Główny / Nadgarstek

Przyczyny, rodzaje i leczenie spondylolizy l5

Często problemy z kręgosłupem wynikają z naruszenia jego wewnętrznej struktury, zwanej anomaliami. Anomalie kręgosłupa są z reguły wrodzonymi wadami jego struktury. Jedną z tych anomalii jest spondyloliza l5. Aby zrozumieć jego cechy i naturę, trzeba mieć pojęcie o tym, co to jest - spondyloliza.

Ogólna charakterystyka

Spondyloliza kręgosłupa jest patologią, w której kręgi będą się mieszać wzdłuż osi pionowej. Z reguły choroba nie ma niezależnego charakteru. Jest sprowokowany przez pewne wrodzone lub nabyte anomalie rozwoju kręgosłupa.

Ta choroba ma stopniowy rozwój, którego końcowym etapem jest wyjście kręgu z linii warunkowej. Konsekwencjami tego naruszenia są następujące patologie:

  • oczywista deformacja kręgosłupa w postaci jego krzywizny;
  • ucisk krążka międzykręgowego;
  • redukcja światła kanału kręgowego;
  • kompresja rdzenia kręgowego;
  • deformacja korzeni nerwowych.

Powyższe powikłania mogą spowodować poważny stan pacjenta i niepełnosprawność.

Spondyloliza może dotyczyć niemal wszystkich części kręgosłupa, ale najczęstszym przypadkiem jest spondyloliza l5, która wpływa na kręgosłup lędźwiowy.

Objawy choroby

Chorobę tę komplikuje fakt, że w większości przypadków jej pierwsze etapy mijają, nie ujawniając się i pozbawiając pacjenta możliwości zapobieżenia dalszemu rozwojowi. W kolejnych etapach pacjent odczuwa znaczny ból.

Objawy spondylolizy l5 podzielono na dwie kategorie.

Powszechne objawy tej choroby można przypisać innym chorobom kręgosłupa.

Częste objawy

Powszechnie występującymi objawami choroby są następujące objawy:

  • pacjent odczuwa ból w kości krzyżowej;
  • występuje wzrost dyskomfortu podczas długotrwałej statycznej pozycji ciała, na przykład podczas siedzenia lub stania;
  • omacywanie kości krzyżowej wyraźnie pokazuje wypukłość piątego kręgu lędźwiowego;
  • w niektórych przypadkach, gdy waga pacjenta jest mała, możliwe jest wyczuwanie wypukłości przez ścianę brzucha;
  • pacjent ma napięcie mięśni pleców;
  • pacjent rozwija krzywiznę w obszarze klatki piersiowej, a mianowicie kifozę z powodu redystrybucji obciążenia z obszaru kości krzyżowej do obszaru piersiowego;
  • wzrost pacjenta jest znacznie zmniejszony ze względu na fakt, że kręgosłup jest wygięty i zmniejsza się długość;
  • pacjent obserwuje tworzenie się fałd skórnych po bokach;
  • pacjent ma trudności z pochyleniem się do przodu;
  • pacjent ma stopę końsko-szpotawą i zmiany chodu, ponieważ dyskomfort w plecach powoduje, że niewłaściwie obciąża nogi;

Objawy te są charakterystyczne dla wielu chorób układu mięśniowo-szkieletowego, co znacznie komplikuje diagnozę.

Objawy neurologiczne

Ponieważ kompresja korzeni i zakończeń nerwowych jest charakterystyczna dla tego naruszenia, następujące objawy neurologiczne rozwijają się w wyniku tego zjawiska:

  • zmniejszona wrażliwość nóg, genitaliów, krocza;
  • drętwienie i mrowienie kończyn;
  • osłabienie mięśni;
  • pełne i względne nietrzymanie moczu i jelit, które objawia się w szczególnie poważnych przypadkach;
  • rozwój impotencji u mężczyzn.

Formy choroby

Spondyloliza kręgu l5 rozwija się w dwóch głównych scenariuszach.

  1. Ostra forma. Ten typ choroby jest spowodowany urazami, takimi jak upadek z dużej wysokości. Listez, czyli przemieszczenie kręgów i zmniejszenie światła kanału kręgowego, jest wyrażane bardzo wyraźnie. W przypadku tego zespołu w większości przypadków wymagana jest operacja.
  2. Forma chroniczna. Ten typ choroby jest wywoływany przez różne przewlekłe choroby kręgosłupa, jak również jego zmiany zwyrodnieniowe. Ta odmiana zaczyna się domyślnie, nie wyraża siebie, a następnie przejawia znaczący ból pleców.

W zależności od formy i objawów choroby w tej chorobie, przemieszczenie kręgów ma inny kąt nachylenia, w wyniku czego występują różne stopnie przemieszczenia.

Stopień przesunięcia dla Mitbreyt

Istnieje klasyfikacja stopni przemieszczenia kręgów, opracowana przez Mitbreita, w której wyróżnia się pięć gatunków. Biorąc pod uwagę, że normalny offset jest kątem nie przekraczającym 45 stopni, dotkliwość choroby jest następująca:

  • pierwszy stopień, w którym indeks kąta przesunięcia nie przekracza 60 stopni;
  • drugi stopień, który osiąga 75 stopni;
  • trzeci stopień, ze wskaźnikiem do 90 stopni;
  • czwarty stopień, kąt przemieszczenia, przy którym dochodzi do 105 stopni;
  • Piąty stopień, zwany spondyloptozą, w którym kąt przekracza 105 stopni.

Leczenie tej patologii w dużej mierze zależy od rodzaju i stopnia jej ciężkości, dlatego klasyfikacja ma ogromne znaczenie.

Metody leczenia

Spondyloliza kręgu l5 może zostać wyleczona za pomocą szeregu środków, w tym:

Wybór konkretnej metody leczenia zależy od jej nasilenia, możliwych komplikacji, a także od indywidualnych cech pacjenta.

W każdym razie obie metody terapii mają na celu pełne przywrócenie funkcji układu mięśniowo-szkieletowego.

Realizując środki terapeutyczne, realizuje się szereg innych celów, w tym następujące:

  • ulga w bólu;
  • rehabilitacja pacjenta w ogóle, aw szczególności ruchliwość kręgosłupa;
  • wzmocnienie kości i chrząstki;
  • eliminacja ewentualnych złamań powstałych w wyniku redystrybucji obciążenia na inne obszary kręgosłupa;
  • zapobieganie dalszemu rozwojowi patologii.

Metody konserwatywne

Konserwatywne metody obejmują terapię lekową, czyli mianowanie wielu leków, a mianowicie:

  • środki przeciwbólowe mające na celu pełne lub częściowe przywrócenie zdolności do pracy w celu poprawy ogólnej jakości życia pacjenta;
  • leki przeciwskurczowe, eliminujące nadmierne napięcie mięśniowe;
  • chondroprotektory, które promują odbudowę kości i chrząstki pacjenta, a także przyczyniają się do eliminacji złamań;
  • leki przeciwzapalne;
  • kompleksy witaminowe i środki tonizujące, które wpływają na ogólną i lokalną odporność pacjenta.

Jako środek wspomagający, pacjentowi można przepisać specjalne bandaże i gorsety, które zaleca się nosić przez określony czas w ciągu dnia.

