Główny / Rehabilitacja

Jak bardzo goi się skręcenie kostki?

Trzy kości - duża i mała piszczelowa, kostka stopy - tworzą staw skokowy. Jego funkcjonalność zapewnia aparat więzadłowy - trzy grupy pasm tkanki łącznej, które unieruchamiają kości. Więzadła wspierają stabilność stawu, ograniczając nieco mobilność jego elementów. Oni także „kontrolują” rotację, uprowadzenie i przywodzenie stopy.

Gdy ilość ruchu stopy przekracza dopuszczalną, więzadła kostki mogą pęknąć. U ludzi taka trauma nazywana jest zwichnięciem.

Zwichnięcie kostki powstaje przy przekroczeniu dopuszczalnej ilości ruchu stopy

Więzadła biegnące wzdłuż zewnętrznej kostki są na nią najbardziej podatne. Dlaczego występuje zwichnięcie kostki, ile leczy i jakie środki przyspieszą regenerację?

Ofiary piękna i nie tylko

Główną przyczyną zwichnięcia jest to, że noga jest zaciśnięta, gdy kostka porusza się ostro na zewnątrz, a pięta porusza się do wewnątrz. Ta sytuacja jest znana niemal wszystkim miłośnikom wysokich obcasów. Jeśli nieudanemu „uruchomieniu” butów na obcasach towarzyszy chrzęst lub trzask, należy podejrzewać całkowite zerwanie więzadła lub uszkodzenie kości.

Dokręcanie wysokich obcasów jest jedną z najczęstszych przyczyn rozciągania.

Czasami aparat ścięgno-więzadło jest osłabiony od urodzenia lub występują wrodzone zmiany w konfiguracji stopy - wtedy najmniejszy uraz traumatyczny jest obarczony zwichnięciem.

I tylko u 6 pacjentów na 1000 uszkodzeń aparatu więzadłowego stawu skokowego występuje podczas bitew sportowych. Najczęściej opieka w nagłych wypadkach jest wymagana w przypadku łyżwiarzy i narciarzy, którzy przy dużym hamowaniu z dużą prędkością obracają stopę do wewnątrz, a następnie rozciągają wiązadła.

Wśród innych przyczyn „łzawienia” włókna więzadłowego znajdują się nadwaga, przenoszenie masy ciała, nadmierna aktywność ruchowa spowodowana koniecznością zawodową, a także szereg chorób - płaskostopia, artroza i zjawiska zapalne w stawie.

Ay, to boli!

W zależności od stopnia uszkodzenia - całkowite lub niepełne pęknięcie - rozróżnia się 3 stopnie zwichnięcia kostki, z których każdy charakteryzuje się następującymi znakami:

  • Klasa 1 - wiązki włókien laminowanych. Obrzęk i tkliwość w kostce, mała. ofiara kuleje;
  • W przypadku zwichnięcia kostki o 2 stopnie, obrzęk tkanek miękkich jest wyraźny, ofiara odczuwa silny ból, krwiak tworzy się w okolicy stawu. Ruch jest trudny;
  • Objawy skręcenia stawu skokowego o 3 stopnie wskazują na całkowite pęknięcie więzadeł: urazowi towarzyszy silny obrzęk z rozległym krwiakiem i hemarthrosis; miejscowa hipotermia lub gorączka. Ostry ból uniemożliwia stanie na stopie lub zrobienie kroku, jednak stopa jest nienaturalnie ruchoma.

Stopień skręcenia kostki

Co robić, gdy rozciągasz kostkę?

W przypadku poważnych obrażeń - jeżeli poszkodowany nie może spocząć na nodze - należy wezwać karetkę, a poszkodowanemu należy udzielić pierwszej pomocy, która przy rozciąganiu kostki polega na maksymalizacji unieruchomienia stawu poprzez zastosowanie szyn z „improwizowanych” środków.

W tym celu użyj wąskiej deski, przypiętej, zakrywającej dolną część nogi, kostkę i kolano.

Przy słabym zwichnięciu stawu skokowego nakładany jest bandaż w kształcie ośmiu. Jest przymocowany, tworząc cewkę na poziomie kostek, a stopniowo cewki o ośmiu kształtach schodzą na stopę.
Pamiętaj, aby nanieść lód na zraniony obszar i podać ofierze lek przeciwbólowy.
Czasami całkowita przerwa wymaga odlewania gipsu.

Jak leczyć zwichnięcie kostki?

Po otrzymaniu wykwalifikowanej pomocy od traumatologa lub chirurga, ofiara kontynuuje leczenie zwichnięcia kostki w domu.

Jak naprawić stopę

W ciągu 7 dni uszkodzona kostka wymaga fiksacji i pełnego rozładunku. Zaciski - bandaż lub taśma (elastyczny bandaż trzymany przez bandaż) nie powinny być pozostawione dłużej niż 2-3 godziny. Nie powinny być zbyt ciasne, w przeciwnym razie naczynia przylegające do uszkodzonych tkanek zostaną ściśnięte i sinica wzrośnie.

Taping na zwichnięcie kostki pomoże naprawić stopę.


Tapeling stawu skokowego podczas rozciągania więzadeł należy wykonać w następujący sposób:

  • Pacjent jest złożony; stopy pod kątem 90 stopni;
  • Podniesienie stopy rozmazanej wazeliną i nałożenie na nią 2 podkładek amortyzujących, pokrywających cały uszkodzony obszar;
  • Owinąć goleń 3-4 taśmami. Paski muszą się pokrywać;
  • Z 3 kolejnych pasków tworzą „strzemię”, zachodzące na dolny bandaż;
  • Zamknij „strzemię”, wykonując 7-8 obrotów od góry do dołu w kierunku stopy. Paski pokrywają się;
  • Owiń stopę 2-3 paskami i zabezpieczając ją, podnieś ją na stopę do podeszwy i wyprowadź pod piętą;
  • Otaczają teip wokół pięty i mocują go w tej części kostki, gdzie zaczęli naprawiać wzrost. Zdjąć;
  • Mocują piętę, kładąc nowy pasek teipu na stopie i przechodząc przez podeszwę;

Bardziej przystępnym i uniwersalnym narzędziem mocującym jest bandaż elastyczny - niezbędny w przypadku, gdy leczeniu urazu towarzyszy nałożenie gipsu.

Jak założyć elastyczny bandaż na kostkę:

  • Poruszając się po okręgu, uformuj początek bandaża nieco powyżej kostki;
  • Zakrywając piętę bandażem, dwukrotnie chwytaj stopę;
  • Następnie bandaż przesuwa się ruchami w kształcie krzyża: od stopy do goleni i ponownie do stopy;
  • Ponownie, kilkakrotny powrót do goleni zakrywa kostkę i zabezpiecza bandaż.

Jak zastosować bandaż, dowiesz się z filmu:

Oprócz elastycznego bandaża i kostki do rozciągania więzadeł stosuje się specjalne utrwalacze - elastyczne lecznicze, wstrzymujące proces zapalny lub twarde, zapewniające maksymalne unieruchomienie w przypadku poważnych obrażeń.

Dla fanów koszykówki uwalniają także specjalne trampki z uchwytem.

Jak usunąć obrzęk

Siniak i zwichnięcie kostki z guzem przez kilka dni „stawia” ofiarę w łóżku.
Aby zmniejszyć obrzęk stopy, zaleca się ułożenie nóg uniesionych do góry.

Pierwszego dnia okłady lodowe umieszcza się na zranionym obszarze pokrytym gazą. Robią je, utrzymując przez 15-20 minut, a następnie - półgodzinną przerwę - i bolące miejsce ponownie się ochładza.

