i omacuj kręgosłup lędźwiowy. Aby zidentyfikować możliwe deformacje, które mogą utrudniać przebicie.

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmuje się obecnie lub ostatnio. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na krzepnięcie krwi (aspiryna, warfaryna, klopidogrel, heparyna i inne leki przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne).

Musisz także poinformować lekarza o możliwych alergiach na leki, w tym o środkach znieczulających i kontrastowych, ostatnich ostrych chorobach i obecności chorób przewlekłych, ponieważ niektóre z nich mogą być przeciwwskazaniem do badania. Wszystkie kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o możliwej ciąży.

Nie wolno jeść przez 12 godzin przed zabiegiem i pić przez 4 godziny przed nakłuciem.

Metoda nakłucia

Procedura jest wykonywana w pozycji pacjenta leżącego na boku. Konieczne jest wygięcie nóg w stawach kolanowych i biodrowych, jak to możliwe, przyniesienie ich do żołądka. Głowa powinna być jak najbardziej wygięta do przodu i blisko klatki piersiowej. To właśnie w tej pozycji przestrzenie międzykręgowe dobrze się poszerzają i łatwiej będzie specjalistom dostać igłę we właściwe miejsce. W niektórych przypadkach nakłucie wykonuje się w pozycji pacjenta z najbardziej zaokrąglonym grzbietem.

Specjalista wybiera miejsce nakłucia za pomocą badania palpacyjnego kręgosłupa, aby nie uszkodzić tkanki nerwowej. Rdzeń kręgowy u osoby dorosłej kończy się na poziomie 2 kręgu lędźwiowego, ale u osób o niskim wzroście, a także u dzieci (w tym noworodków), jest nieco dłuższy. Dlatego igła jest wprowadzana w przestrzeń międzykręgową między 3 i 4 kręgami lędźwiowymi lub między 4 a 5. Zmniejsza to ryzyko powikłań po nakłuciu.

Po potraktowaniu skóry roztworami antyseptycznymi przeprowadza się miejscowe znieczulenie naciekowe tkanek miękkich roztworem nowokainy lub lidokainy za pomocą konwencjonalnej strzykawki z igłą. Następnie nakłucie lędźwiowe wykonuje się bezpośrednio specjalną dużą igłą z mandryną.

Nakłucie wykonuje się w wybranym punkcie, lekarz wysyła strzałkę i lekko w górę. Na głębokości około 5 cm odczuwany jest opór, po którym następuje specyficzny spadek igły. Oznacza to, że koniec igły wpadł do przestrzeni podpajęczynówkowej i możesz zacząć zbierać alkohol. Aby to zrobić, lekarz usuwa mandryny z igły (wewnętrzna część, która sprawia, że ​​instrument jest szczelny), a alkohol zaczyna z niego kapać. Jeśli tak się nie stanie, należy upewnić się, że nakłucie zostało wykonane prawidłowo, a igła wpada do przestrzeni podpajęczynówkowej.

Po zestawie alkoholu w sterylnej probówce igłę ostrożnie wyjmuje się, a miejsce nakłucia zamyka się sterylnym opatrunkiem. W ciągu 3-4 godzin po nakłuciu pacjent powinien leżeć na plecach lub na boku.

Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego

Pierwszym krokiem w analizie płynu mózgowo-rdzeniowego jest ocena jego ciśnienia. Normalna wydajność w pozycji siedzącej - 300 mm. wody Art., W pozycji leżącej - 100-200 mm. wody Art. Z reguły ciśnienie jest szacowane pośrednio - przez liczbę kropli na minutę. 60 kropli na minutę odpowiada normalnej wartości ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego w kanale kręgowym. Ciśnienie wzrasta w procesach zapalnych OUN, w formacjach nowotworowych, w przekrwieniu żylnym, wodogłowiu i innych chorobach.

Następnie roztwór zbiera się w dwóch probówkach po 5 ml. Są one następnie wykorzystywane do przeprowadzenia niezbędnej listy badań - fizykochemicznych, bakterioskopowych, bakteriologicznych, immunologicznych, diagnostyki PCR itp.

Konsekwencje i możliwe komplikacje

W większości przypadków procedura odbywa się bez żadnych konsekwencji. Naturalnie samo nakłucie jest bolesne, ale ból występuje tylko na etapie wprowadzania igły.

U niektórych pacjentów mogą wystąpić następujące powikłania.

Ból głowy po operacji

Uważa się, że pewna ilość płynu mózgowo-rdzeniowego wypływa z otworu po nakłuciu, w wyniku czego zmniejsza się ciśnienie śródczaszkowe i pojawia się ból głowy. Taki ból przypomina napięciowy ból głowy, ma stały ból lub ściskanie, zmniejsza się po odpoczynku i śnie. Można to zaobserwować przez 1 tydzień po nakłuciu, jeśli głowica utrzymuje się po 7 dniach - jest to okazja do konsultacji z lekarzem.

Powikłania traumatyczne

Czasami mogą wystąpić traumatyczne powikłania nakłucia, gdy igła może uszkodzić korzenie nerwu rdzeniowego i krążki międzykręgowe. Przejawia się to bólem pleców, który nie występuje po prawidłowo wykonanym nakłuciu.

Powikłania krwotoczne

Jeśli duże naczynia krwionośne zostaną uszkodzone podczas nakłucia, może wystąpić krwawienie, tworzenie krwiaka. Jest to niebezpieczna komplikacja, która wymaga aktywnej interwencji medycznej.

Powikłania zwichnięcia

Występują z gwałtownym spadkiem ciśnienia cieczy. Jest to możliwe w obecności wolumetrycznych formacji tylnego dołu czaszki. Aby uniknąć takiego ryzyka, przed wykonaniem nakłucia konieczne jest wykonanie badania objawów dyslokacji środkowych struktur mózgu (EEG, REG).

Powikłania infekcyjne

Może wystąpić z powodu naruszeń zasad aseptyki i antyseptyki podczas nakłuwania. Pacjent może rozwinąć zapalenie opon mózgowych, a nawet ropnie. Takie konsekwencje punkcji są zagrażające życiu i wymagają wyznaczenia silnej antybiotykoterapii.

Zatem nakłucie rdzenia kręgowego jest bardzo pouczającą metodą diagnozowania dużej liczby chorób mózgu i rdzenia kręgowego. Oczywiście możliwe są komplikacje podczas i po manipulacji, ale są one bardzo rzadkie, a korzyści z punkcji znacznie przewyższają ryzyko wystąpienia negatywnych konsekwencji.

Co musisz wiedzieć przed nakłuciem kręgosłupa

W przypadku chorób lub uszkodzeń narządów i nerwów centralnego i obwodowego układu nerwowego konieczne mogą być specjalne badania. Należą do nich punkcja kręgosłupa. W jakich przypadkach wykonuje się tę procedurę, po co oni to robią i czy jest to niebezpieczne?

Co to jest punkcja kręgosłupa?

Nakłucie rdzenia kręgowego lub, jak to się nazywa, nakłucie rdzenia kręgowego, jest zbiorem płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) spod błony pajęczynówki rdzenia kręgowego, czyli z przestrzeni podpajęczynówkowej do celów diagnostycznych, znieczulających lub terapeutycznych.

Niektórzy mylą nakłucie z biopsją, w której pobiera się kawałek tkanki narządu. Z tego powodu istnieje nieuzasadniony, przesadny strach przed tego rodzaju analizą. Nic takiego nie dzieje się przy nakłuciu: tylko płyn mózgowo-rdzeniowy myjący mózg i rdzeń kręgowy podlega badaniu.