Metody konserwatywne obejmują również różnego rodzaju procedury naprawcze, zwykle odnoszące się do końcowych etapów leczenia.

Należą do nich:

  • masaż;
  • terapia manualna;
  • ćwiczenie terapeutyczne.

Połączenie powyższych metod leczenia zależy od wielu czynników tej choroby. Takie procedury mogą być przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego i przeprowadzane pod jego kontrolą.

Leczenie chirurgiczne

W niektórych przypadkach spondyloliza kręgosłupa wymaga operacji, w tym:

  • u dzieci, ponieważ choroba postępuje szczególnie szybko u dzieci i napotyka poważne komplikacje;
  • poważne bóle rosnące, których nie można powstrzymać za pomocą leków;
  • różne powikłania neurologiczne, gdy pacjent ryzykuje utratę zdolności do poruszania się;
  • leczenie o charakterze konserwatywnym, które nie przyniosło znaczącej ulgi w ciągu sześciu miesięcy;
  • ostatnie etapy choroby.

Obecny poziom rozwoju chirurgii w niektórych przypadkach pozwala na mało inwazyjne operacje, w których nacięcie tkanek jest bardzo małe, a stopień powikłań pooperacyjnych jest zminimalizowany.

Rodzaj i charakter działań operacyjnych wybiera się na podstawie stanu pacjenta, wieku i innych cech.

W każdym razie choroba taka jak spondyloliza 15 wymaga poważnego i kompetentnego podejścia do jej leczenia. Nie zwlekaj z wizytą u lekarza. Nie wiesz, z którym lekarzem się skontaktować? Wystarczy kliknąć poniższy przycisk, a my wybierzemy specjalistę dla Ciebie.

Kręgozmyk L5

Kręgozmyk jest przewlekłą postępującą chorobą, która charakteryzuje się przemieszczeniem trzonów kręgów względem siebie.

Ta choroba jest trudna do leczenia i skazuje osobę na dyskomfort i ból przez długi czas, zmniejszając tym samym poziom jakości życia.

Najczęściej kręg kręgowy L5 przesuwa się w kierunku S1.

Klasyfikacja Z jakich powodów rozwija się spondylolisteza kręgów L5 S1? Objawy kliniczne Diagnoza spondylolistezy Metody leczenia Wnioski

Klasyfikacja ↑

Kręgozmyk w zależności od czynnika etiologicznego może być:

przewlekły, który występuje w wyniku długiego procesu patologicznego, wrodzonej patologii kręgosłupa; ostry, wynikający z urazu z natychmiastowymi objawami.

Kierunek przemieszczenia kręgu L5 w odniesieniu do kręgu S1 określa typ kręgozmyku:

przód; tył; boczne (boczne).

W zależności od wielkości przemieszczenia kręgów rozróżnia się następujące stopnie choroby:

I - przemieszczenie trzonu kręgowego o 1/4 II - przemieszczenie trzonu kręgowego o ½ III - przemieszczenie trzonu kręgowego o ¾ IV - przemieszczenie trzonu kręgowego na całą powierzchnię.

Ryc.: Stopnie kręgozmyku (a - normalne, bd - 1-4 stopni)

Kręgozmyk może być stabilny lub niestabilny.

Współczynnik stabilności zależy od możliwości przemieszczenia kręgów w wyniku zmiany postawy pacjenta.

Jakie są przyczyny rozwoju kręgozmyku kręgów L5 S1? ↑

Początek choroby „spondylolisteza” wiąże się z kilkoma przyczynami:

Najczęstszą przyczyną predysponującą, 67% przypadków, jest spondyloliza.

Spondyloliza jest chorobą charakteryzującą się defektem fuzji łuku kręgowego z ciałem.

Ta patologia jest najczęściej zlokalizowana w okolicy lędźwiowej i jest obustronna.

Wada jest wynikiem:

wady wrodzone; częste uszkodzenie kręgów; choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa; poziome położenie sacrum; urazy kręgosłupa; zwyrodnienie krążka międzykręgowego; zmiany zwyrodnieniowe kręgów (gruźlica kręgosłupa). niedorozwój procesów stawowych kręgów, w wyniku którego dochodzi do niedorozwoju stawów.

Spondylolisteza przednia, lub prawdziwa, występuje w wrodzonych nieprawidłowościach, w wyniku których zachodzi spondyloliza, tylna (retrosteza) i boczna spondylolisteza są również nazywane fałszywymi.

Przyczyną fałszywej spondylolistezy jest patologia, w której spondyloliza nie jest konieczna, tj. obrażenia.

Istnieją czynniki predysponujące do wczesnego rozwoju kręgozmyku L5 S1:

obecność innych wrodzonych anomalii kręgosłupa; praca ze stałą pozycją siedzącą; praca fizyczna z koniecznością częstego przechylania z ładunkiem w rękach; obecność tej patologii w rodzinie.

Objawy kliniczne ↑

Obraz kliniczny jest w dużej mierze oparty na przebiegu choroby.

Główne objawy spondylolistezy: intensywny ból, zwłaszcza podczas siedzenia; zespół korzeniowy, niedowład.

Zespół bólowy jest spowodowany stałym wpływem wystającego kręgu na zakończenia nerwowe aparatu więzadłowego kręgosłupa.

Ze względu na zmiany w konfiguracji i lokalizacji kręgów stawy krzyżowo-biodrowe są zdeformowane, co powoduje ból o różnym natężeniu.

Objawem uszkodzenia nerwu jest udział w procesie wielu włókien nerwowych.

Na przedniej powierzchni kręgosłupa, w jego bezpośrednim sąsiedztwie, znajduje się splot nerwu krzyżowego i krzyżowego. Z tych splotów pochodzi duża liczba nerwów czuciowych, ruchowych i autonomicznych.

Funkcją tych formacji nerwowych jest unerwienie mięśni brzucha i kończyn dolnych, a także okolic krocza i narządów płciowych.

Uszkodzenie ich prowadzi do:

zmniejszyć czułość obszaru krocza; przejawy parestezji (uczucie pełzania) tego obszaru; zanik mięśni kończyn; ból w nogach; kulejący; niedowład mięśni kończyny dolnej.

Diagnoza spondylolistezy ↑

Pierwszym etapem diagnozy spondylolistezy jest ocena historii życia i choroby.

Obiektywne badanie ujawnia:

obecność wnęki (w przypadku wariantu przedniego) lub wypukłości (w wariancie tylnym) trzonu kręgowego L5; symptom zapadeniya, który wskazuje ruch powyżej miejsca jego normalnej pozycji; odruchowe napięcie mięśni, prostowanie kręgosłupa; poziome położenie sacrum; Objaw Turnera, który pojawia się w wyniku powstawania kifozy powyżej miejsca, w którym określa się patologiczną lordozę; skrócenie kręgosłupa lędźwiowego; tworzenie się fałd skórnych powyżej miejsca uszkodzenia kręgosłupa, wysunięcie klatki piersiowej i brzucha do przodu w wyniku pewnego osiadania tułowia; Spacer „linoskoczkiem”: stawy kolanowe i biodrowe są lekko zgięte, a stopy ustawione na małym skrzyżowaniu.