Następnego dnia przejdź do procedur rozgrzewania. Termofor, ciepłe kąpiele rozluźniają mięśnie, przyspieszają przepływ krwi, promują gojenie.
W przypadku braku uszkodzenia kości obrzęk zniknie do trzeciego dnia, a krwiak, nawet duży, po 4 dniach.
Jeśli jednak po 14 dniach zwichnięcia kostki guz nadal nie przechodzi, należy odwiedzić lekarza, który zaleci wyszczególnienie skutków urazu za pomocą badania rentgenowskiego i rezonansu magnetycznego.

Jak zdrętwiać

Leczenie przeciwzapalne jest nieodzowną częścią leczenia zwichnięcia stawu skokowego.

Pierwszego dnia bolesność Ketanova, Analgina, Renalgana zostanie bardzo ulgowana. Drugiego dnia zostają zastąpione tabletkami.

Od trzeciego dnia leczenie jest intensywniejsze poprzez łączenie z nim maści - podczas rozciągania więzadeł stawu skokowego są to leki, które pomagają w łagodzeniu bólu - nicoflex, finalgon, a także odpływ krwi i „resorpcja” krwiaka - troxevasin, dolobene, lyoton, indovazin.

Ból maści łagodzi i pomaga złagodzić obrzęk


Czy można chodzić ze zwichnięciem kostki? Możesz chodzić, jeśli nie bolesny. W obecności bólu ortopedzi i traumatolodzy nie zalecają „ładowania” kostki lub radzą się ruszać, opierając się na kulach.

Jak przywrócić „rozciągnięte” więzadła?

Nie poważne obrażenia umożliwiają rozpoczęcie rehabilitacji od 3-4 dni.

Taki wczesny start zapobiega sztywności stawów i zanikowi mięśni.

Prosta gimnastyka przyspieszy regenerację więzadeł stawu skokowego po rozciągnięciu:

  • Elastyczne przedłużenie kostki jest bardzo skuteczne, w tym z małym ciężarem; zakręć nimi;
  • Ostrożnie poruszaj się po pokoju, zginając i rozpinając palce i obracając je;
  • Przetasuj od pięty do palców u nóg i pleców;
  • Palce zaczepiają się o nogę krzesła, ciągną do siebie.

Więcej ćwiczeń na rozciąganie kostki, dowiesz się z filmu:

Masaż

Zacznij od korzystnego kursu z 2-3 dniami. Gdy zwichnięcia kostek są rozciągnięte, masaż rozpoczyna się od głaskania i wyrabiania obszaru tuż nad miejscem urazu. Następnie, przykrywając sąsiednie ścięgno mięśni i próbując wniknąć palce głęboko w staw, udar i pocierać samą kostkę.
Efekt masażu przyczynia się do wypływu wysięku i resorpcji krwotoków podskórnych, przyspiesza zespolenie więzadeł.

Fizjoterapia

Jest przepisywany w celu zmniejszenia bólu, w połączeniu z terapią wysiłkową i masażem. W przypadku skręceń stawu skokowego fizjoterapia obejmuje leczenie laserem i parafiną, terapię diadynamiczną i UHF. Terapia magnetyczna jest również stosowana w celu przyspieszenia drenażu limfatycznego i zwiększenia napięcia naczyń.

Przeczytaj więcej o metodach fizjoterapii w tym artykule...

Środki ludowe na zwichnięcia stawu skokowego

Za zgodą lekarza leczenie rozciągające kostkę w domu jest przydatne do uzupełnienia naturalnych środków.

Najlepsze z nich - różne płyny i kompresy - pomogą poradzić sobie z obrzękiem kostki szybciej i zwalniają bolesne doznania:

  • Zwilż gazę lub gazę w wódce, w miejsce uszkodzeń. Przykryć folią celofanową i wacikiem (może to być tkanina wełniana). Pozostaw na 6-8 godzin. Podobnie wytwarzaj okłady z ciepłego mleka. Już drugiego dnia obrzęk ustępuje;
  • 2 główki cebuli mielonej, wymieszać papkę z 1 łyżką. sól. Połóż warstwę gazy na kostce, na górze - mieszankę i przykryj gazą. Kleik z cebuli można mieszać z mieszaniną dwóch startych ziemniaków, liści kapusty i cukru;
  • Możliwe jest znaczne złagodzenie bólu i stanu zapalnego za pomocą kompresu Dimexidum rozcieńczonego do 50%: podczas rozciągania kostki jest on umieszczony na 15-20 dni na godzinę;
  • Doskonałym efektem jest połączenie 50 ml rozcieńczonego leku z 30 ml wody i 2% roztworu nowokainy z dodatkiem 1 ampułki roztworu hydrokortyzonu. Utrzymuj kompres przez 40 minut.

Więcej przepisów na środki ludowe do leczenia zwichnięć, dowiesz się z filmu:

Zamiast zawarcia

Najbardziej nieprzyjemne konsekwencje zwichnięcia stawu skokowego, z nieuważną postawą, „luźność” stawu jest możliwa i wysokie prawdopodobieństwo jego powtarzających się obrażeń w przyszłości.

Nie lekceważ rady lekarza i bądź zdrowy!

Zwichnięty staw skokowy

Skręcenia stawu skokowego to pęknięcia lub łzy pojedynczych włókien, które biegną wzdłuż tkanki łącznej, tworząc obszary kolagenu w przypadku niemożności regeneracji w przyszłości.

Objawy w większym lub mniejszym stopniu, w zależności od stopnia urazu.

Staw bolesny, pęcznieje, staje się mniej mobilny, bardziej podatny na uszkodzenia.

Przyczyny zwichnięcia

Częste przyczyny rozciągania to noszenie niewygodnych butów na wysokiej platformie lub piętach, gdy ze względu na nierównomierne rozłożenie obciążenia na stawie u kobiet występuje podciąganie nóg, co powoduje obrażenia więzadeł.

Sportowcy, piłkarze, gimnastycy, hokeiści nie są ubezpieczeni od takich zwichnięć, gdy bez treningu staw jest poddawany silnemu wysiłkowi fizycznemu. Występuje częściowe pęknięcie (rozciągnięcie) więzadeł, blokując tym samym kość przed możliwymi uszkodzeniami.

Przyczyną zwichnięć mogą być wszelkie obrażenia domowe: upadek (skok) z wysokości, uderzenie w stopę, deformacja, gdy przekroczony zostanie dopuszczalny poziom obciążenia nogi, nagłe ruchy, na przykład na oblodzeniu lub nierównej powierzchni górskiej.

Więzadła u zdrowej osoby są dość silne, a rozciąganie nie zawsze się zdarza.

Ich kruchość może przyczynić się do wielu czynników i chorób:

  • Wrodzony, z wysokim łukiem lub nieprawidłową strukturą stopy;
  • Miastenia w wyniku blokowania mięśni przewodnictwa nerwowego.

Więzadła kostki słabo rozwinięte i słabe z:

  • Stałe obciążenie kostki od najmłodszych lat wśród sportowców;
  • Nadwaga;
  • Płaskie stopy, naruszenie tkanki łącznej od urodzenia;
  • Kończyny dolne, różnej długości;

Niestabilność stawu ze skłonnością do choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia szpiku i innych procesów zapalnych w środku.

Objawy podczas rozciągania więzadeł stawu skokowego

Po rozciągnięciu kostki natychmiast zaczyna boleć, a to jest główny objaw.

Możliwe jest chrupnięcie, a nawet bawełna, powodując dezorientację ofiary.

Oznaki takiego możliwego złamania kości.

W zależności od stopnia rozciągnięcia obserwuje się:

  • Opuchlizna tkanek miękkich;
  • Krwiak, zaczerwienienie w miejscach rozciągania lub łzawienia;
  • Palenie z palpacją w miejscu przymocowania jednego z więzadeł;
  • Ostry, pulsujący ból podczas obracania stawu na boki, nadepnięcia na nogę, a nawet pozostawiając go samemu;
  • Zwiększona temperatura skóry w miejscach urazów.