Dlaczego warto nakłuć rdzeń kręgowy

Diagnostyka

W celach diagnostycznych nakłucie jest wykonywane, jeśli podejrzewa się następujące patologie:

  • Krwotok w przestrzeni podpajęczynówkowej, którego przyczyną może być:
    • urazowe uszkodzenie mózgu;
    • udar z powodu pękniętego tętniaka mózgu;
    • udar niedokrwienny mózgu lub rdzenia kręgowego.
  • Zakaźne patologie bakteryjne i wirusowe centralnego układu nerwowego:
    • zapalenie opon mózgowych;
    • zapalenie mózgu;
    • zapalenie pajęczynówki.
  • Stwardnienie rozsiane i inne choroby związane ze zniszczeniem osłonki nerwu mielinowego.
  • Polineuropatia (na przykład uszkodzenie nerwów obwodowych w zespole Hyenna-Barre).
  • Urazy kręgosłupa.
  • Ropień zewnątrzoponowy.
  • Guzy rdzenia kręgowego itp.

Nie we wszystkich przypadkach wymienionych powyżej, nakłucie jest konieczne, ale tylko w tych, w których inne badania nie pomagają. Jeśli na przykład zrosty, ropień nadtwardówkowy, uszkodzenie więzadeł można wykryć za pomocą nowoczesnych dokładnych badań sprzętu przy użyciu CT lub MRI, to po co przyjmować nakłucie?

Przeprowadzenie diagnostycznego pobierania próbek płynu mózgowo-rdzeniowego powinno mieć miejsce tylko wtedy, gdy objawy choroby sugerują uszkodzenie lub rozwój procesu patologicznego bezpośrednio w mózgu, rdzeniu kręgowym lub kanale kręgowym.

Znieczulenie

  • Znieczulenie zewnątrzoponowe wykonuje się głównie w celu znieczulenia przed wieloma operacjami na stawach i kościach oraz w neurochirurgii kręgosłupa. Jego zalety są niewątpliwe:
    • nie ma całkowitego zamknięcia świadomości;
    • nie jest to tak szkodliwe dla aktywności sercowo-oddechowej;
    • pacjent szybciej wraca do zdrowia, nie jest tak zły jak po znieczuleniu ogólnym.
  • Znieczulenie zewnątrzoponowe stosuje się również w przypadku bardzo silnych bólów neurogennych i śmiertelnych.
  • Możliwe jest nawet znieczulenie zewnątrzoponowe podczas porodu.

Terapia

Zaleca się wstrzykiwanie leków przez nakłucie rdzenia:

  • W chorobach rdzenia kręgowego i mózgu, ponieważ obecność bariery mózgowej czyni podawanie leku dożylnego bezużytecznym. Leczenie zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, ropnia mózgu lub rdzenia kręgowego przeprowadza się przez podawanie leku do przestrzeni zewnątrzoponowej.
  • W przypadku poważnych urazów lub chorób, które wymagają najbardziej szybkiego działania leku.

Kto jest przebiciem

Przebicie jest kategorycznie niedopuszczalne dla wszystkich możliwych przemieszczeń mózgu (przemieszczenia, klinowanie jednej części mózgu do drugiej, ściskanie półkul mózgu itp.). Nakłucie jest szczególnie obarczone śmiercią, gdy środkowy mózg lub jego płat skroniowy zostanie przesunięty.

  • Niebezpieczne jest również nakłucie w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi. Dwa do trzech tygodni przed nakłuciem należy przerwać przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych i różnych leków rozrzedzających krew (aspiryna, NLPZ, warfaryna itp.).
  • Obecność ropnych ropni, ran i odleżyn, wysypka krostkowa na dolnej części pleców - także podstawa do zniesienia nakłucia.

Jak zrobić przebicie

Aby nie uszkodzić rdzenia kręgowego, nakłucie u dorosłych wykonuje się pomiędzy drugim i trzecim kręgiem lędźwiowym, a u dzieci - pomiędzy trzecim a czwartym. Wyjaśnia to fakt, że rdzeń kręgowy u dorosłych zwykle rozciąga się do poziomu drugiego kręgu, a u dzieci może być niższy do trzeciego.

Z tego powodu nakłucie rdzenia kręgowego nazywane jest również lędźwiowym.

Do nakłucia użyj specjalnych długich igieł Bira o wzmocnionej konstrukcji (grubościenne) z mandrynem (mandrynem).

Przygotowanie do przebicia

Przed pobraniem alkoholu do analizy konieczne jest przeprowadzenie badania:

  • przekazać ogólne i biochemiczne badania krwi i moczu;
  • wykonać koagulogram krwi;
  • zmienić ciśnienie dna i ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • z zaburzeniami neurologicznymi, objawami mózgowymi wskazującymi na zwichnięcia - tomografia komputerowa lub MRI mózgu;
  • inne badania przepisane przez lekarza.

W jaki sposób wykonuje się punkcję kręgosłupa?

  • Pacjent leży na boku na sztywnej kanapie, uginając kolana w brzuch, a plecy wyginają się tak bardzo, jak to możliwe. Dozwolona jest także pozycja siedząca.
  • Powierzchnia dolnej części pleców jest traktowana roztworem jodu.
  • Igła jest wprowadzana w szczelinę międzykręgową między drugim i trzecim (trzecim i czwartym u dzieci) kręgiem, na poziomie wyrostków kolczystych, nieznacznie w górę.
  • Na początku rozwoju igły wkrótce pojawia się bariera (są to więzadła kręgowe), ale gdy minie 4 do 7 cm (około 2 cm u dzieci), igła opada pod błonę pajęczynówki, a następnie porusza się swobodnie.
  • Na tym poziomie postęp jest zatrzymany, mandryna jest usuwana, a przez kapanie kropli bezbarwnej cieczy z niej jest przekonany, że cel został osiągnięty.
  • Jeśli płyn nie kapie, a igła spoczywa na czymś stałym, jest ostrożnie zawracany bez usuwania go całkowicie z warstwy podskórnej i powtórz wprowadzenie, nieznacznie zmieniając kąt.
  • Płyn mózgowo-rdzeniowy zbiera się w probówce, objętość ogrodzenia wynosi 120 g.
  • Jeśli konieczne jest zbadanie przestrzeni nadtwardówkowej, aby zobaczyć zrosty i guzy lub stan więzadeł kręgowych, wykonuje się trzykanałową epiduroskopię (roztwór soli jest podawany przez jeden kanał, igła cewnika jest podawana przez drugi kanał, a mikrokamera do przeglądu przez trzeci kanał).
  • Znieczulenie lub terapię przeprowadza się przez podawanie środka znieczulającego lub terapeutycznego przez cewnik.

Po nakłuciu pacjent odwraca się na brzuchu iw takiej pozycji ma co najmniej trzy godziny. Od razu nie można wstać! Jest to konieczne, aby zapobiec rozwojowi komplikacji.

Czy boli, gdy bierzesz przebicie

Wielu pacjentów obawia się, że będzie bolało. Możesz ich uspokoić: przed samą analizą zazwyczaj wykonuje się znieczulenie miejscowe: podawanie nowokainy warstwa po warstwie (1–2%) w obszarze przyszłego nakłucia. I nawet jeśli lekarz zdecyduje, że znieczulenie miejscowe nie jest potrzebne, na ogół nakłucie nie jest bardziej bolesne niż zwykłe wstrzyknięcie.

Powikłania i skutki nakłucia kręgosłupa

Po nakłuciu możliwe są następujące komplikacje:

  • Rozwój guza nabłonkowego, perlaka, jest możliwy na błonach rdzenia kręgowego, gdy igła wchodzi do podskórnych komórek nabłonkowych.
  • Z powodu zmniejszenia objętości płynu mózgowo-rdzeniowego (dzienna objętość krążenia wynosi 0,5 l), ciśnienie śródczaszkowe maleje, a głowa może być obolała przez tydzień.
  • Jeśli podczas nakłucia nerwy lub naczynia krwionośne zostaną uszkodzone, konsekwencje mogą być najbardziej nieprzyjemne: ból, utrata czucia; krwiak, ropień zewnątrzoponowy.