Instrumentalne metody badania patologii pozwalają dokładnie określić chorobę, jej stopień i etap rozwoju.

Główną rolę w przypadku spondylostezy odgrywa badanie rentgenowskie.

Warunkiem prawidłowej diagnozy choroby jest układanie pacjenta, a także wykonywanie badań w projekcjach standardowych i ukośnych.

Na radiogramie określa się:

w projekcji bezpośredniej ujawnia się objaw „czapki żandarmerii” - rzut kręgu przesunięty na kość krzyżową i spadek jego wysokości; zmniejszenie szczeliny międzykręgowej; w obecności spondylolizy między trzonem kręgowym a jego dziobem decyduje odstęp; Symptom Sparrow Tail występuje w projekcji bocznej w wyniku warstwowania wyrostka kolczystego znajdującego się powyżej kręgu w podobnym procesie poniżej.

Mniej powszechną, ale nie bardziej skuteczną metodą badania jest tomografia komputerowa.

Pozwala obiektywnie ocenić stopień uszkodzenia kręgosłupa, określić udział otaczających tkanek w procesie patologicznym.

Za pomocą ultradźwięków spondylolisteza może być również określona przez umieszczenie czujnika w projekcji prostej lub bocznej.

Jak korzystać z aplikatora Kuznetsova?

Metoda aplikacji aplikatora Kuźniecow

Możesz dowiedzieć się z naszego artykułu.

Jak leczy się leki na ostrogi piętowe? Odpowiedź jest tutaj.

Dlaczego zranić prawą stronę pod żebrami i oddać? Dowiedz się tutaj.

Metody leczenia ↑

W zależności od czasu trwania choroby i tego, jak wcześnie została zdiagnozowana, przepisuje się odpowiednie leczenie.

Początkowy etap leczenia kręgozmyku to metody zachowawcze.

Są skuteczne dla osób, których stopień spondylolistezy nie przekracza 1 l, podczas gdy pozytywny wynik obserwuje się u większości.

Do metod konserwatywnych należą:

pacjent nie powinien nosić grawitacji; ograniczyć wygięcia do przodu; powinieneś skrócić czas stania i chodzenia; pamiętaj, aby spocząć na twardej powierzchni z nogami zgiętymi w stawach kolanowych i biodrowych; Zalecane jest używanie gorsetów i bandaży. Jednak ich przedłużone stosowanie jest przeciwwskazane, ponieważ następuje osłabienie mięśni pleców i brzucha; dzieci z l stopniem kręgozmyku nakładają gorset gipsowy, który chwyta część klatki piersiowej, miednicy, kończyn dolnych do stawów kolanowych, czas stosowania wynosi 10-12 tygodni; ćwiczenia z terapią wysiłkową. Ćwiczenia dobierane są ściśle indywidualnie, nie powinny obejmować obniżania ciała i obciążeń statycznych; Pływanie wzmacnia układ mięśniowy pleców i brzucha, nie obciążając kręgosłupa.

Procedury fizjoterapeutyczne są skuteczne w tłumieniu objawów spondylolistezy.

Kiedy przepisuje się tę chorobę:

prądy diadynamiczne; elektroforeza nowokainy; ultradźwięki; wosk parafinowy; terapia błotem; masaż pleców i brzucha; terapia manualna.

Farmakoterapia ma na celu złagodzenie bólu, przywrócenie czynności mięśni w obszarze dotkniętym chorobą, poprawę impulsów nerwowych wzdłuż nerwów i zapobieganie dalszym uszkodzeniom włókien nerwowych.

Aby to zrobić, należy przepisać następujące substancje lecznicze i manipulacje:

Środki przeciwbólowe. Najpierw przypisz. Najczęściej stosuje się paracetamol, ale jego dawka nie powinna przekraczać 4 g na dobę. Ketarolak 1 tabletkę lub 1 ampułkę można również użyć, gdy wystąpi objaw bólu; Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Powinien być przepisywany bez efektu paracetamolu i ketarolaki. Leki te dzielą się na selektywne i nieselektywne inhibitory cyklooksygenazy. Nieselektywne obejmują aspirynę, ibuprofen, diklofenak, naproksen, surguam, ketoprofen, indometacynę. Wszystkie te leki zmniejszają ból i odpowiedź zapalną, a także wpływają na zdrowe narządy i tkanki. Selektywne niesteroidowe leki przeciwzapalne działają na cel zapalenia. Należą do nich meloksykam, nimesulid, rofecoksib, celekoksyb, etorykoksyb; Lokalne środki w postaci maści, żeli, kremów, ale ich skuteczność nie jest wysoka; Środki odurzające. Przeznaczony do łagodzenia silnego bólu, który nie jest podatny na leczenie za pomocą używanych środków. Ta metoda leczenia jest stosowana w przypadku ostrej spondylolistezy, z kompresją narządów miednicy, z uszkodzeniem splotu miednicy. Terapia środkami odurzającymi powinna być krótkotrwała, aby nie powodować uzależnienia od narkotyków. Blokada nerwu międzyżebrowego. Procedura ta jest wykonywana przez chirurga, wstrzykującego środek znieczulający do obszaru wiązki nerwowo-naczyniowej międzyżebrowej. Zastosuj 0,5% roztwór nowokainy, rozcieńczony alkoholem i wodą. Wejdź w przestrzeń międzyżebrową, blokując tym samym przenoszenie impulsów na ten nerw. Ale dzisiaj lekarze używają nowej generacji środków znieczulających, które są dłuższe; Wprowadzenie leków do przestrzeni zewnątrzoponowej. Gdy środek znieczulający miejscowo przenika do przestrzeni zewnątrzoponowej, rozprzestrzenia się na dolne partie i dociera do obszaru „kucyka”, którego uszkodzenie powoduje ból i parestezje w okolicy krocza; Wprowadzenie witamin, które pomagają przywrócić strukturę tkanki nerwowej. Witaminy z grupy B są neuroprotekcyjne. Diuretyki. Czasami stosowany w celu złagodzenia stanu zapalnego i masywnego obrzęku w miejscu urazu. Najlepiej stosować leki oszczędzające potas.

Leczenie chirurgiczne powinno być przepisywane osobom, których leczenie zachowawcze jest nieskuteczne po 12-18 miesiącach terapii.

Tylko u 10% pacjentów ze stopniami lll i lv leczenie zachowawcze prowadzi do pozytywnego wyniku.

Wskazania do zabiegu to zwiększony ból, postęp zespołu korzeniowego i przemieszczenie trzonów kręgowych.

Operacja ma na celu zmianę położenia i utrwalenie uszkodzonej części kręgosłupa za pomocą metalowej struktury.

Kręgosłup urazowy wymaga pilnej repozycji i unieruchomienia.

Zmiana położenia w tym przypadku może odbywać się jednocześnie lub stopniowo.

W okresie pooperacyjnym pacjenci powinni przestrzegać następujących zasad:

pozostać na specjalnym łóżku przez co najmniej 2 miesiące; codzienne wykonywanie fizykoterapii, ćwiczenia, które muszą być koniecznie wybierane indywidualnie; oświadczeniu towarzyszy nałożenie gorsetu gipsowego, czas jego noszenia wynosi jeden rok; Po zdjęciu gipsowego gorsetu musisz udać się na twardy, zdejmowany gorset ze skóry-opony. Czas jego noszenia zależy od charakteru aktywności fizycznej, indywidualnych właściwości pacjenta.