Po całkowitym pęknięciu więzadeł staw puchnie poważnie i po prostu zaczyna zwisać, dzięki czemu traci się siłę elastycznych włókien kolagenowych.

W rzeczywistości rozciąganie jest małą luką. W zależności od stopnia urazu więzadła mogą być całkowite lub częściowe. W związku z tym objawy są wyraźne lub lekko.

  1. Boli umiarkowanie i kulawizna jest nieznaczna przy zerwaniu pojedynczych włókien, ale jednocześnie zachowuje integralność więzadeł.
  2. Ból jest bardziej wyraźny, tkanki miękkie są obrzęknięte, a ruch jest trudny z rozerwaniem więzadła lub kilka naraz.
  3. Ból płonie i jest nie do zniesienia, krew gromadzi się pod skórą, pojawia się krwiak (sinica skóry), niemożliwy jest niezależny ruch nogi z poprzecznym i całkowitym pęknięciem więzadeł. Istnieją patologiczne oznaki ruchu stopy.

Należy rozumieć, że nie można wizualnie ocenić w pełni stopnia uszkodzenia.

Aby wykluczyć złamanie kości, wykonuje się zdjęcie rentgenowskie lub MRI, jeśli podejrzewa się pęknięcie więzadła.

Co i jak boli?

Więzadła nie są wyposażone w wiele zakończeń nerwowych, więc nawet przy silnym rozciągnięciu ból może objawiać się na różne sposoby. Z obrzękiem tkanki i pojawieniem się siniaka ból może być nieznaczny.

Stopniowo zwiększa się z pęknięciem, na przykład w lokalnej części kostki.

Zaraz po urazie może być tylko nieprzyjemne uczucie, oznaki pogarszają się z nocy, są w pełni manifestowane rano.

Wraz ze wzrostem opuchlizny i ograniczoną ruchliwością, ból podczas badania palpacyjnego i niemożność posuwania się naprzód w miejscu pęknięcia tkanki, można odczuć mały otwór (obrzęk).

Objawy są całkowicie zależne od ciężkości szczepu.

Stan jest bolesny przy silnym zwichnięciu. Wszystkie objawy są wyraźnie zaznaczone, ból jest rozdzierający, nawet do zawrotów głowy i utraty przytomności.

Nieleczone więzadła mogą stać się całkowicie „luźne”, a staw staje się niestabilny przez długi czas, nawet po okresie rehabilitacji.

Pierwsza pomoc w zwichnięciu kostki

Dalszy wynik leczenia i przywrócenia ruchomości stawu zależy od właściwej i terminowej pierwszej pomocy, nawet przed przybyciem karetki.

Szereg działań bezpośrednio po urazie wymaga natychmiastowego wdrożenia.

Co należy zrobić, jeśli sam jesteś w nieprzyjemnej sytuacji lub chcesz pomóc ofierze?

1) Zdejmij buty i skarpety, uwalniając cały obszar dotknięty chorobą.

2) Umieść wielowarstwową tkaninę pod stawem, całkowicie wyeliminuj ruchy nogi, podnosząc ją ponad poziom serca i mocując.

3) Przez pierwsze dwie godziny nanieś lód na ból stawu lub ręcznik zwilżony zimną wodą. Zmieniaj bandaż, gdy się nagrzewa.

4) Mocno zawiąż bandaż rany, unikając bielonych palców.

5) Zaakceptuj lub daj pacjentowi środek przeciwbólowy. Zadzwoń po karetkę, pozostawiając sytuację bez nadzoru lekarskiego i leczenie jest niebezpieczne. W rezultacie kostka może stać się całkowicie niestabilna i siedząca.

Leczenie zostanie przepisane z uwzględnieniem wskazań USG, zdjęć rentgenowskich i objawów. Terapia ma na celu wyeliminowanie bólu, krwiaków, obrzęków, przywrócenie funkcji ruchowych stawu.

Przebieg leczenia i rehabilitacji jest długi. Tylko lekarz będzie w stanie wybrać najlepszą opcję leczenia, przepisać środki przeciwbólowe, przeciwzapalne, ujędrniające, a także maści i żele do użytku lokalnego.

Wszystkie zabiegi na zwichnięcie stawu skokowego

1) Unieruchomienie stawu skokowego, aby uniknąć jeszcze większych uszkodzeń.

Jest to pierwsza rzecz do zrobienia podczas rozciągania więzadeł. Pacjentowi zaleca się chodzić z laską, aby zmniejszyć obciążenie chorej nogi.

2) Chłodzenie, zastosowanie zimnego kompresu przez 25-30 minut, jako ocieplenie nałożenia nowego lodu.

Tak więc do 72 godzin, aż do całkowitego zwężenia naczyń krwionośnych, zanik (zmniejszenie) opuchlizny. Nie ma potrzeby umieszczania lodu bezpośrednio na skórze, lepiej owinąć go szmatką lub napełnić zimną wodą plastikową butelkę.

3) Nałożenie obcisłego bandaża, nakręcenie na elastyczny bandaż stawu, zaczynając od palców u nóg, przesuwając się do środka łydki.

Podnieś nogi, aby wypłynęła krew w miejscach obrażeń.

4) Zaleca się stosowanie leku w celu wyeliminowania objawów rozciągania, złagodzenia stanu zapalnego.

Są to leki niesteroidowe, takie jak Paracetamol, Analgin, Ibuprofen.

Również maści i kremy do znieczulenia, gojenie pęknięć, usuwanie objawów krwiaków.

Jeśli konwencjonalne leki przeciwskurczowe nie pomagają, lekarz przepisze mocniejsze leki na receptę, na przykład maść Ketoprofen ze zmianą na dotkniętym obszarze i ciasny bandaż nałożony na górę).

5) Leczenie chirurgiczne chirurgiczne w diagnostyce łez lub rozdartych więzadeł.

W przypadku, gdy leki nie są w stanie zapobiec dalszej niestabilności stawu lub więzadeł.

Chirurg może zostać przypisany do metody artroskopii poprzez wprowadzenie do stawu cienkiej rurki wyposażonej w kamerę wideo w celu określenia stopnia pęknięcia, obecności fragmentów kości w celu ich usunięcia wraz ze skrzepami nagromadzonej krwi.

W celu przywrócenia podartego więzadła lub zastąpienia go innym, szycie można przeprowadzić rekonstrukcję przez zszycie więzadeł.

Z całkowitą przerwą narzucającą gipsowy odlew.

W leczeniu, jeśli stopień obrażeń jest znikomy.

Być może kuracja domową kostką maściami w celu zmniejszenia bólu, pocieranie uszkodzeń Nurofen, Nise, Troxevasin, Voltaren, Apizatron, skład heparyny - do usuwania opuchlizny, bodyaginy, Trokserutyny, Troxevasin - do usuwania krwiaków.

Aby przyspieszyć proces regeneracji, poprawić mikrokrążenie krwi, złagodzić stan zapalny pomoże pocierać maść Bom Benge, Diklofenak.

Do eliminacji bólu i chłodzenia miejsc uszkodzeń - Deep Relief.

Niezależnie od stopnia i rodzaju rozciągnięcia staw jest mocowany za pomocą elastycznego bandaża, aby zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować obciążenie na cały okres rehabilitacji.

Jeśli pierwsze dwa dni po urazie zostaną zastosowane maść do schłodzenia stawu, należy wymienić kompres rozgrzewający przy użyciu Finalgon, Apizartron, Viprosal, Dolobene.

Fizjoterapia, terapia magnetyczna, fizykoterapia, UHF do 12 sesji po 15-20 minut są przydatne w leczeniu zwichnięć.