Jednak takie zjawiska są niezwykle rzadkie, ponieważ nakłucie rdzenia kręgowego jest zwykle wykonywane przez doświadczonych neurochirurgów, którzy mają doświadczenie w wielu operacjach.

Cechy przygotowania do nakłucia rdzenia kręgowego w odcinku lędźwiowym: dlaczego analizuje się płyn mózgowo-rdzeniowy

Obecnie istnieje wiele metod diagnozowania różnych chorób. Jednym z nich jest punkcja kręgosłupa. Dzięki tej procedurze można zidentyfikować takie niebezpieczne choroby, jak zapalenie opon mózgowych, kiła układu nerwowego, rak.

Nakłucie lędźwiowe wykonuje się w okolicy lędźwiowej. Aby uzyskać próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego, między dwiema kręgami umieszcza się specjalną igłę. Oprócz celów diagnostycznych można przeprowadzić nakłucie w celu wprowadzenia leków przeciwbólowych. Procedura nie zawsze jest bezpieczna. Dlatego przed rozpoczęciem procedury musisz znać wszystkie przeciwwskazania i możliwe komplikacje.

Cele i wskazania do badania

Alkohol (płyn rdzeniowy) jest pobierany z przestrzeni podpajęczynówkowej, rdzeń kręgowy pozostaje nienaruszony podczas zabiegu. Badanie materiału umożliwia uzyskanie informacji o konkretnej chorobie, przepisanie właściwego leczenia.

Cele nakłucia lędźwiowego:

  • badania laboratoryjne napojów alkoholowych;
  • zmniejszenie ciśnienia w mózgu i rdzeniu kręgowym przez usunięcie nadmiaru płynu;
  • pomiar ciśnienia cieczy;
  • podawanie leków (leki przeciwbólowe, leki do chemioterapii), środki kontrastowe (do mielografii, cisternografii).

Częściej badanie jest przepisywane tym pacjentom, którzy prawdopodobnie mają takie patologie:

  • Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych);
  • ropień;
  • zapalenie rdzenia kręgowego i mózgu;
  • udar niedokrwienny;
  • urazy czaszki;
  • formacje nowotworowe;
  • krwawienie w przestrzeni podpajęczynówkowej;
  • stwardnienie rozsiane.

W celach terapeutycznych nakłucie lędźwiowe jest często stosowane w przepuklinie międzykręgowej do podawania leków. Biorąc pod uwagę pewne zagrożenie dla pacjenta, zaleca się wykonywanie go tylko w przypadkach, gdy jest to bardzo konieczne.

Dowiedz się o najczęstszych przyczynach bólu w dole pleców u kobiet, a także o tym, jak pozbyć się bólu.

Jakie są węzły chrzęstne Schmorla w trzonach kręgów i jak pozbyć się tych formacji? Przeczytaj odpowiedź na ten adres.

Przeciwwskazania

Spożycie płynu mózgowo-rdzeniowego nie jest przeprowadzane z dużymi formacjami tylnego dołu czaszki lub obszaru skroniowego mózgu. Taka procedura w przypadku tych patologii może spowodować zaciśnięcie pnia mózgu w szyjce szyi i może być śmiertelne.

Nakłucie nie jest możliwe, jeśli osoba ma ropne zapalenia skóry, kręgosłup w miejscu zamierzonego nakłucia. Istnieje wysokie ryzyko powikłań po zabiegu z oczywistymi deformacjami kręgosłupa (kifoza, skolioza). Bardzo ostrożnie konieczne jest wykonanie nakłucia w celu wykrycia problemów z krzepnięciem krwi, a także osób przyjmujących niektóre leki (aspiryna, naproksen), leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, klopidogrel).

Jak przygotować: porady dla pacjentów

Nie ma specjalnych czynności przygotowawczych przed nakłuciem lędźwiowym. Przed zabiegiem pacjenci przechodzą testy alergiczne na tolerancję na podawane leki przeciwbólowe. Przed pobraniem płynu mózgowo-rdzeniowego wymagane jest znieczulenie miejscowe.

Proces prowadzenia

Pacjent leży na kanapie z boku. Kolana muszą być przyciśnięte do żołądka. Podbródek jak najbliżej klatki piersiowej. Dzięki tej pozycji procesy kręgosłupa są rozsuwane, igła może być dowolnie wprowadzana.

Obszar wprowadzania igły powinien być dobrze zdezynfekowany alkoholem i jodem. Następnie wstrzykuje się środek znieczulający (częściej Novocain). Podczas wykonywania punkcji pacjent powinien leżeć nieruchomo. W celu wykonania zabiegu należy użyć jednorazowej sterylnej igły o długości 6 cm, którą wstrzykuje się pod niewielkim kątem. Nakłucie wykonuje się pomiędzy trzecim a czwartym kręgiem poniżej poziomu końca rdzenia kręgowego. Noworodek płyn z górnej części kości piszczelowej.

Jeśli płyn mózgowo-rdzeniowy jest pobierany do celów diagnostycznych, wystarczy 10 ml. Do igły przymocowany jest monometr, który mierzy ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego. U zdrowej osoby ciecz jest czysta, wypływa w 1 sekundę w objętości 1 ml. Wraz ze wzrostem ciśnienia wskaźnik ten wzrasta.

Ogrodzenie trwa do pół godziny. Specjalista monitoruje postęp procedury za pomocą fluoroskopii. Po pobraniu wymaganej ilości płynu igłę ostrożnie wyjmuje się i nakleja się na miejsce nakłucia.

Po procedurze

Po manipulacji osoba powinna leżeć na płaskiej twardej powierzchni i leżeć nieruchomo przez 2 godziny. W ciągu dnia nie możesz wstać i usiąść. Następnie w ciągu 2 dni musisz przestrzegać zaleceń dotyczących leżenia w łóżku i pić jak najwięcej płynów.

Natychmiast po przyjęciu materiału pacjent może odczuwać bóle głowy przypominające migrenę. Mogą im towarzyszyć nudności lub wymioty. Podczas regeneracji braku płynu mózgowo-rdzeniowego w organizmie dochodzi do ataków letargu i osłabienia. W miejscu nakłucia może wystąpić ból.

Dowiedz się o pierwszych objawach zapalenia nerwu kulszowego, a także o metodach leczenia choroby w domu.

W tym artykule można znaleźć program ćwiczeń wzmacniających rdzeniowy układ mięśniowy.

Na stronie http://vse-o-spine.com/travmy/rastyazhenie-myshts-spiny.html przeczytaj charakterystyczne objawy i skuteczne metody leczenia rozciągania mięśni pleców.

Badanie alkoholu

Podczas analizy płynu jego ciśnienie jest najpierw oceniane. Norma w pozycji siedzącej - 300 mm. wody Art., W pozycji leżącej - 100-200 mm. wody Art. ocena ciśnienia opiera się na liczbie kropli na minutę. Jeśli ciśnienie wzrasta, może to wskazywać na procesy zapalne ośrodkowego układu nerwowego, obecność guzów, wodogłowie.

Ciecz jest dzielona na dwie części (5 ml w probówce) i płyn jest przesyłany do dalszych badań:

  • immunologiczny;
  • bakteriologiczny;
  • fizyczne i chemiczne.

Zdrowa osoba ma przejrzysty, bezbarwny alkohol. Z pojawieniem się różowego, żółtego odcienia, ciemności możemy mówić o obecności zakaźnego procesu.