Wnioski ↑

Kręgozmyk jest poważną chorobą, która bez odpowiedniego uporczywego leczenia prowadzi do niepełnosprawności pacjenta.

Osoba traci zdolność do normalnego życia i pracy, więc od urodzenia konieczne jest przeprowadzenie badań i badań profilaktycznych, aby zapobiec postępowi choroby.

Co to jest spondylolisteza l5 s1?

Kręgozmyk jest przewlekłą postępującą chorobą, która charakteryzuje się przemieszczeniem trzonów kręgów względem siebie.

Ta choroba jest trudna do leczenia i skazuje osobę na dyskomfort i ból przez długi czas, zmniejszając tym samym poziom jakości życia.

Najczęściej kręg kręgowy L5 przesuwa się w kierunku S1.

Treść

Klasyfikacja ↑

Kręgozmyk w zależności od czynnika etiologicznego może być:

  • przewlekły, który występuje w wyniku długiego procesu patologicznego, wrodzonej patologii kręgosłupa;
  • ostry, wynikający z urazu z natychmiastowymi objawami.

Kierunek przemieszczenia kręgu L5 w odniesieniu do kręgu S1 określa typ kręgozmyku:

W zależności od wielkości przemieszczenia kręgów rozróżnia się następujące stopnie choroby:

  • I - przemieszczenie trzonu kręgowego o 1/4
  • II - przemieszczenie trzonu kręgowego o ½
  • III - przemieszczenie trzonu kręgowego przez ¾
  • IV - przemieszczenie trzonu kręgowego na całą powierzchnię.

Ryc.: Stopnie kręgozmyku (a - normalne, bd - 1-4 stopni)

Kręgozmyk może być stabilny lub niestabilny.

Współczynnik stabilności zależy od możliwości przemieszczenia kręgów w wyniku zmiany postawy pacjenta.

Po co boleć w kości ogonowej podczas siedzenia? Odpowiedź jest w tym materiale.

Jakie są przyczyny rozwoju kręgozmyku kręgów L5 S1? ↑

Początek choroby „spondylolisteza” wiąże się z kilkoma przyczynami:

Najczęstszą przyczyną predysponującą, 67% przypadków, jest spondyloliza.

Spondyloliza jest chorobą charakteryzującą się defektem fuzji łuku kręgowego z ciałem.

Ta patologia jest najczęściej zlokalizowana w okolicy lędźwiowej i jest obustronna.

Wada jest wynikiem:

  • wady wrodzone;
  • częste uszkodzenie kręgów;
  • choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa;
  • poziome położenie sacrum;
  • urazy kręgosłupa;
  • zwyrodnienie krążka międzykręgowego;
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgów (gruźlica kręgosłupa).
  • niedorozwój procesów stawowych kręgów, w wyniku którego dochodzi do niedorozwoju stawów.

Spondylolisteza przednia, lub prawdziwa, występuje w wrodzonych nieprawidłowościach, w wyniku których zachodzi spondyloliza, tylna (retrosteza) i boczna spondylolisteza są również nazywane fałszywymi.

Przyczyną fałszywej spondylolistezy jest patologia, w której spondyloliza nie jest konieczna, tj. obrażenia.

Istnieją czynniki predysponujące do wczesnego rozwoju kręgozmyku L5 S1:

  • obecność innych wrodzonych anomalii kręgosłupa;
  • praca ze stałą pozycją siedzącą;
  • praca fizyczna z koniecznością częstego przechylania z ładunkiem w rękach;
  • obecność tej patologii w rodzinie.

Objawy kliniczne ↑

Obraz kliniczny jest w dużej mierze oparty na przebiegu choroby.

Główne objawy spondylolistezy: intensywny ból, zwłaszcza podczas siedzenia; zespół korzeniowy, niedowład.

Zespół bólowy jest spowodowany stałym wpływem wystającego kręgu na zakończenia nerwowe aparatu więzadłowego kręgosłupa.

Ze względu na zmiany w konfiguracji i lokalizacji kręgów stawy krzyżowo-biodrowe są zdeformowane, co powoduje ból o różnym natężeniu.

Objawem uszkodzenia nerwu jest udział w procesie wielu włókien nerwowych.

Na przedniej powierzchni kręgosłupa, w jego bezpośrednim sąsiedztwie, znajduje się splot nerwu krzyżowego i krzyżowego. Z tych splotów pochodzi duża liczba nerwów czuciowych, ruchowych i autonomicznych.

Funkcją tych formacji nerwowych jest unerwienie mięśni brzucha i kończyn dolnych, a także okolic krocza i narządów płciowych.

Uszkodzenie ich prowadzi do:

  • zmniejszyć czułość obszaru krocza;
  • przejawy parestezji (uczucie pełzania) tego obszaru;
  • zanik mięśni kończyn;
  • ból w nogach;
  • kulejący;
  • niedowład mięśni kończyny dolnej.

Diagnoza spondylolistezy ↑

Pierwszym etapem diagnozy spondylolistezy jest ocena historii życia i choroby.

Obiektywne badanie ujawnia:

  • obecność wnęki (w przypadku wariantu przedniego) lub wypukłości (w wariancie tylnym) trzonu kręgowego L5;
  • symptom zapadeniya, który wskazuje ruch powyżej miejsca jego normalnej pozycji;
  • odruchowe napięcie mięśni, prostowanie kręgosłupa;
  • poziome położenie sacrum;
  • Objaw Turnera, który pojawia się w wyniku powstawania kifozy powyżej miejsca, w którym określa się patologiczną lordozę;
  • skrócenie kręgosłupa lędźwiowego;
  • tworzenie się fałd skórnych powyżej miejsca uszkodzenia kręgosłupa, wysunięcie klatki piersiowej i brzucha do przodu w wyniku pewnego osiadania tułowia;
  • Spacer „linoskoczkiem”: stawy kolanowe i biodrowe są lekko zgięte, a stopy ustawione na małym skrzyżowaniu.

Instrumentalne metody badania patologii pozwalają dokładnie określić chorobę, jej stopień i etap rozwoju.

Główną rolę w przypadku spondylostezy odgrywa badanie rentgenowskie.

Warunkiem prawidłowej diagnozy choroby jest układanie pacjenta, a także wykonywanie badań w projekcjach standardowych i ukośnych.

Na radiogramie określa się:

  • w projekcji bezpośredniej ujawnia się objaw „czapki żandarmerii” - rzut kręgu przesunięty na kość krzyżową i spadek jego wysokości;
  • zmniejszenie szczeliny międzykręgowej;
  • w obecności spondylolizy między trzonem kręgowym a jego dziobem decyduje odstęp;
  • Symptom Sparrow Tail występuje w projekcji bocznej w wyniku warstwowania wyrostka kolczystego znajdującego się powyżej kręgu w podobnym procesie poniżej.

Mniej powszechną, ale nie bardziej skuteczną metodą badania jest tomografia komputerowa.