Im mniej oznak obrażeń, oczywiście proces gojenia będzie szybszy. Kostka goi się, gdy skręcenie trwa do 6-7 tygodni, z niewielkim stopniem nasilenia - do 3 miesięcy.

Ważne jest, aby zachować więzadła i przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza. Nosić zalecane urządzenia mocujące (ortezy, szelki pod kostkami, aby uniknąć nowych przypadkowych uszkodzeń).

W miarę zmniejszania się ostrych objawów zaleca się wykonywanie specjalnych ćwiczeń wzmacniających mięśnie, stabilizujących uszkodzony staw i chroniących przed powtarzającymi się rozstępami.

Ćwiczenia wymagają regularnego wykonywania:

  • Chodzenie z atakiem najpierw na zewnątrz stopy, a następnie na środku;
  • Podnoszenie się na palce, obniżanie na piętach, stojąc na poprzeczce (krawędź stopnia);
  • Okrągłe ruchy palców w prawo, a następnie w lewo, siedząc na krześle;
  • W celu szybkiego gojenia i zwiększenia metabolizmu w tkankach miękkich skuteczny jest specjalny masaż stóp.

Rokowanie jest na ogół korzystne i wszystkie funkcje stawu są przywracane, z wyjątkiem sytuacji, gdy rozciąganie prowadzi do poważnych zmian patologicznych w stawie, jego funkcje są osłabione. Wymagany jest długi okres rehabilitacji pod nadzorem lekarza prowadzącego.

Przyczyny i objawy zwichnięcia stawu skokowego, nowoczesne metody leczenia

Autor artykułu: Nivelichuk Taras, szef wydziału anestezjologii i intensywnej opieki medycznej, doświadczenie zawodowe 8 lat. Wykształcenie wyższe w specjalności „Medycyna ogólna”.

Zwichnięcie stawu skokowego jest zamkniętym urazem aparatu więzadłowego stopy, który występuje w wyniku ruchów przekraczających granice fizjologiczne więzadeł. Określenie „rozciąganie” nie oznacza rzeczywistego wydłużenia włókien więzadeł - w przypadku uszkodzenia następuje częściowe zerwanie poszczególnych włókien (o większym lub mniejszym nasileniu) lub całkowite pęknięcie więzadła. Jest też ból, ruch stóp staje się niemożliwy.

Trauma nie stanowi zagrożenia dla życia człowieka, ale może trwale usunąć go ze zwykłego rytmu życia. Niechciana opieka w czasie może prowadzić do rozwoju niestabilności stawów (przewlekłe rozciąganie), a nawet niepełnosprawności.

Jeśli masz zwichnięcie stawu skokowego, leczenie rozpoczyna się całkowitym unieruchomieniem stawu. Sukces leczenia zależy w dużej mierze od pierwszego nagłego wypadku. Po podjęciu niezbędnych środków i zapewnieniu sztywności stawu skokowego skontaktuj się z traumatologiem.

W dalszej części artykułu dowiesz się: dlaczego występuje rozciąganie, jakie charakterystyczne objawy można określić, jak udzielać pierwszej pomocy i leczyć patologię.

Rozciąganie i anatomia stawu skokowego

Kostka obejmuje: małe i duże kości goleni, boczną kostkę i kość skokową. Końcówka kości piszczelowej to kostka przyśrodkowa, łuk piszczelowy i kostka tworzą „gniazdo”, do którego wchodzi ciało kości skokowej.

Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć

Stabilność tego projektu opiera się na trzech kompleksach więzadłowych: więzadłach bocznych, więzadle naramiennym i błonie między kościami piszczelowymi (syndesmoza piszczelowa). Boczne przednie i tylne kości skokowo-strzałkowe i piętowo-strzałkowe zapobiegają odwróceniu stopy wewnątrz (odwrócenie). Więzadło naramienne - wywinięcie (ewersja).

Skręcenie kostki w 85% przypadków wiąże się z obróceniem stopy do wewnątrz (uszkodzenie inwersji). Większość obrażeń dotyczy bocznych więzadeł; uszkodzenie naramiennika rzadko; w ciężkich przypadkach staw międzyfazowy jest uszkodzony.

Przyczyna zwichnięcia i czynniki ryzyka

Bezpośrednią przyczyną zwichnięć kostki jest wsunięcie lub wyjęcie stopy.

Osiem czynników, które przyczyniają się do tego:

osłabienie aparatu więzadłowego;

noszenie niewygodnych lub niestabilnych butów;

niewystarczające zamocowanie sprzętu sportowego (źle skręcone lub stałe łyżwy, wrotki, buty narciarskie);

choroby stawu skokowego (artroza);

anomalie w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego (stopa końsko-szpotawa, stopy płaskie itp.);

zmiany związane z wiekiem w stawie.

Objawy skręcenia stawu skokowego

Objawy rozciągania bezpośrednio po urazie można złagodzić iw pełni manifestować po kilku godzinach - zależy to od stopnia uszkodzenia.

Główne objawy choroby:

  • ból
  • obrzęk
  • krwotok (krwiak),
  • ograniczona ruchliwość stawu
  • wizualna zmiana położenia kostki.

Nasilenie objawów zależy od stopnia uszkodzenia więzadeł:

(jeśli tabela nie jest w pełni widoczna - przewiń ją w prawo)

Ból jest umiarkowany, może wystąpić lekki obrzęk, chodzenie ze wsparciem jest możliwe. Stabilność połączenia jest normalna. Oszczędność pracy.

Ból jest silny, obrzęk, krwotok. Chodzenie jest niemożliwe. Stabilność połączenia jest częściowo osłabiona. Niepełnosprawność

Te w drugim stopniu są tylko bardziej intensywne. Stabilność połączenia jest poważnie ograniczona.

Pierwsza pomoc przy rozciąganiu

Jeśli podejrzewa się skręcenie kostki, konieczne są cztery kroki:

Umieść dowolny przedmiot pod goleniem, aby stopa znajdowała się na wysokości (około 20 stopni). Ta sytuacja zmniejszy obrzęk.

Dołącz lód do miejsca urazu - zatrzyma to krwawienie i spowolni rozwój stanu zapalnego. Trzymaj lód nie dłużej niż pół godziny.

Aby założyć na stawie bandaż mocujący w postaci ósemki: bandaż (lub poręczny materiał) nakłada się wokół stopy i dolnej części kości piszczelowej. Nie można zrobić bardzo ciasnego bandaża, ponieważ utrudni to krążenie.

Weź znieczulenie (analgin, ketanov, diklofenak).

W żadnym przypadku, nawet przy lekkim rozciągnięciu, nie można stosować maści rozgrzewających, nalewek alkoholowych lub gorących okładów - spowoduje to rozszerzenie naczyń krwionośnych, spowoduje przepływ krwi i doprowadzi do rozwoju stanu zapalnego.

Dokonywanie diagnozy

Oprócz kontroli wzrokowej i badania palpacyjnego, które służą jako podstawa diagnozy, traumatolodzy wykorzystują również prześwietlenie rentgenowskie, artrografię kontrastową (badanie rentgenowskie z wprowadzeniem płynu kontrastowego do stawu) i MRI. Dwie ostatnie metody służą do wyjaśnienia, czy objawy i dane radiologiczne różnią się.

  • Promienie rentgenowskie są wykonywane w dwóch rzutach i dwóch pozycjach. Diagnoza jest dokonywana na podstawie danych o kącie nachylenia kości skokowej.
  • W artrografii środek kontrastowy penetruje pęknięcia więzadeł, które stają się widoczne.
  • MRI pokazuje nie tylko uszkodzenie więzadeł, ale także stan chrząstki; Daje możliwość oceny stopnia obrażeń i określenia dodatkowych szkód.