Badanie stężenia białka umożliwia identyfikację procesu zapalnego w organizmie. Indeks białka większy niż 45 mg / dl jest odchyleniem od normy, co wskazuje na obecność zakażenia. Na zakażenie wskazuje również wzrost stężenia leukocytów jednojądrzastych (norma wynosi do 5). Alkohol jest również badany pod kątem stężenia glukozy, wykrywania wirusów, bakterii, grzybów, wykrywania nietypowych komórek.

Komplikacje i możliwe konsekwencje

Nakłucie rdzenia kręgowego jest procedurą, która może mieć niebezpieczne konsekwencje. Dlatego powinien być przeprowadzany tylko przez wykwalifikowanego specjalistę z dużym doświadczeniem i głęboką wiedzą.

Możliwe komplikacje:

  • wyciek płynu do pobliskiej tkanki, co może powodować silne bóle głowy;
  • paraliż kończyn dolnych, drgawki, jeśli środek znieczulający spadnie na osłonę kręgosłupa;
  • masywny krwotok z powodu zwiększonego stresu w mózgu;
  • uszkodzenie nerwów rdzeniowych igłą może powodować ból pleców;
  • jeśli zasady antyseptyczne zostaną naruszone, może wystąpić zakażenie, może rozwinąć się proces zapalny lub ropień opon mózgowych;
  • naruszenie centrum nerwowego, aw rezultacie - naruszenie funkcji oddechowej.

Jeśli po nakłuciu lędźwiowym nie przestrzega się zasad rehabilitacji, może to również prowadzić do poważnych powikłań.

Ponadto specjalista z Moscow Doctor Clinic powie ci więcej przydatnych informacji na temat nakłucia rdzenia kręgowego w torusie:

Nakłucie rdzenia: kiedy to robią, przebieg procedury, zapis, konsekwencje

Nakłucie kręgosłupa jest najważniejszą metodą diagnostyczną wielu chorób neurologicznych i zakaźnych, a także jedną z dróg podawania leków i leków znieczulających. Zastosowanie nowoczesnych metod badawczych, takich jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, zmniejszyło liczbę wykonanych nakłuć, ale eksperci nadal nie mogą go całkowicie porzucić.

Pacjenci czasami błędnie nazywają procedurę pobierania płynu mózgowo-rdzeniowego przez nakłucie rdzenia kręgowego, chociaż tkanka nerwowa w żadnym wypadku nie powinna zostać uszkodzona ani dostać się do igły nakłuwającej. Jeśli tak się stanie, mówimy o naruszeniu technologii i pomyłce chirurga. Dlatego bardziej poprawne jest nazywanie procedury nakłucia przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego lub nakłucia kręgosłupa.

Alkohol lub płyn mózgowo-rdzeniowy krąży pod oponami mózgowymi i układem komorowym, zapewniając trofizm tkanki nerwowej, wsparcie i ochronę mózgu i rdzenia kręgowego. W przypadku patologii, jej ilość może wzrosnąć, powodując wzrost ciśnienia w czaszce, infekcjom towarzyszy zmiana w składzie komórkowym, aw krwotokach wykrywa się w niej krew.

Nakłucie w okolicy lędźwiowej może mieć zarówno charakter czysto diagnostyczny, gdy lekarz przepisuje nakłucie, aby potwierdzić lub postawić prawidłową diagnozę, a terapeutyczny, jeśli lek jest wstrzykiwany w przestrzeń podpajęczynówkową. Coraz częściej nakłucie służy do znieczulenia podczas operacji na jamie brzusznej i miednicy małej.

Jak każda inwazyjna interwencja, nakłucie „rdzenia kręgowego” ma wyraźną listę wskazań i przeciwwskazań, bez których niemożliwe jest zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta w trakcie i po zabiegu. Tylko dlatego, że taka interwencja nie jest zalecana, ale nie jest też konieczne przedwczesne panikowanie, jeśli lekarz uzna to za konieczne.

Kiedy można i dlaczego nie wykonać nakłucia kręgosłupa?

Wskazania do punkcji kręgosłupa to:

  • Prawdopodobne zakażenie mózgu i jego błon to kiła, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, gruźlica, bruceloza, tyfus i inne;
  • Diagnoza krwotoku śródczaszkowego i nowotworu, gdy inne metody (CT, MRI) nie dostarczają niezbędnej ilości informacji;
  • Oznaczanie ciśnienia cieczy;
  • Śpiączka i inne rodzaje zaburzeń świadomości bez oznak dyslokacji i penetracji struktur macierzystych;
  • Potrzeba wprowadzenia cytostatyków, środków przeciwbakteryjnych bezpośrednio pod błonami mózgu lub rdzenia kręgowego;
  • Wprowadzenie kontrastu z radiografią;
  • Usunięcie nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego i zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego w wodogłowie;
  • Demielinizacja, procesy immunopatologiczne w tkance nerwowej (stwardnienie rozsiane, zapalenie wielonaczyniowe i nerwowe), toczeń rumieniowaty układowy;
  • Niewyjaśniona gorączka, gdy wykluczona jest patologia innych narządów wewnętrznych;
  • Znieczulenie rdzeniowe.

Guzy, neuroinfekcje, krwotoki, wodogłowie można uznać za bezwzględne wskazania do nakłucia „rdzenia kręgowego”, podczas gdy w stwardnieniu rozsianym, toczniu, niewyjaśnionej gorączce, nie zawsze jest to konieczne i można z niego zrezygnować.

W uszkodzeniach zakaźnych tkanki mózgowej i jej błon nakłucie kręgosłupa ma nie tylko wielką wartość diagnostyczną dla określenia rodzaju patogenu. Pozwala określić charakter późniejszego leczenia, wrażliwość drobnoustrojów na określone antybiotyki, co jest ważne w procesie zwalczania infekcji.

Wraz ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, nakłucie rdzenia kręgowego jest uważane za prawie jedyny sposób na usunięcie nadmiaru płynu i uratowanie pacjenta od wielu nieprzyjemnych objawów i powikłań.

Wprowadzenie środków przeciwnowotworowych bezpośrednio pod skorupą mózgu znacząco zwiększa ich koncentrację w ognisku wzrostu nowotworowego, co pozwala nie tylko na bardziej aktywny wpływ na komórki nowotworowe, ale także na stosowanie wyższych dawek leków.

Tak więc, płyn mózgowo-rdzeniowy jest pobierany w celu określenia jego składu komórkowego, obecności patogenów, domieszki krwi, identyfikacji komórek nowotworowych i pomiaru ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego w jego drogach krążenia, a samo nakłucie jest przeprowadzane z wprowadzeniem leków lub środków znieczulających.

Przy pewnej patologii nakłucie może spowodować znaczną szkodę, a nawet spowodować śmierć pacjenta, dlatego przed jego powołaniem ewentualne przeszkody i zagrożenia są z konieczności wykluczone.

Przeciwwskazania do punkcji kręgosłupa obejmują:

  1. Oznaki lub podejrzenie zwichnięcia struktur mózgowych podczas obrzęku, nowotworu, krwotoku - zmniejszenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego przyspieszy wprowadzenie skrawków trzonu i może spowodować śmierć pacjenta podczas zabiegu;
  2. Wodogłowie spowodowane przez mechaniczne przeszkody w ruchu płynu mózgowo-rdzeniowego (zrosty po infekcjach, operacjach, wadach wrodzonych);
  3. Zaburzenia krzepnięcia krwi;
  4. Ropne i zapalne procesy skórne w miejscu nakłucia;
  5. Ciąża (przeciwwskazania względne);
  6. Pęknięcie tętniaka z ciągłym krwawieniem.

Przygotowanie do nakłucia kręgosłupa

Cechy i wskazania do nakłucia kręgosłupa określają charakter przygotowania przedoperacyjnego. Tak jak przed każdą inwazyjną procedurą, pacjent będzie musiał przejść badania krwi i moczu, przejść badanie układu krzepnięcia krwi, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego.