Pozwala obiektywnie ocenić stopień uszkodzenia kręgosłupa, określić udział otaczających tkanek w procesie patologicznym.

Za pomocą ultradźwięków spondylolisteza może być również określona przez umieszczenie czujnika w projekcji prostej lub bocznej.

Jak leczy się leki na ostrogi piętowe? Odpowiedź jest tutaj.

Dlaczego zranić prawą stronę pod żebrami i oddać? Dowiedz się tutaj.

Metody leczenia ↑

W zależności od czasu trwania choroby i tego, jak wcześnie została zdiagnozowana, przepisuje się odpowiednie leczenie.

Początkowy etap leczenia kręgozmyku to metody zachowawcze.

Są skuteczne dla osób, których stopień spondylolistezy nie przekracza 1 l, podczas gdy pozytywny wynik obserwuje się u większości.

Do metod konserwatywnych należą:

  • pacjent nie powinien nosić grawitacji;
  • ograniczyć wygięcia do przodu;
  • powinieneś skrócić czas stania i chodzenia;
  • pamiętaj, aby spocząć na twardej powierzchni z nogami zgiętymi w stawach kolanowych i biodrowych;
  • Zalecane jest używanie gorsetów i bandaży. Jednak ich przedłużone stosowanie jest przeciwwskazane, ponieważ następuje osłabienie mięśni pleców i brzucha;
  • dzieci z l stopniem kręgozmyku nakładają gorset gipsowy, który chwyta część klatki piersiowej, miednicy, kończyn dolnych do stawów kolanowych, czas stosowania wynosi 10-12 tygodni;
  • ćwiczenia z terapią wysiłkową. Ćwiczenia dobierane są ściśle indywidualnie, nie powinny obejmować obniżania ciała i obciążeń statycznych;
  • Pływanie wzmacnia układ mięśniowy pleców i brzucha, nie obciążając kręgosłupa.

Procedury fizjoterapeutyczne są skuteczne w tłumieniu objawów spondylolistezy.

Kiedy przepisuje się tę chorobę:

  • prądy diadynamiczne;
  • elektroforeza nowokainy;
  • ultradźwięki;
  • wosk parafinowy;
  • terapia błotem;
  • masaż pleców i brzucha;
  • terapia manualna.

Farmakoterapia ma na celu złagodzenie bólu, przywrócenie czynności mięśni w obszarze dotkniętym chorobą, poprawę impulsów nerwowych wzdłuż nerwów i zapobieganie dalszym uszkodzeniom włókien nerwowych.

Aby to zrobić, należy przepisać następujące substancje lecznicze i manipulacje:

  • Środki przeciwbólowe. Najpierw przypisz. Najczęściej stosuje się paracetamol, ale jego dawka nie powinna przekraczać 4 g na dobę. Ketarolak 1 tabletkę lub 1 ampułkę można również użyć, gdy wystąpi objaw bólu;
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Powinien być przepisywany bez efektu paracetamolu i ketarolaki. Leki te dzielą się na selektywne i nieselektywne inhibitory cyklooksygenazy. Nieselektywne obejmują aspirynę, ibuprofen, diklofenak, naproksen, surguam, ketoprofen, indometacynę. Wszystkie te leki zmniejszają ból i odpowiedź zapalną, a także wpływają na zdrowe narządy i tkanki. Selektywne niesteroidowe leki przeciwzapalne działają na cel zapalenia. Należą do nich meloksykam, nimesulid, rofecoksib, celekoksyb, etorykoksyb;
  • Lokalne środki w postaci maści, żeli, kremów, ale ich skuteczność nie jest wysoka;
  • Środki odurzające. Przeznaczony do łagodzenia silnego bólu, który nie jest podatny na leczenie za pomocą używanych środków. Ta metoda leczenia jest stosowana w przypadku ostrej spondylolistezy, z kompresją narządów miednicy, z uszkodzeniem splotu miednicy. Terapia środkami odurzającymi powinna być krótkotrwała, aby nie powodować uzależnienia od narkotyków.
  • Blokada nerwu międzyżebrowego. Procedura ta jest wykonywana przez chirurga, wstrzykującego środek znieczulający do obszaru wiązki nerwowo-naczyniowej międzyżebrowej. Zastosuj 0,5% roztwór nowokainy, rozcieńczony alkoholem i wodą. Wejdź w przestrzeń międzyżebrową, blokując tym samym przenoszenie impulsów na ten nerw. Ale dzisiaj lekarze używają nowej generacji środków znieczulających, które są dłuższe;
  • Wprowadzenie leków do przestrzeni zewnątrzoponowej. Gdy środek znieczulający miejscowo przenika do przestrzeni zewnątrzoponowej, rozprzestrzenia się na dolne partie i dociera do obszaru „kucyka”, którego uszkodzenie powoduje ból i parestezje w okolicy krocza;
  • Wprowadzenie witamin, które pomagają przywrócić strukturę tkanki nerwowej. Witaminy z grupy B są neuroprotekcyjne.
  • Diuretyki. Czasami stosowany w celu złagodzenia stanu zapalnego i masywnego obrzęku w miejscu urazu. Najlepiej stosować leki oszczędzające potas.

Leczenie chirurgiczne powinno być przepisywane osobom, których leczenie zachowawcze jest nieskuteczne po 12-18 miesiącach terapii.

Tylko u 10% pacjentów ze stopniami lll i lv leczenie zachowawcze prowadzi do pozytywnego wyniku.

Wskazania do zabiegu to zwiększony ból, postęp zespołu korzeniowego i przemieszczenie trzonów kręgowych.

Operacja ma na celu zmianę położenia i utrwalenie uszkodzonej części kręgosłupa za pomocą metalowej struktury.

Kręgosłup urazowy wymaga pilnej repozycji i unieruchomienia.

Zmiana położenia w tym przypadku może odbywać się jednocześnie lub stopniowo.

W okresie pooperacyjnym pacjenci powinni przestrzegać następujących zasad:

  • pozostać na specjalnym łóżku przez co najmniej 2 miesiące;
  • codzienne wykonywanie fizykoterapii, ćwiczenia, które muszą być koniecznie wybierane indywidualnie;
  • oświadczeniu towarzyszy nałożenie gorsetu gipsowego, czas jego noszenia wynosi jeden rok;
  • Po zdjęciu gipsowego gorsetu musisz udać się na twardy, zdejmowany gorset ze skóry-opony. Czas jego noszenia zależy od charakteru aktywności fizycznej, indywidualnych właściwości pacjenta.

Wnioski ↑

Kręgozmyk jest poważną chorobą, która bez odpowiedniego uporczywego leczenia prowadzi do niepełnosprawności pacjenta.

Osoba traci zdolność do normalnego życia i pracy, więc od urodzenia konieczne jest przeprowadzenie badań i badań profilaktycznych, aby zapobiec postępowi choroby.

Wideo: ćwiczenia fizjoterapeutyczne ze zwichnięciem kręgów

Podoba Ci się ten artykuł? Subskrybuj aktualizacje witryn przez RSS lub bądź na bieżąco z VKontakte, Odnoklassniki, Facebook, Google Plus, My World lub Twitter.

Powiedz znajomym! Opowiedz o tym artykule znajomym w swojej ulubionej sieci społecznościowej za pomocą przycisków w panelu po lewej stronie. Dziękuję!