Kliknij zdjęcie, aby je powiększyć

Leczenie zachowawcze

Leczenie skręcenia stawu skokowego w większości przypadków jest zachowawcze. Interwencja chirurgiczna wymaga pęknięcia więzadła naramiennego i uszkodzenia połączenia międzyfazowego.

Środki i metody terapii zależą od ciężkości urazu i objawów. Poniższa tabela przedstawia główne kierunki leczenia zachowawczego więzadeł stawu skokowego w zależności od stopnia uszkodzenia:

(jeśli tabela nie jest w pełni widoczna - przewiń ją w prawo)

Zapewnienie odpoczynku i sztywności kostki przez pierwsze 24 godziny, z pasami na osiem

Jeśli to konieczne, odbiór środków przeciwbólowych, lokalnie - maść (diklofenak, dolobene)

Zapewnienie odpoczynku i nieruchomej kostki poprzez zastosowanie bandaża lub szyny

Przyjmowanie leków przeciwbólowych i (lub) NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych)

Zapewnienie odpoczynku i sztywności kostki za pomocą gipsu

Fizjoterapia

Zwichnięcia w stawie skokowym dobrze wpływają na efekty fizjoterapeutyczne: doskonale eliminują ból i objawy zapalne, wyzwalają procesy naprawy tkanek, krążenia krwi i limfy. Fizjoterapia jest zalecana 24–48 godzin po urazie (po zabiegu).

Popularne i skuteczne metody (wszystkie procedury przeprowadzane są codziennie, czas trwania kursu jest pokazany w tabeli):

(jeśli tabela nie jest w pełni widoczna - przewiń ją w prawo)

Procedura krioterapii całego ciała jest zakończona. Przy uszkodzeniu kostki ekspozycja na suche powietrze jest przeprowadzana lokalnie.

Gimnastyka terapeutyczna

Rozpocznij wykonywanie aktywnych ruchów w stawie tak wcześnie, jak to możliwe (przy braku objawów zapalenia), aby zapobiec przykurczowi (unieruchomieniu) ścięgna Achillesa. Opona mocująca (bandaż) w tym samym czasie może zostać usunięta. Skup się na bólu (nie powinno być), amplituda ruchów powinna być wystarczająco duża.

Za pierwszym razem (kiedy dokładnie zależy od ciężkości obrażeń) możesz wykonywać ruchy stopą w różnych kierunkach, toczyć piłkę po podłodze. Bardzo dobrym ćwiczeniem w tej patologii jest podnoszenie małych palców z podłogi.

Rozpoczęcie bardziej złożonych działań jest pożądane w wodzie. Z biegiem czasu można połączyć chodzenie po palcach i piętach, na zewnątrz i wewnątrz stopy, a także bieganie.

Operacja

Leczenie chirurgiczne skręceń stawu skokowego 2 i 3 stopnia.

Podczas operacji wykonuje się nacięcie, bada się stan chrząstki. Następnie zszyć końce więzadeł; jeśli nastąpiło całkowite oddzielenie więzadła od kości - jest ono cofnięte. Rana jest szyta i gipsowy odlew (przez około tydzień). Leczenie rehabilitacyjne (fizjoterapia i terapia ruchowa) trwa 10 tygodni po usunięciu szwów.

Korzystanie z tej operacji nie gwarantuje najlepszego wyniku - ma zarówno zalety, jak i wady:

(jeśli tabela nie jest w pełni widoczna - przewiń ją w prawo)

Zwichnięcie kostki

Kostka ma wygląd dwupłatkowego widelca, zakrywa kość stopy. Biorąc pod uwagę lokalizację, obciążenie dla niego jest dość duże. Mocowanie kostki za pomocą więzadeł znajdujących się wewnątrz i na zewnątrz. Poza tym, więzadła niezawodnie podtrzymują kostkę od tyłu, ale jest ich niewiele. Często te więzadła, które znajdują się na zewnątrz, tylko trzy z nich, cierpią. Wyglądają jak pasma tkanki łącznej, ich głównym celem jest unieruchomienie kostki. Jeśli chodzi o termin „zwichnięcie”, nie jest to całkowicie poprawne. Faktem jest, że nie rozciągają się, ale ich włókna są rozdarte. Gdy większość z tych włókien jest uszkodzona, można mówić o pęknięciu więzadła kostki.

Etiologia choroby

Kostka odnosi się do stawów, które doświadczają największego obciążenia. Często jego uszkodzenie występuje w środowisku domowym, a nie w sporcie. Głównymi przyczynami skręcenia stawu skokowego są:

  • ostry obrót stopy podczas biegania, chodzenia;
  • upadek (często na lodzie zimą);
  • gdy nosi się niewłaściwe buty, obcasy, noga może się łatwo pojawić, co spowoduje obrażenia;
  • podczas zawodu tenis, fitness;
  • uderzenie w część nogi, która powoduje, że stopa przyjmuje niewłaściwą pozycję.

Wyróżnia się następujące czynniki predysponujące do zwichnięcia w okolicy kostki:

  1. Łuk stopy jest zbyt wysoki. Patologia może być nabyta, wrodzona.
  2. Choroby, które mogą wpływać na przewodnictwo nerwowe, mięśnie (miastenia).
  3. Luźne więzadła kostki.
  4. Częste i drobne skręcenia, mięśnie, które naprawiają staw. Na przykład, gdy kobieta nosi obcasy, często chowa nogę, w związku z tym jest jej „łatwiej” złamać więzadła, jeśli chodzisz po lodzie, na nierównej powierzchni.
  5. Grupa ryzyka obejmuje nawet sportowców, którzy intensywnie machają mięśniami. Jednak ich błąd polega na tym, że zapominają o mięśniach wewnętrznych stopy, dolnej części nogi. Dlatego mogą rozciągać więzadła kostki.

Obraz kliniczny

Więzadła kostki składają się z elastycznych włókien kolagenowych. W przypadku zwiększonego ruchu amplitudy, zwiększonych obciążeń, włókna rozciągają się tak bardzo, że niektóre z nich mogą się złamać. Dotkliwość obrażeń może być określona przez całkowitą ilość danych o uszkodzeniu.

Główne stopnie złożoności uszkodzenia więzadeł stawu skokowego:

  1. Pierwszy stopień charakteryzuje się zerwaniem kilku włókien, objawiającym się umiarkowanym zespołem bólowym i bolesnymi ruchami.
  2. Drugiemu stopniowi towarzyszy nie zupełna przerwa. Charakteryzuje się dość silnym bólem i obrzękiem. Przy takich obrażeniach noga nie może prawidłowo funkcjonować.
  3. Trzeci stopień wskazuje na całkowite zerwanie więzadeł stawu skokowego. Osoba nie może poruszyć stawem, jest intensywny i nieznośny ból. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia w odpowiednim czasie, uraz sprowokuje staw „gutaperkowy” (wiotkość tych więzadeł).

Jeśli uraz jest zbyt poważny, następuje całkowite zerwanie kilku więzadeł. Takie uszkodzenie kończy się pęknięciem. Stan ten charakteryzuje się wyjątkowo silnym obrzękiem, bólem nie do zniesienia i wyraźnym krwiakiem. Ludzkie ruchy są całkowicie ograniczone, aw wewnętrznej części stawu skokowego występuje nagromadzenie skrzepów krwi.

W przypadku takich obrażeń pilna potrzeba zwrócenia się o pomoc medyczną. Wcześniej powinieneś rozpoznać objawy, które potwierdzają rozciąganie.

Symptomatologia objawia się następująco: obecność niezwykle silnego bólu w okolicy kostki, co ogranicza ruch stopy. Jest obrzęk i siniak - wylanie krwi na skórę.