Niezwykle ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich podjętych lekach, reakcjach alergicznych w przeszłości, chorobach współistniejących. Co najmniej w tym tygodniu wszystkie leki przeciwzakrzepowe i środki angiogenezy są anulowane ze względu na ryzyko krwawienia, a także leki przeciwzapalne.

Kobiety, które planują nakłucie płynu mózgowo-rdzeniowego, a zwłaszcza badania rentgenowskie, powinny być pewne braku ciąży, aby wyeliminować negatywny wpływ na płód.

Pacjent przychodzi sam do badania, jeśli nakłucie jest zaplanowane w trybie ambulatoryjnym, lub zostaje zabrany do gabinetu zabiegowego z oddziału, w którym przechodzi leczenie. W pierwszym przypadku warto zastanowić się z wyprzedzeniem, jak i z kim będziesz musiał wrócić do domu, ponieważ po manipulacji możliwe są słabości i zawroty głowy. Przed nakłuciem eksperci zalecają, aby nie jeść i nie pić przez co najmniej 12 godzin.

U dzieci te same choroby, co u dorosłych, mogą powodować punkcję kręgosłupa, ale najczęściej są to zakażenia lub podejrzewane nowotwory złośliwe. Warunkiem działania jest obecność jednego z rodziców, zwłaszcza jeśli dziecko jest małe, przestraszone i zdezorientowane. Mama lub tata powinni próbować uspokoić dziecko i powiedzieć mu, że ból będzie całkiem znośny, a badania są konieczne do wyzdrowienia.

Zwykle nakłucie kręgosłupa nie wymaga znieczulenia ogólnego, wystarczy podać miejscowe środki znieczulające, aby pacjent mógł je wygodnie przenieść. W rzadszych przypadkach (na przykład alergia na nowokainę) dozwolone jest nakłucie bez znieczulenia, a pacjent jest ostrzegany o możliwym bólu. Jeśli istnieje ryzyko obrzęku mózgu i jego zwichnięcia podczas nakłucia kręgosłupa, zaleca się wprowadzenie furosemidu pół godziny przed zabiegiem.

Technika nakłucia kręgosłupa

W celu wykonania nakłucia płynu mózgowo-rdzeniowego osobnika umieszcza się na twardym stole po prawej stronie, kończyny dolne unoszone do ściany brzucha i chwytane przez ręce. Możliwe jest wykonanie nakłucia w pozycji siedzącej, ale jednocześnie grzbiet powinien również być jak najbardziej wygięty. U dorosłych nakłucia są dozwolone poniżej drugiego kręgu lędźwiowego, u dzieci ze względu na ryzyko uszkodzenia tkanki kręgosłupa - nie wyższe niż trzecie.

Technika nakłucia kręgosłupa nie stanowi przeszkody dla przeszkolonego i doświadczonego specjalisty, a jego staranne przestrzeganie pomaga uniknąć poważnych komplikacji. Nakłucie płynu mózgowo-rdzeniowego obejmuje kilka kolejnych etapów:

  • Przygotowanie - sterylna igła z mandryną, zbiorniki do zbierania alkoholu, z których jedna jest sterylna korkiem, przygotowywana jest przez pielęgniarkę bezpośrednio przed zabiegiem; lekarz używa sterylnych rękawiczek, które dodatkowo są przetarte alkoholem;
  • Pacjent leży po prawej stronie, zgina nogi w kolanach, asystent dodatkowo wygina kręgosłup pacjenta i mocuje go w tej pozycji;
  • Pielęgniarka, która pomaga w operacji, smaruje miejsce wprowadzenia igły w okolicy lędźwiowej, zaczynając od punktu nakłucia i na obwodzie, dwa razy za pomocą jodu, a następnie trzy razy etanolem w celu usunięcia jodu;
  • Chirurg bada miejsce nakłucia, określa grzebień biodrowy, w myślach wyciąga prostopadłą linię od niego do kręgosłupa, która mieści się między 3 i 4 kręgami lędźwiowymi, można przebić kręg w górę, te miejsca są uważane za bezpieczne, ponieważ substancja rdzenia kręgowego na tym brak poziomu;
  • Znieczulenie miejscowe wykonuje się przy użyciu nowokainy, lidokainy, prokainy, które wstrzykuje się w skórę przed całkowitym znieczuleniem tkanek miękkich;
  • W miejsce wkłucia wkłuwa się igłę, nacinając ją pod kątem prostym do powierzchni skóry, a następnie delikatnie przechylając lekko w kierunku głowy pacjenta, wnikając głęboko w nią, a lekarz poczuje trzy krople igły - po nakłuciu skóry, więzadle międzykręgowym i stałym rdzeniu kręgowym;
  • Trzecia awaria wskazuje, że igła wniknęła w przestrzeń skorupy wewnętrznej, po czym usunięto mandrynę. W tym momencie płyn mózgowo-rdzeniowy może się wyróżniać, a jeśli nie, igła jest wkładana głębiej, ale bardzo ostrożnie i powoli z powodu bliskości splotu naczyniówkowego i ryzyka krwawienia;
  • Gdy igła znajduje się w kanale rdzenia kręgowego, ciśnienie cieczy jest mierzone - za pomocą specjalnego manometru lub wizualnie, zgodnie z natężeniem prądu płynu rdzeniowego (zwykle do 60 kropli na minutę);
  • Właściwie biorąc punkcję mózgowo-rdzeniową w 2 probówkach: 2 ml płynu do analizy bakteriologicznej umieszcza się w sterylnym, drugim jest płyn wysłany do analizy składu komórkowego, białka, cukru itp.;
  • Po uzyskaniu płynu igła jest usuwana, miejsce nakłucia jest zamykane sterylną serwetką i zamykane tynkiem.

Wymagana sekwencja działań jest wymagana niezależnie od dowodów i wieku pacjenta. Ryzyko najbardziej niebezpiecznych powikłań zależy od dokładności działań lekarza, aw przypadku znieczulenia rdzeniowego, stopnia i czasu trwania znieczulenia.

Objętość płynu wyekstrahowanego podczas nakłuwania wynosi do 120 ml, ale do diagnozy wystarcza 2-3 ml użyte do dalszych analiz cytologicznych i bakteriologicznych. Podczas nakłucia możliwy jest ból w miejscu nakłucia, dlatego u szczególnie wrażliwych pacjentów wskazane jest złagodzenie bólu i podanie środków uspokajających.

Podczas całej manipulacji ważne jest, aby obserwować maksymalną nieruchomość, dlatego osoby dorosłe są trzymane we właściwej pozycji przez asystenta lekarza, a dziecko jest jednym z rodziców, który również pomaga dziecku się uspokoić. U dzieci znieczulenie jest obowiązkowe i pozwala pacjentowi zapewnić spokój, a lekarz ma możliwość ostrożnego i powolnego działania.

Wielu pacjentów obawia się przebicia, ponieważ najwyraźniej uważają, że to boli. W rzeczywistości nakłucie jest dość tolerowane, a ból odczuwany jest w momencie, gdy igła penetruje skórę. Gdy tkanki miękkie są „nasączone” środkiem znieczulającym, ból ustępuje, pojawia się uczucie drętwienia lub rozdęcia, a następnie wszystkie negatywne odczucia znikają.

Jeśli podczas nakłucia dotknięto korzenia nerwu, ostry ból jest nieunikniony, podobny do tego, który towarzyszy zapaleniu korzonków nerwowych, jednak te przypadki są bardziej związane z powikłaniami niż z normalnymi odczuciami podczas nakłucia. W przypadku nakłucia rdzenia kręgowego ze zwiększoną ilością płynu mózgowo-rdzeniowego i nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, gdy nadmiar płynu zostanie usunięty, pacjent zauważy ulgę, stopniowe zanikanie uczucia ucisku i bólu głowy.