Kręgosłup kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Niektóre choroby pleców przez długi czas rozwijają się bezobjawowo i dopiero wtedy prowadzą do poważnych powikłań. Należą do nich spondylolisteza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Czym jest ta patologia, z jakich powodów może się rozwijać, jak ją zidentyfikować i pokonać?

Mała spondylolisteza

W tej patologii, w jednym z odcinków kręgosłupa, sąsiadujące kręgi są przemieszczane względem siebie w płaszczyźnie poziomej. Zazwyczaj górna część jest przesunięta względem dolnej. Ponadto kręgi mogą poruszać się zarówno do tyłu, jak i do przodu. Istnieją również przemieszczenia boczne.

Najczęstszą postacią patologii jest kręgozmyk lub koci obszar lędźwiowo-krzyżowy, ponieważ jest to ta część kręgosłupa, która doświadcza największego obciążenia codziennie.

Objawy

Głównym problemem choroby jest jej terminowa diagnoza. Faktem jest, że przemieszczenia kręgów często nie mają żadnych oczywistych lub konkretnych oznak wskazujących na obecność tej konkretnej patologii. Pod tym względem choroba jest już określona na poważnym etapie, gdy kręgi przesunęły się jeszcze niekrytycznie, ale zaczęły się rozwijać jakiekolwiek komplikacje.

Uwaga! Ważne jest, aby udać się na wizytę do lekarza i przejść serię badań, gdy pojawi się jakikolwiek objaw, który sygnalizuje możliwy rozwój kręgozmyku. Tylko w takim przypadku możliwe będzie wcześniejsze rozpoznanie choroby i terminowe rozpoczęcie leczenia. Szczególnie ważne jest monitorowanie stanu pleców osób zagrożonych.

  • słabość kończyn, objawiająca się bez wyraźnego powodu. Chociaż niekoniecznie objaw pojawia się po wysiłku fizycznym lub chodzeniu, może się po prostu pogorszyć z powodu ruchów. Nieprzyjemne odczucia są zlokalizowane w okolicy kości krzyżowej i rozprzestrzeniają się na nogi;
  • bóle strzelania w okolicy lędźwiowej, pośladki z rozprzestrzenianiem się na nogi lub uda, wynikające z ucisku zakończeń nerwowych rdzenia kręgowego. Zwykle między pierwszą kością krzyżową a ostatnim kręgiem lędźwiowym wykrywa się szczyptę. Ból odczuwany jest przy próbie zmiany pozycji ciała lub podczas długotrwałego stania;

Uwaga! Objawy kręgozmyku są bardzo zmienne, prawdopodobieństwo i siła ich manifestacji zależy od tego, który odcinek kręgosłupa został przesunięty, które zakończenia nerwowe są ściśnięte itp. W patologiach wrodzonych objawy pojawiają się powoli, a jeśli spondylolisteza pojawiła się w wyniku urazu kręgosłupa, wszystkie objawy choroby można zauważyć od razu.

Rodzaje chorób

Istnieje kilka klasyfikacji tej patologii - w zależności od przyczyn, które ją spowodowały, w kierunku przemieszczenia kręgu itp. Przede wszystkim rozróżniają stopień rozwoju choroby - jest ich 5.

Tabela Stopień spondylolistezy.

Uwaga! Aby ocenić stopień choroby, lekarze sprawdzają, jak daleko górny segment kolumny rozciąga się poza dolny.

W zależności od kierunku, w którym skierowane jest przemieszczenie, rozróżnia się:

  • anterolisteza - przesunięcie jest odnotowywane do przodu, w kierunku brzucha;
  • retrolistez - segment kręgosłupa jest przesunięty do tyłu w kierunku od brzucha;
  • laterolisthesis - przesunięcie w lewo lub w prawo.

Uwaga! Rzadko, ale wciąż jest tak, że kręg przesuwa się w dwóch kierunkach jednocześnie - w tył iw prawo, w lewo i do przodu itd.

Zidentyfikowano także trzy kolejne typy kręgozmyków.

Tabela Rodzaje kręgozmyku.

Wyróżnia się również izometryczną spondylolistezę, która rozwija się z powodu urazu kręgosłupa (ostrego lub przewlekłego). Może wywoływać uderzenia, upadki, skoki z wysokości itp. Często występuje u sportowców.

Kręgosłup pooperacyjny pojawia się jako powikłanie po operacjach wykonanych na kręgosłupie. Może być wywołany przez infekcje, niedokładny okres rehabilitacji lub ze względu na złożoność operacji.

Kręgozmyk zwyrodnieniowy to tak zwana fałszywa forma kręgozmyku. Rozwija się z powodu związanych z wiekiem zmian w kręgosłupie.

Czynniki wywołujące rozwój

Do końca przyczyny kręgozmyku nie są jasne. Ale większość ekspertów jest skłonna wierzyć, że choroba rozwija się na tle następujących czynników:

  • obecność wrodzonych nieprawidłowości rozwojowych;
  • predyspozycje spowodowane czynnikami dziedzicznymi;
  • słabość układu mięśniowego pleców i więzadeł;

Uwaga! Kręgozmyk może również wystąpić w czasie ciąży z powodu nadmiernego obciążenia kręgosłupa.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak leczyć ból pleców podczas ciąży, a także o przyczynach bólu, możesz przeczytać artykuł na ten temat na naszym portalu.

Grupą ryzyka tej choroby są ludzie, którzy mają pracę związaną z długotrwałą lub niską mobilnością, a także silnym obciążeniem dolnej części pleców. Trzymaj się z daleka i potrzebuj tych, którzy już cierpią na choroby takie jak przepuklina kręgosłupa lub występ, mają problemy z metabolizmem, w tym beri-beri. Zagrożeni i chorzy na cukrzycę, choroby tarczycy.

Komplikacje i konsekwencje

Kręgozmyk charakteryzuje się nieprzewidywalnymi konsekwencjami, jeśli zignorujesz objawy jego rozwoju. Na tle patologii może dojść do zniszczenia krążków między kręgami, uszczypnięcia korzeni nerwowych, zwężenia kanału kręgowego, aw rezultacie problemów z funkcjonowaniem wielu narządów wewnętrznych. W przypadku kręgozmyku lędźwiowo-krzyżowego mogą wystąpić następujące zaburzenia:

    problemy z pracą jelita grubego, w tym biegunka, zapalenie jelita grubego z porażką pierwszego kręgu;

Diagnostyka

Dokładna diagnoza w obecności spondylolistezy może być dokonana tylko przez doświadczonego specjalistę w zakresie wyników wielu badań. Z reguły pacjent jest wysyłany na promienie rentgenowskie kręgosłupa w dwóch rzutach (bok, przód). Ta metoda ujawni obecność patologii i stopień przemieszczenia kręgów.

W niektórych przypadkach można dodatkowo wydać wskazówki dotyczące rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej, PET itp. Zazwyczaj są one niezbędne do określenia konkretnych przyczyn, które wywołały chorobę. W pewnej sytuacji pacjent zostaje skierowany na konsultację do specjalisty (endokrynologa, onkologa).