Po badaniu rentgenowskim lekarz może ustalić, czy występuje zwichnięty staw lub złamanie kości. Na podstawie otrzymanych skarg, w wyniku oględzin, oceny kompletności wykonanych ruchów, lekarz będzie w stanie ocenić rozciąganie, złamanie mięśni i więzadeł. Jeśli chodzi o promieniowanie rentgenowskie, tego typu badania są obowiązkowe. Wynika to z faktu, że złamanie kości, złamanie może być niezwykle małe i może być widoczne tylko na zdjęciu rentgenowskim.

Ważne jest, aby pamiętać, że leczenie złamań różni się znacznie od tego, które jest wykonywane podczas skręcenia stawu skokowego. Możesz mówić o rozciąganiu, gdy:

  • ból pojawia się natychmiast po urazie stawu, a przez noc jest znacznie gorzej;
  • palpacja kostki jest niezwykle bolesna. Można nawet znaleźć dziurę - najbardziej bolesne miejsce, ponieważ to właśnie w tej strefie większość włókien pękała;
  • obrzęk nóg wzrasta przez trzy dni;
  • intensywny ból, obrzęk, znacznie ograniczają ruchy stopy.

Jeśli skręciłeś nogę i poczułeś chrzęst, małe kliknięcie, a potem nie mógłeś poruszyć stopą, najprawdopodobniej jest to złamanie, któremu towarzyszy pęknięcie więzadeł.

Wideo

Zawiera pierwszą pomoc do rozciągania

W przypadku takiego urazu ogromną rolę w dalszej rehabilitacji odgrywa terminowo i prawidłowo udzielona pierwsza pomoc. Dość często rozciąganie można pomylić z dyslokacją i złamaniem. Dlatego ważne jest, aby zrobić wszystko poprawnie, aby nie pogorszyć sytuacji i nie spowodować jeszcze większej szkody dla ofiary. Należy pamiętać, że bezwzględnie zabrania się obracania stopy lub ciągnięcia jej, będzie jeszcze gorzej!

Algorytm pierwszej pomocy poszkodowanym podczas zwichnięcia kostki:

  • Aby rozpocząć, należy zwolnić stopę z butów, skarpet lub rajstop, aby uniknąć jeszcze większych obrzęków. Skóra powinna być dokładnie zbadana pod kątem integralności, ponieważ złamanie można zauważyć natychmiast;
  • Za pomocą improwizowanych środków spróbuj naprawić kostkę, bo zrobi to chustka, bandaż lub ubranie. Ubieranie odbywa się w specjalny sposób, a mianowicie - w poprzek, należy uchwycić górną część nogi i pięty. Aby naprawić lepiej, powinieneś dołączyć oddział. Ważne jest, aby fiksacja znajdowała się pod kątem prostym do dolnej części nogi ofiary;
  • jeśli zespół bólowy jest zbyt silny i skóra jest jasna lub niebieskawa, należy pilnie zabrać pacjenta do punktu pierwszej pomocy, ponieważ istnieje ryzyko ukrytego złamania;
  • Możesz zastosować kompres z lodu do obrzęku, co pomoże powstrzymać bolesność, złagodzić obrzęk i powstrzymać wzrost siniaków;
  • Możesz dać ofierze silny środek znieczulający;
  • następnie zadzwoń po karetkę lub zanieś pacjenta do kliniki.

Jeśli karetka nie dotrze, a szpital jest za daleko, ważne jest, aby dać nodze całkowity odpoczynek. W tym celu zastosuj zimno, podnieś powyżej. Zabrania się nakładania lodu na bosą stopę, pożądane jest, aby robić to przez tkaninę. W przypadku naruszenia integralności skóry, należy potraktować to miejsce odpowiednim środkiem antyseptycznym. Jako fiksację możesz użyć bandaża elastycznego, langet.

W przypadku potwierdzenia rozpoznania pęknięcia więzadeł stawu skokowego konieczne będzie specjalne leczenie i późniejsza rehabilitacja. Problem ten rozwiązują specjaliści: ortopeda, traumatolog i chirurg. Jeśli chodzi o traumatologa, ortopedę, prowadzą leczenie zachowawcze. Z powikłaniami, całkowitym pęknięciem więzadeł, nie do zrobienia bez operacji.

Terapia terapeutyczna

Leczenie zależy od stopnia uszkodzenia więzadeł. W przypadku pierwszego stopnia przeprowadza się unieruchomienie. W tym celu nałóż opaskę zaciskową, elastyczny bandaż na trzy dni. Drugiego dnia możesz przestać stosować zimny kompres, zacząć używać ciepła, aby aktywować stymulację więzadeł, poprawić krążenie krwi. Po trzech dniach należy usunąć utrwalenie, rozwinąć staw skokowy.

Pamiętaj, aby wykonywać ćwiczenia fizyczne mające na celu wzmocnienie nóg, ud. Obejmują one kołysanie nóg do boków i wzniesień, a także wykonywanie kołowych ruchów leżących. Jeśli chodzi o znieczulenie, można pić pigułki, stosować maści: Diklak, Voltaren, a także żel Ibuprofen.

Jeśli pacjent ma drugi stopień urazu, kostkę należy unieruchomić na dwa tygodnie. W pierwszych dniach pokazuje się uniesioną pozycję dla rannej nogi. Pierwszego dnia można zastosować lód, a następnie - suche ciepło. Jeśli chodzi o znieczulenie, zalecane są zastrzyki i tabletki, a także odpowiednie maści, które są wskazane w leczeniu pierwszego stopnia. W okresie unieruchomienia musisz wykonać listę ćwiczeń: ruchy kolanem i stawem biodrowym, a po piątym dniu zacznij poruszać palcami. Zabrania się przesuwania kostki. Gdy fiksacja zostanie usunięta, konieczne jest wykonanie kuracji treningowej przez miesiąc.

Trzeci stopień - czasami nie możesz obejść się bez gipsu, operacji. Jeśli chodzi o unieruchomienie, jego czas trwania wynosi trzydzieści dni. W znieczuleniu pokazane są tabletki, zastrzyki. Tydzień po unieruchomieniu możesz poruszać palcami. Przed wykonaniem jakiegokolwiek ćwiczenia w celu rozwinięcia nóg należy skonsultować się z lekarzem.

Najlepiej używać tych maści, które zawierają mentol, ponieważ ma taki sam efekt jak lód. Ponadto w aptekach sprzedawana jest specjalna pianka o działaniu chłodzącym. W odniesieniu do żeli przeciwzapalnych, maści, a następnie z ich pomocą możesz zatrzymać ból. Większość lekarzy przepisuje żel Ibuprofen, Voltaren. Doskonale pomaga takiej maści jak Dolobene. Ponieważ można przyjmować tabletki znieczulające:

  • Nurofen;
  • Analgin;
  • Sedalgin;
  • Tempalgin;
  • Ibuprofen;
  • Ketorolak;
  • Nimesil (pomaga bardzo dobrze, ale jest bardzo szkodliwy dla błony śluzowej żołądka).

Kiedy stan pacjenta zaczyna się poprawiać, ból i obrzęk znika, można rozpocząć fizjoterapię, masaż i terapię wysiłkową. Jeśli po rozciągnięciu więzadeł stawu skokowego konieczna jest poważna rehabilitacja, leczenie można kontynuować w sanatorium, aby użyć parafiny, błota leczniczego. W odniesieniu do treningu sportowego, różnych efektów fizycznych, mogą rozpocząć się po odbudowie nóg.

Bezpłatne badanie

Zacznij teraz myśleć o swoim zdrowiu. Bezpłatne kompleksowe badanie będzie doskonałym pierwszym krokiem do dbania o zdrowie. Akcja jest przeprowadzana tylko dla kobiet w wieku powyżej 30 lat w moskiewskich klinikach.