Okres pooperacyjny i możliwe powikłania

Po pobraniu płynu mózgowo-rdzeniowego pacjent nie jest unoszony, lecz wzięty w pozycji leżącej na oddziale, gdzie leży na brzuchu przez co najmniej dwie godziny bez poduszki pod głową. Niemowlęta do pierwszego roku życia kładzie się na plecach z poduszką pod pośladkami i nogami. W niektórych przypadkach obniż koniec głowy łóżka, co zmniejsza ryzyko przemieszczenia struktur mózgu.

Przez pierwsze kilka godzin pacjent jest pod ścisłą kontrolą lekarską, co kwadrans, eksperci monitorują jego stan, ponieważ do 6 godzin prąd CSF z otworu nakłuwającego może być kontynuowany. Gdy pojawiają się oznaki obrzęku i zwichnięcia oddziałów mózgu, pojawiają się pilne środki.

Po nakłuciu kręgosłupa wymaga ścisłego odpoczynku w łóżku. Jeśli wartości CSF są normalne, po 2-3 dniach możesz wstać. W przypadku nieprawidłowych zmian punktowych pacjent pozostaje w spoczynku przez maksymalnie dwa tygodnie.

Zmniejszenie objętości płynu i nieznaczne zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego po nakłuciu kręgosłupa może wywołać bóle głowy, które mogą trwać około tygodnia. Jest usuwany przez leki przeciwbólowe, ale w każdym przypadku, z tym objawem, należy porozmawiać z lekarzem.

Pobieranie próbek alkoholu do badań może wiązać się z pewnym ryzykiem, a jeśli zostanie naruszony algorytm nakłuwania, ocena wskazań i przeciwwskazań nie jest wystarczająco poważna, a ogólny ogólny stan pacjenta zwiększa prawdopodobieństwo powikłań. Najbardziej prawdopodobne, choć rzadkie, powikłania punkcji kręgosłupa to:

  1. Przemieszczenie mózgu spowodowane wypływem dużej objętości płynu mózgowo-rdzeniowego z przemieszczeniem i wprowadzeniem łodygi i móżdżku do otworu potylicznego czaszki;
  2. Ból w dolnej części pleców, nóg, osłabiona wrażliwość na urazy rdzenia kręgowego;
  3. Perlak pooperacyjny, gdy komórki nabłonkowe dostają się do kanału rdzenia kręgowego (przy użyciu instrumentów niskiej jakości, nie ma mandryny w igłach);
  4. Krwotok w uszkodzeniu splotu żylnego, w tym podpajęczynówkowego;
  5. Zakażenie z późniejszym zapaleniem miękkich błon rdzenia kręgowego lub mózgu;
  6. Kiedy leki antybakteryjne lub substancje nieprzepuszczalne dla promieni rentgenowskich są wstrzykiwane do przestrzeni pomocniczej, objawy meningizmu z silnym bólem głowy, nudnościami i wymiotami.

Konsekwencje po prawidłowym wykonaniu punkcji kręgosłupa są rzadkie. Procedura ta umożliwia diagnozowanie i skuteczne leczenie, aw samym wodogłowie jest jednym z etapów walki z patologią. Niebezpieczeństwo przekłucia może być związane z nakłuciem, które może prowadzić do zakażenia, uszkodzenia naczyń i krwawienia, jak również do dysfunkcji mózgu lub rdzenia kręgowego. Zatem punkcja kręgosłupa nie może być uznana za szkodliwą lub niebezpieczną z odpowiednią oceną dowodów i ryzyka oraz przestrzeganiem algorytmu procedury.

Ocena wyniku nakłucia kręgosłupa

Wynik analizy cytologicznej płynu mózgowo-rdzeniowego jest gotowy w dniu badania, a jeśli to konieczne, wysiew bakteriologiczny i ocena wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki, oczekiwanie na odpowiedź może potrwać nawet tydzień. Ten czas jest niezbędny, aby komórki drobnoustrojów zaczęły się rozmnażać na pożywkach odżywczych i pokazywać swoją odpowiedź na określone leki.

Normalny płyn mózgowo-rdzeniowy jest bezbarwny, przezroczysty, nie zawiera czerwonych krwinek. Dopuszczalna ilość białka wynosi nie więcej niż 330 mg na litr, poziom cukru wynosi około połowy tego we krwi pacjenta. Obecność leukocytów w płynie mózgowo-rdzeniowym jest możliwa, ale u dorosłych wskaźnik wynosi do 10 komórek na μl, u dzieci jest nieco wyższy w zależności od wieku. Gęstość wynosi 1,005-1,008, pH - 7,35-7,8.

Domieszka krwi do płynu mózgowo-rdzeniowego wskazuje na krwotok pod wyściółką mózgu lub uszkodzenie naczynia podczas zabiegu. Aby rozróżnić te dwie przyczyny, ciecz jest pobierana w trzech pojemnikach: gdy krwotok jest jednolicie zabarwiony na czerwono we wszystkich trzech próbkach, a jeśli naczynie jest uszkodzone, rozjaśnia się od 1 do trzeciej probówki.

Gęstość płynu mózgowo-rdzeniowego zmienia się również w zależności od patologii. Tak więc, w przypadku reakcji zapalnej, zwiększa się ona ze względu na komórkowość i składnik białkowy i zmniejsza się wraz z nadmiarem płynu (wodogłowie). Paraliżowi, uszkodzeniu mózgu z kiłą, padaczce towarzyszy wzrost pH, podczas gdy w zapaleniu opon mózgowych i zapaleniu mózgu spada.

Alkohol może ciemnieć z żółtaczką lub przerzutami czerniaka, żółty ze wzrostem białka i bilirubiny, po wcześniejszym krwotoku pod błoną mózgową.

Zmętnienie płynu mózgowo-rdzeniowego jest bardzo niepokojącym objawem, który może wskazywać na leukocytozę w obecności zakażenia bakteryjnego (zapalenie opon mózgowych). Wzrost liczby limfocytów jest charakterystyczny dla infekcji wirusowych, eozynofili - dla inwazji pasożytniczych, erytrocytów - dla krwotoków. Zawartość białka wzrasta wraz ze stanem zapalnym, guzami, wodogłowiem, zakaźnym uszkodzeniem mózgu i jego błon.

Skład biochemiczny alkoholu mówi również o patologii. Poziom cukru zmniejsza się wraz z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i wzrasta wraz z udarami, wzrost kwasu mlekowego i jego pochodnych w przypadku choroby meningokokowej, z ropniami tkanki mózgowej, zmianami niedokrwiennymi i zapaleniem wirusowym, przeciwnie, prowadzi do zmniejszenia mleczanu. Chlorki zwiększają się wraz z powstawaniem nowotworów i ropni, zmniejszeniem z zapaleniem opon mózgowych, kiłą.

Według opinii pacjentów, którzy przeszli punkcję kręgosłupa, procedura nie powoduje znacznego dyskomfortu, zwłaszcza jeśli jest wykonywana przez wysoko wykwalifikowanego specjalistę. Negatywne konsekwencje są niezwykle rzadkie, a pacjenci doświadczają głównej troski na etapie przygotowawczym procedury, podczas gdy samo nakłucie, wykonywane w znieczuleniu miejscowym, jest bezbolesne. Po miesiącu od nakłucia diagnostycznego pacjent może powrócić do normalnego trybu życia, chyba że wynik badania wymaga inaczej.