Leczenie

Leczenie kręgozmyku nie jest takie proste - jest to długi i żmudny proces. Terapia ma na celu przywrócenie początkowej i prawidłowej pozycji segmentów kręgowych. Jeśli nie jest to możliwe, ważne jest, aby zatrzymać postęp choroby. Również leczenie ma na celu poprawę stanu pacjenta.

Niemożliwe jest wyeliminowanie przemieszczenia odcinków kręgowych za pomocą różnych leków, są one zwykle używane tylko w celu wyeliminowania objawów. Mogą to być:

  • środki przeciwbólowe;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • leki przeciwzapalne;
  • środki znieczulające.

Również w niektórych przypadkach chondroprotektory, leki nootropowe itp. Są przepisywane dla pewnych wskazań.

Jedną z części całego procesu leczenia leafz jest fizjoterapia. Terapia wysiłkowa pomoże wzmocnić mięśnie pleców, poprawić przepływ krwi we wszystkich tkankach kręgosłupa. Ćwiczenia mogą być zarówno aktywne, jak i pasywne. Ostatni ma instruktora w terapii ruchowej. Można również stosować kinezyterapię.

Uwaga! W żadnym wypadku nie można wybrać samych ćwiczeń. Praktykowanie niewłaściwych kompleksów może poważnie zaszkodzić zdrowiu.

W pewnych wskazaniach pacjent musi nosić specjalne gorsety lub bandaże. Pomogą zmniejszyć obciążenie kręgosłupa. Zaleca się również używanie obuwia ortopedycznego lub specjalnych wkładek.

Interwencja chirurgiczna jest dość skuteczna - pozwala natychmiast przywrócić kręgi do miejsca i poprawić zaburzenia kręgosłupa. Ale jest używany tylko wtedy, gdy inne metody są bezsilne. Istnieją następujące rodzaje interwencji:

  • dyskektomia - usunięcie dysku między kręgami lub jego segmentem;
  • foraminotomia - zwiększenie szerokości kanału kręgowego;
  • laminektomia - usunięcie niektórych zdeformowanych procesów segmentów kręgosłupa lub osteofitów.

Jak określić przyczynę bólu pleców?

Krok 1. Przede wszystkim warto pamiętać - czy w ostatnich dniach nastąpiło uraz kręgosłupa? Często z tego powodu pojawia się ból w tej części pleców.

Krok 2. Ważne jest, aby ocenić poziom aktywności fizycznej - może kręgosłup i plecy po prostu nie mają wystarczającej ilości ruchu?

Krok 3. Zaleca się ocenę jakości snu. Jeśli osoba śpi w niewygodnej pozycji lub na meblach niskiej jakości, istnieje również ryzyko bólu.

Krok 4. Ponadto zaleca się dokładne określenie lokalizacji zespołu bólowego i jego charakteru.

Krok 5. Jeśli ból nie jest stały, konieczne jest określenie tych sytuacji, gdy się przejawia.

Krok 6. Ważne jest, aby monitorować swój stan i zrozumieć, czy występują takie objawy, jak drętwienie lub osłabienie.

Krok 7. Na podstawie zebranych danych możesz spróbować samodzielnie zidentyfikować przyczynę bólu, ale lepiej umówić się na wizytę u specjalisty.

Krok 8. Wymagane jest zaliczenie wszystkich niezbędnych badań, aby dokonać dokładnej diagnozy.

Wideo - ćwiczenia na spondylolistezę

Kręgozmyk jest podstępną chorobą, która przez długi czas może się nie manifestować, a następnie powodować wiele dyskomfortu i bólu. Na szczęście istnieją metody leczenia patologii i są one dość skuteczne. Najważniejsze jest znalezienie dobrego specjalisty, który będzie w stanie zidentyfikować chorobę na czas, nie myląc jej z innymi

Kręgozmyk

Spondylolisteza - przemieszczenie leżącego powyżej kręgu w stosunku do podłoża. Przyczyną rozwoju tej choroby są wady wrodzone, urazy, guzy, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lub spondyloliza. Kręgozmyk objawia się ograniczeniem mobilności chorego oddziału i bólem dolnej części pleców. Kiedy kanał kręgowy zostaje zwężony, a korzenie nerwowe są ściśnięte, można wykryć objawy neurologiczne. Diagnoza jest dokonywana na podstawie radiografii, CT i MRI są przepisywane w razie potrzeby. Leczenie jest zwykle zachowawcze, z nieskutecznością, wykonywane są zabiegi chirurgiczne.

Kręgozmyk

Kręgozmyk jest chorobą, w której jeden kręg przesuwa się względem drugiego. W przeważającej większości przypadków dotyczy to kręgosłupa lędźwiowego, podczas gdy zazwyczaj L4-L5 cierpi, a patologia na poziomie L3-L4 jest mniej powszechna. Osoby w każdym wieku są podatne na spondylolistezę, w tym najbardziej aktywną i skuteczną kategorię populacji (od 20 do 40 lat). Według różnych źródeł na tę chorobę cierpi od 2 do 6% populacji.

Można zaobserwować dwie formy spondylolistezy: częstszą anterolistezę (górny kręg przemieszcza się do przodu) i rzadziej spotykaną retrolistezę (górny kręg jest przemieszczany do tyłu). Kręgozmyk może być izolowany, ale częściej występują kombinacje z innymi chorobami kręgosłupa: spondyloliza, spondyloartroza, osteochondroza, kifoza, skolioza itp. W kręgozmykaniu leczą się kręgosłupy, ortopedzi i traumatolodzy.

Przyczyny i klasyfikacja kręgozmyku

Biorąc pod uwagę przyczyny traumatologii i wertebrologii, istnieje pięć rodzajów kręgozmyków:

  • Kręgozmyk dysplastyczny. Występuje z powodu wrodzonych wad rozwojowych kręgosłupa: ukąszenia kręgosłupa (rozszczep kręgosłupa), hipoplazji łuków kręgów, hipoplazji procesów poprzecznych lub stawowych, a także nienormalnie wysokiej pozycji piątego kręgu lędźwiowego. Zwykle pojawia się w dzieciństwie lub we wczesnym okresie dojrzewania i stopniowo postępuje w miarę wzrostu kręgosłupa. Z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi mogą być wyraźne.
  • Spondylolisteza Izmiczna. Jest to spowodowane defektem łuku kręgowego (spondylolizy) z powodu złamania zmęczeniowego, które powstało w wyniku zwiększonego stresu i powtarzającego się nadmiernego wydłużenia kręgosłupa lędźwiowego. Często wykrywane u sportowców (gimnastyczek, wioślarzy, graczy rugby itp.), Ale można je zdiagnozować u osób prowadzących niskoaktywny tryb życia. Wykryty u pacjentów w każdym wieku, podczas gdy u dzieci z reguły występuje łagodny stopień, u dorosłych - nie wyższy niż średnia.
  • Zwyrodnieniowa spondylolisteza. Powstaje z powodu zmian artretycznych stawów kręgowych. Przyczyną rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów są zmiany zwyrodnieniowe w chrząstce. Ten wariant spondylolistezy rozpoznaje się głównie u pacjentów powyżej 65 roku życia. Częściej występuje wraz ze wzrostem lordozy lędźwiowej i kifozy piersiowej.
  • Spondylolisteza urazowa. Powstaje po uszkodzeniu części stawowej łuku lub złamaniu procesów stawowych.
  • Patologiczna spondylolisteza. Występuje z powodu ubytku kości spowodowanego przez guz, chorobę Pageta, artrogrypozę itd.