Jak leczyć zwichnięcie kostki?

Zwichnięcie stawu skokowego jest raczej nieprzyjemnym urazem sportowym, którego leczenie jest jednak możliwe w domu. Ale dopiero po obowiązkowej konsultacji ze specjalistą. Jeśli doznałeś obrażeń podczas treningu - bądź przygotowany, że rehabilitacja może być opóźniona o kilka miesięcy.

Anatomia stawu skokowego

Staw skokowy jest niezwykle ruchomym stawem o wysokim stopniu swobody ruchów. Jednocześnie, w przeciwieństwie do równie ruchomego stawu barkowego, goleń nosi stały ładunek równy ciężarowi naszego ciała, a podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych - często go przewyższa. To z kolei w przypadku nieprzestrzegania techniki wykonywania ćwiczeń w treningu lub banalnego zaniedbania w życiu codziennym może prowadzić do zwichnięcia kostki.

Staw skokowy zapewnia wzajemną mobilność nogi i stopy. Rodzaj „łącza transmisyjnego” to tutaj kostka kostna.

Szkielet kostki

Kości, które tworzą goleń, piszczelową i strzałkową, są połączone stałym ruchem za pomocą błony międzykostnej, a na poziomie kostki tworzą rodzaj „widelca”, do którego wchodzi kość barana. To z kolei jest związane z kości piętowej, największego ze składników szkieletu stopy.

Razem struktury te utrzymują więzadła. Tutaj ważne jest, aby narysować linię między więzadłami i ścięgnami: pierwsze są używane do wzajemnego przywiązania kości, drugie do łączenia mięśni z kośćmi. Możliwe jest zranienie zarówno więzadeł, jak i ścięgien, jednak objawy i konsekwencje będą inne, ale więcej na ten temat poniżej.

Pakiety

I tak, więzadła kostki są podzielone na trzy duże grupy, zgodnie ze względną pozycją względem stawu.

  1. Więzadła znajdujące się wewnątrz stawu, bezpośrednio utrzymujące struktury kostne kości piszczelowej: więzadło międzykostne; więzadło dolne tylne; przednie dolne więzadło strzałkowe; więzadło poprzeczne.
  2. Wiązadła, które wzmacniają zewnętrzną lub boczną powierzchnię stawu: przednie więzadło kości skokowej; więzadło strzałkowe tylnej kości skokowej; strzałka kości piętowej.
  3. Wiązadła, które wzmacniają wewnętrzną powierzchnię stawu: piszczelowo-trzeszczkową; baran piszczelowy; baran przedni piszczelowy; tylny baran piszczelowy.

Ścięgna i mięśnie

Nieco wyżej wspomnieliśmy o tak ważnych strukturach, jak ścięgna przymocowane w okolicy stawu skokowego. Błędem byłoby mówić o nich jako o osobnych elementach, ponieważ te ostatnie stanowią integralną jednostkę morfofunkcyjną mięśni służących stopie.

Największym, najważniejszym i często uszkodzonym ścięgnem stawu skokowego jest ścięgno Achillesa, które łączy stopę z tricepsem łydki.

Nie tak zauważalne, a mimo to ważne są również ścięgna następujących mięśni:

  • długi mięsień strzałkowy, który jest przymocowany do 1-2 kości śródstopia, obniża przyśrodkową krawędź stopy;
  • krótki mięsień strzałkowy, przymocowany do 5 kości śródstopia, podnosi boczną krawędź stopy;
  • mięsień piszczelowy tylny, przymocowany do klinowych i łódeczkowatych kości stopy i jest odpowiedzialny za obrócenie piszczeli na zewnątrz.

Oczywiście, mięśnie, które zapewniają cały zakres ruchów w kostce, nie są ograniczone do tej listy, jednak to ścięgna wymienionych mięśni wydają się być najczęstszymi uszkodzeniami.

Przyczyny obrażeń

Uwzględniając cechy anatomiczne stawu skokowego, zwracamy się do mechanizmu urazu.

Aparat więzadłowy stopy jest przystosowany do dość poważnych obciążeń. Dlatego może zostać ranny tylko dzięki znacznym wysiłkom. Gdy ładunek jest rozdzielany z kilku pakietów na jeden, ten pakiet jest ranny.

Dla urazu kostki, crossfit jest jednym z pierwszych miejsc ze względu na dużą różnorodność ćwiczeń. Powody rozciągania więzadeł kostki są wystarczające.

Zwiększone obciążenie więzadeł kostki spada w sytuacjach, gdy:

  1. zewnętrzna krawędź stopy pojawia się, przy czym rozłożona jest prawie cała masa ciała. Jednocześnie zraniona jest boczna grupa więzadeł, ponieważ to one zapobiegają nadmiernemu zlepianiu kości piszczelowej;
  2. stopa jest nieruchoma, ciężar ciała jest przenoszony na jego przednią część, podczas gdy dolna noga jest wygięta. W tym przypadku ścięgno Achillesa jest ranne;
  3. stopa jest unieruchomiona, piszczel jest jak najbardziej wygięta - przednie więzadła kości skokowo-strzałkowej i międzymięśniowe są uszkodzone;
  4. stopa jest stała, obrót występuje w stawie, zewnętrznym lub wewnętrznym. W zależności od kierunku przyłożonego obciążenia cierpią zewnętrzne lub wewnętrzne więzadła, ścięgno Achillesa, ścięgna krótkich i długich mięśni strzałkowych, a jeśli obrót wewnętrzny jest nadmierny, może dojść do uszkodzenia ścięgna tylnego mięśnia piszczelowego.

Typy i stopnie rozciągania

W traumatologii wyróżnia się kilka najczęstszych rodzajów urazów stawu skokowego i trzy stopnie tzw. Zwichnięcia. Opowiedzmy o nich bardziej szczegółowo.

Rodzaje urazów stawu skokowego

Istnieją następujące rodzaje obrażeń stawu skokowego:

  • odwrócenie stopy do wewnątrz (odwrócenie);
  • turnpike stko naopy out (eversion);
  • rozciąganie górnej części kostki.

Rozszerzenia

Jeśli chodzi o stopień rozciągnięcia, słowo „rozciąganie” może być tutaj użyte tylko warunkowo. Innymi słowy, niemożliwe jest rozciągnięcie ścięgien lub więzadeł. W każdym przypadku włókna kolagenowe tworzące te struktury są łamane. Ale zakres tej różnicy jest inny. W zależności od stopnia uszkodzenia więzadeł stawu skokowego, rozciągnięcie w tym obszarze dzieli się na trzy stopnie:

  1. Pierwszy stopień charakteryzuje się rozdarciem włókien z zachowaniem ponad połowy nienaruszonych włókien.
  2. Drugi stopień to złamanie połowy włókien kolagenowych, w którym występuje silne obrzęk obszaru stawowego z przemieszczeniem elementów stawowych.
  3. Trzeci stopień to całkowite zerwanie więzadeł, nieprawidłowa ruchliwość stawu, bardzo wyraźny obrzęk i ból w obszarze zranienia.

Oznaki uszkodzenia kostki

Oprócz objawów opisanych powyżej, w momencie urazu można usłyszeć chrzęst (w przypadku całkowitego zerwania jest to możliwe, jeśli więzadło jest rozerwane na pół).

Inną opcją jest uczucie rozdarcia wewnątrz stawu. W każdym razie poleganie na swojej nodze nie działa - będzie bardzo bolesne. Spróbuj przesunąć stopę w stawie skokowym - zwróć uwagę na te ruchy, które przynoszą największy dyskomfort. Te więzadła, które zapobiegają nadmiarowości danego ruchu, mogą zostać uszkodzone.