Nakłucie rdzenia

Nakłucie rdzenia kręgowego jest metodą diagnozy neurochirurgicznej, opartej na wprowadzeniu specjalnej igły medycznej do centralnego kanału kręgowego w celu uzyskania płynu krążącego w przestrzeni podpajęczynówkowej. W niektórych przypadkach procedura jest stosowana do celów terapeutycznych i profilaktycznych do lokalnego podawania leków (na przykład po operacjach neurochirurgicznych na kręgosłupie). Ze względu na duże doświadczenie w przeprowadzaniu takich manipulacji dzisiaj możliwe jest znaczne zmniejszenie ryzyka poważnych konsekwencji, ale nadal istnieje niewielka szansa powikłań po przebiciu przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego. Aby zapobiec ewentualnym patologiom, konieczne jest przestrzeganie wszystkich instrukcji lekarza i jego asystentów podczas samej procedury, a także przestrzeganie zaleceń dotyczących schematu przez co najmniej trzy dni po nakłuciu lędźwiowym.

Cele badania i wskazania do procedury mianowania

Głównym celem nakłuwania przestrzeni podpajęczynówkowej jest produkcja płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego) do dalszej oceny parametrów mikrobiologicznych i biochemicznych. Alkohol jest przejrzystą, bezbarwną cieczą, która wypełnia szlak CSF, chroni mózg przed stresem mechanicznym i utrzymuje normalne ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Wykazano, że pacjenci cierpiący na zwiększone ICP, nakłucie przestrzeni podpajęczynówkowej usuwają nadmiar płynu i są utrzymywani jako pilna opieka medyczna, aby zapobiec udarom i wodogłowiem, który jest również nazywany puchliną mózgu.

Wskazania do użycia

Bezwzględnymi wskazaniami do nakłucia przestrzeni podpajęczynówkowej są obecność objawów klinicznych chorób zakaźnych i zapalnych błon kręgowych, a także różne zaburzenia autoimmunologiczne i metaboliczne ośrodkowego układu nerwowego. Ocena składu chemicznego i właściwości reologicznych płynu wytwarzanego w komórkach wyściółki jest konieczna u pacjentów z leukodystrofią, ciężką dziedziczną chorobą, która wpływa na istotę białą mózgu (akumulacja długich cylindrycznych procesów komórek nerwowych pokrytych mieliną). W niektórych rodzajach neuropatii lekarz może również zasugerować nakłucie lędźwiowe w celu wyjaśnienia etiologicznego i patogenetycznego wzorca uszkodzenia OUN.

Procedurę można również wykazać w obecności następujących stanów i patologii:

  • obecność objawów, które mogą wskazywać na krwotok w przestrzeni podpajęczynówkowej (ostry ból głowy, pulsacja w potylicznej i skroniowej części głowy, drgawki, zaburzenia świadomości, powtarzające się wymioty itp.);
  • potrzeba wprowadzenia kontrastów dla innych metod diagnostycznych;
  • potrzeba pilnego zmniejszenia ICP;
  • złośliwe guzy kręgosłupa, rdzenia kręgowego, szpiku kostnego i innych narządów i tkanek, badanie CSF, które zapewni bardziej dokładny obraz choroby i określi taktykę dalszego postępowania z pacjentem z rakiem;
  • septyczna blokada naczyń krwionośnych;
  • niektóre układowe patologie tkanki włóknistej i łącznej (choroba Libmana-Sachsa).

Nakłucie rdzenia kręgowego można wykorzystać do podawania leków endolumbus, na przykład antybiotyków i środków antyseptycznych do zakaźnych uszkodzeń OUN lub leków cytotoksycznych (leków przeciwnowotworowych) do leczenia różnych nowotworów. W ten sam sposób podaje się środki znieczulające (lidokainę i nowokainę) w celu przeprowadzenia znieczulenia miejscowego.

U dzieci w wieku poniżej 2 lat można zastosować awaryjne nakłucie przestrzeni podpajęczynówkowej w przypadku zespołu gorączkowego o nieokreślonej genezie, pod warunkiem, że nie ma to wpływu na leczenie antybiotykami, glukokortykoidami i innymi lekami pierwszego rzutu stosowanymi w leczeniu różnych chorób zapalnych.

To ważne! Większość neuroobrazowych metod diagnostycznych całkowicie zastępuje nakłucie lędźwiowe, ale w przypadku niektórych chorób, takich jak neuroleukemia, można uzyskać pełny obraz kliniczny i patogenetyczny, badając skład i właściwości płynu mózgowo-rdzeniowego.

Przeciwwskazania

Absolutnym i kategorycznym przeciwwskazaniem do wykonania punkcji podpajęczynówkowej jest przemieszczenie niektórych segmentów mózgu w stosunku do innych struktur, ponieważ wprowadzenie oprzyrządowania do przestrzeni podpajęczynówkowej w tym przypadku prowadzi do różnicy między ciśnieniem mózgowo-rdzeniowym w różnych obszarach i może spowodować nagłą śmierć pacjenta bezpośrednio na stole operacyjnym.

Wszystkie możliwe zagrożenia i ich stosunek do oczekiwanej korzyści są starannie ważone i oceniane w obecności następujących przeciwwskazań, które uważa się za względne:

  • choroby zakaźne i krostkowe skóry w okolicy lędźwiowej (furunculosis, karbunculosis, choroby grzybicze itp.);
  • wady wrodzone, wady rozwojowe i wady kręgosłupa, centralnego kanału kręgowego i rdzenia kręgowego;
  • naruszenie krzepnięcia krwi;
  • wcześniej przeprowadzona blokada przestrzeni podpajęczynówkowej.

Jeśli istnieją przeciwwskazania do danych, które większość neurochirurgów i neurologów uważa za warunkowe, procedura zostaje odroczona do czasu usunięcia istniejących ograniczeń i chorób. Jeśli nie jest to możliwe, a diagnoza musi zostać przeprowadzona w trybie pilnym, ważne jest rozważenie wszystkich możliwych zagrożeń. Na przykład w przypadku zakaźnych chorób skóry w miejscu nakłucia po nakłuciu przepisano pacjentowi antybiotyki o szerokim spektrum działania i środki przeciwbakteryjne, aby zapobiec zakażeniu wewnętrznych tkanek organizmu i rozwojowi reakcji zapalnych.

Ryzyko wprowadzenia osiowego podczas zabiegu

Osiowe (móżdżkowo-próbne) wprowadzenie jest zejściem mózgu do dużego otworu, który jest naturalnym otwarciem kości czaszki. Klinicznie patologia objawia się wystąpieniem śpiączki, sztywnymi mięśniami szyi i nagłym zatrzymaniem oddechu. W przypadku braku pomocy w nagłych wypadkach dochodzi do ostrego niedokrwienia i niedotlenienia tkanki mózgowej, a osoba umiera. Aby zapobiec zespołowi nacięcia podczas zabiegu, lekarz używa możliwie najcieńszej igły i zbiera minimalną ilość płynu potrzebną do zapobiegania nagłym spadkom ciśnienia mózgowo-rdzeniowego.

Maksymalne ryzyko wprowadzenia osiowego obserwuje się w obecności następujących patologii:

  • Wodogłowie 3-4 stopni;
  • nowotwory o dużych rozmiarach;
  • wysoce zwiększona ICP (różnica między ciśnieniem ługu a ciśnieniem atmosferycznym);
  • naruszenie drożności płynu mózgowo-rdzeniowego.

W obecności tych czterech czynników ryzyko nagłego wszczepienia mózgu jest maksymalne, dlatego te patologie w większości przypadków są bezwzględnymi przeciwwskazaniami do nakłucia lędźwiowego.

Jak wygląda procedura?

Strach doświadczany przez pacjentów, którzy muszą przejść procedurę nakłucia lędźwiowego, może wynikać z braku świadomości pacjenta co do cech nakłucia lędźwiowego i błędnego wyobrażenia o kolejności jego wykonania.

Gdzie nakłucie lędźwiowe?