Następnie zwróć uwagę na pozycję stopy w pozycji pasywnej. Jeśli jest zauważalnie odchylony w stosunku do swojej zwykłej pozycji, jest to oczywiście kwestia całkowitego pęknięcia więzadeł.

Znaczne odkształcenie obszaru kostki umożliwia również podejrzenie tego typu obrażeń. Zwróć uwagę na względne położenie kostek - występy kostne po prawej i lewej stronie stawu skokowego. Odkształcenie jednego z nich mówi o uszkodzeniu więzadeł z odpowiedniej strony. Względne skrócenie odległości między stopą a kostkami wskazuje na uraz stawu skokowego.

Tempo wzrostu obrzęku nie jest poważnym kryterium diagnostycznym: jego powstawanie zależy od kalibru uszkodzonych naczyń.

Nawet przy całkowitym pęknięciu więzadeł obrzęk może powstać dopiero pod koniec pierwszego dnia po urazie.

Odnośnie urazów ścięgien: jeśli czujesz, że nie możesz fizycznie wykonać stawu skokowego wyłącznie fizycznie, bez względu na to, jak silna będzie wola, możesz podejrzewać uraz ścięgna mięśnia, który odpowiada za odpowiedni ruch. W tym przypadku mówimy o całkowitym oddzieleniu ścięgna. Z reguły ścięgno odrywa się od okostnej fragmentem kości, dzięki czemu można myśleć o całkowitym złamaniu.

Pierwsza pomoc za obrażenia

Niezależnie od tego, co odkryłeś podczas autodiagnostyki, jeśli doznałeś urazu kostki i poczujesz którykolwiek z powyższych objawów, musisz wykonać następujące czynności:

  1. Jeśli to możliwe, udaj się na pogotowie lub przynajmniej do domu, bez stawiania na rannej nodze.
  2. Aby zamocować stopę w najbardziej stacjonarnej pozycji. W tym celu można użyć bandaża elastycznego lub ortezy. W skrajnych przypadkach dopasuj wysoki but ze sztywnym mocowaniem do kostki, aż do uzyskania elastycznego bandaża. Bandaż stawu powinien wynosić „osiem”. Pierwsza runda bandaża nakłada się na obszar kostki, druga na stopę, trzecia na pierwszą, czwarta na drugą, za każdym razem, gdy zmieniamy miejsce przejścia poprzedniej rundy z kostki przyśrodkowej, a następnie z boku. Bandaż powinien szczelnie stawać, ograniczając jego ruchliwość i zapobiegając powstawaniu obrzęku podczas chodzenia.
  3. Dołącz do miejsca urazu zimny kompres. Idealnie - okład z lodu. Może to być termofor z lodem, mrożone jagody, zamrożony kawałek mięsa, a zimą nawet zwykły śnieg. Nakładanie takiego kompresu jest konieczne do miejsca największego obrzęku przez 20-30 minut, nic więcej. Po tym musisz zrobić sobie przerwę (około 20 minut) i powtórzyć procedurę. Zamiast lodu można stosować chlorek etylu. Tworzy efekt chłodzenia, parując z miejsca, w którym został zastosowany. W arsenale medycyny sportowej są również specjalne opakowania z czynnikiem chłodniczym. Mogą być również przydatne, ale czas ich „życia” jest zbyt mały.
  4. Połóż stopę na elewacji, tak aby dolna część nóg znajdowała się nad stawem biodrowym. Poprawi to odpływ żylny i nieco zmniejszy dopływ tętniczy. Tak więc obrzęk ustąpi nieco, co oznacza, że ​​odczucia bólu również nieznacznie się zmniejszają. Pamiętaj, w większym stopniu, że obrzęk wywołuje ból z powodu czysto mechanicznego nacisku na tkankę od wewnątrz. Ciśnienie pogarsza odpływ krwi żylnej, a to z kolei dodatkowo zwiększa obrzęk, zamykając błędne koło.
  5. Nie zwlekaj z wizytą u traumatologa w celu przeprowadzenia badania rentgenowskiego. To bardzo ważny punkt! Ważne jest, aby wykluczyć lub potwierdzić obecność złamania kostki. W zależności od tego, co pokazuje zdjęcie, taktyka leczenia będzie całkowicie i całkowicie zależna. Albo wrócisz do domu i zastosujesz się do zaleceń lekarza, albo pójdziesz do specjalistycznego szpitala, ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami. W tej sytuacji nie musisz się bać szpitala: nieprawidłowe wyściełanie kości kostnej może w przyszłości spowodować poważne problemy: trudności z chodzeniem z tworzeniem przewlekłych kulawizn; limfocytoza; zakrzepica żylna kończyn dolnych; przewlekły zespół bólowy i tak dalej.

Metody leczenia

Wszystkie powyższe czynności są istotne w pierwszych trzech dniach leczenia zwichnięcia stawu skokowego w domu. Po trzech dniach naczynia z reguły goją się, tendencja do powstawania obrzęków jest znacznie zmniejszona. Od tej pory przepisywane jest suche ciepło - są to zabiegi fizyczne wykonywane w klinice w miejscu zamieszkania.

Na etapie gojenia więzadeł stawu skokowego konieczne jest znaczne ograniczenie obciążenia pionowego stawu. Chodzenie i siedzenie z nogami nie jest zalecane. Kończyna lepiej jest mieć pozycję podniesioną.

Jeśli to konieczne, chodź lepiej, aby założyć klamrę. Muszą je otrzymać, ponieważ nawet po powrocie klinicznym pewna niestabilność stawu utrzyma się przez pewien czas. Bandażowanie nogi za każdym razem nie jest zbyt wygodne, a noszenie butów może być utrudnione.

Z leków możesz przepisać środki przeciwbólowe i żylne. Niezależnie, bez recepty, nie musisz brać żadnych leków!

Rehabilitacja po urazie

Rehabilitacja jest ważnym krokiem w leczeniu zwichnięcia stawu skokowego. Niestety, podanie uniwersalnych zaleceń w przypadku poważnego urazu tego stawu będzie dość trudne.

Chodzić

Podczas lekkiego rozciągania przywrócenie ruchomości kostki powinno rozpocząć się od normalnego chodzenia, eliminując skoki i biegając na początkowym etapie rehabilitacji.

Tempo chodzenia powinno być umiarkowane, musisz chodzić co najmniej 5 km dziennie. Ale nie od razu - zacznij od małych spacerów 2-3 km.

Po spacerze powinieneś wykonać kontrastową procedurę wody: nalewać kolejno nogi zimnym prysznicem, gorącym i zimnym. Pomoże to przywrócić mikrokrążenie krwi i przyspieszy odpływ żylny.

Przez miesiąc twoje „szkolenie” powinno rozciągać się nie mniej niż 7-10 km. Tempo powinno być nieco szybsze niż umiarkowane.

Skarpety do podnoszenia

Kolejny etap - dodajemy do spacerów do skarpet ze zmianą pozycji kostki: wewnątrz skarpetek, skarpetek, skarpetek w pozycji neutralnej.

Każdy ruch jest wykonywany powoli, z silnym uczuciem pieczenia w mięśniach stóp i łydek. Ten etap potrwa 2 tygodnie.

Bieganie i skakanie

Połowę czasu od przejścia musisz poświęcić na bieganie - ale nie musisz tego zaczynać od razu. Zacznij od 5-7 minutowego biegu, stopniowo dodając czas. Bieganie powinno być w średnim tempie, bez przyspieszania. Kiedy możesz przejechać 5 km, ten etap rehabilitacji można uznać za opanowany.

Finałem będzie rozwój ćwiczeń skokowych. Najlepsze narzędzie tutaj - skakanka. Zacznij od 50 skoków dziennie, przynieś do 5 minut dziennie.