Nakłucie lędźwiowe odnosi się do procedur medycznych, które wymagają ścisłego przestrzegania procedur aseptycznych. Z tego powodu takie manipulacje są wykonywane na sali operacyjnej, a pacjent jest hospitalizowany przez jeden dzień w szpitalu neurologicznym w oddziale neurochirurgii. Dopuszczalne jest wykonanie nakłucia w warunkach szpitala dziennego: w przypadku braku powikłań pacjentowi wolno wrócić do domu po 2-4 godzinach po nakłuciu.

Przygotowanie

Przed poddaniem się zabiegowi pacjent musi podpisać świadomą zgodę na manipulacje medyczne, a także poddać się niezbędnemu badaniu. Lista obowiązkowego minimum diagnostycznego przed funkcją lędźwiową obejmuje:

  • badanie dna oka (w celu zidentyfikowania możliwych objawów zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego);
  • tomografia komputerowa mózgu i rdzenia kręgowego w celu wykluczenia masy guza i wodogłowia;
  • pełna morfologia krwi (gdy wykryty zostanie niedobór płytek krwi, wymagana jest korekta medyczna).

Jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy leków przeciwzakrzepowych (rozrzedzenie krwi i zwiększenie jej płynności), leczenie należy anulować 72 godziny przed przepisaną procedurą.

Poza nakłuciem

Klasyczna i najbardziej skuteczna postawa przy nakłuciu lędźwiowym to pozycja, w której osoba leży na krawędzi stołu operacyjnego (z boku), naciskając nogi zgięte w stawach biodrowych i kolanowych do brzucha. Głowa powinna być również pochylona do przodu (podbródek rozciąga się w kierunku kolan). Ta pozycja zapewnia maksymalne rozszerzenie przestrzeni śródmiąższowych między kręgami i ułatwia przejście igły do ​​kanału kręgowego.

W niektórych przypadkach, na przykład z dużą ilością tłuszczu w plecach, wprowadzenie igły w pozycji leżącej jest trudne. W takich sytuacjach manipulacje są wykonywane w pozycji siedzącej: pacjent siedzi na krawędzi stołu lub kanapy, kładzie nogi na specjalnym stojaku, składa ręce w klatce na klatce piersiowej i opada na nich głową.

Technika wprowadzania igły

Aby wykonać nakłucie, użyj specjalnej igły Beera ze sztywnym prętem służącym do zamykania otworów w narzędziach rurowych (mandrin). Wprowadzany jest w przestrzeń między procesami kolczastymi na poziomie L3-L4 lub L4-L5. U dzieci rdzeń kręgowy znajduje się nieco niżej niż u dorosłych, dlatego dzieci są nakłuwane ściśle na poziomie L4-L5. Kryterium, że igła dotarła do przestrzeni podpajęczynówkowej, to uczucie „niepowodzenia” (instrument jest opuszczany do pustej wnęki). Jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo, z igły zaczyna płynąć czysty płyn, płyn.

Przed nakłuciem skórę w promieniu 15-25 cm od miejsca nakłucia traktuje się alkoholowym roztworem jodu. Nakłucie podpajęczynówkowe nie wymaga znieczulenia ogólnego i jest wykonywane w znieczuleniu miejscowym, w którym podczas zaawansowania igły wstrzykuje się znieczulenie miejscowego działania w regularnych odstępach czasu (najczęściej jest to 0,25% roztwór nowokainy).

Do badań zazwyczaj pobiera się próbkę od 1-2 ml do 10 ml płynu, który natychmiast umieszcza się w trzech probówkach, po czym bada się jego skład chemiczny, właściwości reologiczne i wskaźniki mikrobiologiczne.

Ryzyko związane z nakłuciem lędźwiowym

Po zebraniu płynu mózgowo-rdzeniowego, miejsce wkłucia traktuje się 4% roztworem koloksyliny rozcieńczonej w mieszaninie etanolu i eteru dietylowego i zamyka sterylną watą. W ciągu 2 godzin pacjent powinien znajdować się w pozycji leżącej (ściśle twarzą w dół) pod nadzorem lekarza, który wykonał nakłucie. Pacjentowi nie wolno wstać ze stołu lub kanapy, przewrócić się na plecy, podnieść górną część ciała, zawiesić nogi. W niektórych instytucjach odpoczynek w łóżku jest przepisywany na 24 godziny, ale w klinikach europejskich takie podejście jest uważane za nieuzasadnione i nieuzasadnione, a pacjentowi wolno wrócić do domu już 3-4 godziny po nakłuciu.

Jakie mogą być skutki uboczne?

Normalne skutki uboczne, które nie wskazują na naruszenie techniki nakłuwania lub jakichkolwiek komplikacji, są następujące:

  • ból głowy;
  • zwiększona słabość;
  • zawroty głowy;
  • nudności i wymioty;
  • ból w okolicy nakłucia i innych częściach pleców;
  • trudności w oddawaniu moczu i wypróżnianie.

Objawy takie są zawarte w zespole po nakłuciu, mogą utrzymywać się przez 7-15 godzin (rzadziej - do 1-3 dni) i są wynikiem podrażnienia błon rdzenia kręgowego. Takie działania niepożądane są najbardziej widoczne u osób z niestabilnym układem nerwowym i patologiami neurologicznymi.

To ważne! Jeśli bóle głowy i inne objawy ostrzegawcze pojawiające się natychmiast po nakłuciu lędźwiowym nie znikną w ciągu 72 godzin lub wzrosną po dniu po nakłuciu, należy natychmiast udać się do szpitala i wykluczyć ewentualne powikłania.

Ryzyko powikłań

Powikłania po nakłuciu rdzenia kręgowego, choć rzadkie, ale wciąż się zdarzają. Obejmują one:

  • krwiak nadtwardówkowy;
  • niedowład, parestezje i porażenie kończyn dolnych;
  • krwotok w przestrzeni podpajęczynówkowej;
  • uszkodzenie okostnej kręgów lub aparatu mięśniowo-więzadłowego kręgosłupa;
  • ostre zapalenie kości i szpiku (ropne zapalenie) kręgów lędźwiowych, wynikające z naruszenia zasad aseptyki;
  • krwawienie;
  • torbiel naskórkowa.

Istnieją przypadki przepukliny międzykręgowej w wyniku uszkodzenia krążków międzykręgowych podczas przesuwania igły, dlatego zaleca się stosowanie tylko cienkich igieł o długości do 8,7 cm i z trzpieniem nie większym niż 22 G w celu wykonania zabiegu.

Aby zmniejszyć ryzyko powikłań, konieczne jest właściwe zachowanie podczas zabiegu: nie ruszaj się, staraj się maksymalnie rozluźnić mięśnie pleców i postępuj zgodnie z innymi zaleceniami personelu medycznego. Po nakłuciu ważne jest, aby zachować łagodny schemat, unikać zwiększonego wysiłku fizycznego, nie schylać się, nie wykonywać gwałtownych ruchów i nie podnosić ciężarów. Napoje alkoholowe, zwłaszcza z objawami zespołu pooperacyjnego, ważne jest, aby całkowicie wyeliminować stabilizację dobrego samopoczucia.

Rozszyfrowanie wyników

Zwykle płyn mózgowo-rdzeniowy ma umiarkowaną lepkość, przezroczystą i bezbarwną strukturę. Nawet przed analizą lekarz ocenia wygląd likieru, obecność w nim zanieczyszczeń (na przykład krwi), konsystencję płynu i szybkość jego wypływu. Zwykle płyn mózgowo-rdzeniowy powinien być uwalniany z prędkością od 20 do 60 kropli na minutę. Odchylenie od tych wskaźników może wskazywać na stan zapalny, choroby nowotworowe lub zaburzenia metaboliczne (na przykład leukodystrofię).

Normalne wartości płynu mózgowo-rdzeniowego i możliwe odchylenia