Klinicznie rozróżnia stabilną i niestabilną kręgozmykę. Przy stabilnej spondylolistezie związek między kręgami pozostaje niezmienny, niezależnie od postawy pacjenta, a przy niestabilnej zmianie ulega zmiana pozycji ciała.

Istnieją również dwie klasyfikacje oparte na nasileniu objawów radiologicznych spondylolistezy. W klasyfikacji Meyerdinga, sporządzonej z uwzględnieniem stopnia przemieszczenia kręgu wyższego w stosunku do dolnego, występują:

  • Stopień 1 - kręg jest przesunięty o nie więcej niż ¼.
  • 2 stopnie - kręg jest przesunięty o nie więcej niż ½.
  • Stopień 3 - kręg jest przesunięty o nie więcej niż ¾.
  • Stopień 4 - kręg jest przesunięty o więcej niż.

Kül i Junge dodatkowo rozróżniają 5 stopni przemieszczenia kręgów - pełne przesunięcie przednie (spondyloptoza).

Klasyfikacja spondylolistezy, opracowana przez Belenky'ego i Mitbreita, opiera się na oszacowaniu stopnia przemieszczenia kręgu pod kątem między pionową linią a linią poprowadzoną przez środki sąsiednich kręgów. Według tej klasyfikacji wyróżnia się:

  • 1 stopień - kąt 46-60 stopni.
  • 2 stopnie - kąt 61-75 stopni.
  • 3 stopnie - kąt 76-90 stopni.
  • 4 stopnie - kąt 91-105 stopni.
  • 5 stopni - kąt 106 stopni lub więcej.

Objawy i diagnoza kręgozmyku

Pacjenci cierpiący na sponyllolistezę mogą skarżyć się na umiarkowany lub silny ból w okolicy lędźwiowej, kości krzyżowej, kości ogonowej i kończyn dolnych. Istnieje związek między lokalizacją bólu a wiekiem pacjenta. Pacjenci w średnim wieku często zauważają ból pleców w połączeniu z bólem kręgosłupa szyjnego i piersiowego (z powodu przeciążenia i początkowych zmian zwyrodnieniowych-dystroficznych). Dzieci z kręgozmykiem często skarżą się na ból w dolnej części pleców i kończyn dolnych.

Podczas badania zewnętrznego wykrywana jest zmiana położenia miednicy (w zależności od stopnia spondylolistezy, możliwe jest zarówno zginanie do przodu i do tyłu), wzmocnienie kifozy piersiowej i pogłębienie lordozy lędźwiowej. W ciężkiej kręgozmyku może występować względne wydłużenie kończyn, skrócenie ciała, pogłębienie bruzdy kręgosłupa, hipotrofia mięśni pośladkowych, asymetria rombu Michaelisa, przykurcz mięśni prostujących kręgosłup i mięśni zginaczy kości piszczelowej. Badanie palpacyjne określa się przez pogłębienie powyżej wyrostka kolczystego górnego (przemieszczonego) kręgu, ból podczas badania palpacyjnego wyrostka kolczystego i miejscowy ból w dotkniętym obszarze z obciążeniem osiowym kręgosłupa.

Niektórzy pacjenci z kręgozmykiem mają objawy neurologiczne spowodowane zwężeniem kanału kręgowego lub uciskiem korzeni nerwowych. Pacjenci zauważyli parestezje (pełzanie, uczucie ciężkości w nogach) podczas stania i chodzenia. Zaburzenia wrażliwości (przeczulica, hipestezja, dysestezja), zanik mięśni i niedowład kończyn dolnych, zwiększone odruchy kolanowe, utrata lub zmniejszenie brzucha, odruchy Achillesa i odbytu oraz dodatni objaw Lasegue'a (ból i uczucie napięcia na plecach kończyny dolnej podczas próby uniesienia nogi w na wznak). U niektórych pacjentów z kręgozmykiem wykrywa się zespół skrzypu: nietrzymanie moczu, znieczulenie krocza, znieczulenie i wiotkość niedowładu kończyn dolnych, a także silny ból korzeniowy w kroczu, pośladkach, nogach i kości krzyżowej.

Główną metodą instrumentalnej diagnostyki kręgozmyku jest radiografia kręgosłupa. Badanie to pozwala określić stopień spondylolistezy i zidentyfikować choroby współistniejące (wrodzone wady rozwojowe, spondyloliza, spondylartroza itp.). Na początkowych etapach wykonywane są czynnościowe badania rentgenowskie, ponieważ na standardowych radiogramach nie można wykryć łagodnych objawów kręgozmyku. W razie potrzeby przepisuje się tomografię komputerową kręgosłupa, badania rentgenowskie i rezonans magnetyczny kręgosłupa. Pacjenci są kierowani do konsultacji przez neurologa.

Leczenie kręgozmyku

Najpierw użyj konserwatywnych metod leczenia. Pacjentom zaleca się wyeliminowanie wysiłku fizycznego, zwłaszcza związanego z uginaniem i podnoszeniem ciężarów, zalecanie fizjoterapii, masażu i balneoterapii, z zapaleniem i ciężkim zespołem bólowym, używają NLPZ. W przypadku uporczywego zespołu bólowego wykonuje się znieczulenie zewnątrzoponowe kortyzonem. Pacjentom ze spondylolistezą cieśniową zaleca się noszenie gorsetu, który mocuje kręgosłup lędźwiowy i zapobiega nadmiernemu rozciągnięciu.

Ogromne znaczenie w spondylolistezie 1-2 stopni mają dobrze zorganizowane zajęcia z fizjoterapii. Terapia wysiłkowa pomaga wzmocnić gorset mięśniowy i zmniejszyć obciążenie kręgosłupa, a także zmniejszyć patologiczną lordozę lędźwiową, co jest szczególnie ważne w leczeniu pacjentów, u których spondylolistyka jest połączona ze skoliozą. Ponadto pacjenci uczą się specjalnych pozycji, które pomagają zmniejszyć przykurcz mięśni i przywrócić przemieszczony kręg do pozycji fizjologicznej.

Operacja kręgosłupa jest zalecana u dzieci i młodzieży z postępującą spondylolistezą 2 lub więcej stopni, u dorosłych z niestabilną kręgozmykiem, która nie jest podatna na leczenie zachowawcze. Wskazania do operacji to także postępujące zaburzenia neurologiczne. Celem interwencji chirurgicznej jest przywrócenie przemieszczonego kręgu do normalnej pozycji (jeśli to możliwe) i unieruchomienie kręgosłupa przednią fuzją kręgosłupa.

Gdy zwężenie kanału kręgowego, naruszenie krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, torbiele pajęczynówki i poważne zmiany w błonach rdzenia kręgowego, wykonuje się laminektomię z rewizją kanału kręgowego w połączeniu z jednoczesnym lub późniejszym zespoleniem kręgosłupa. W okresie pooperacyjnym trwającym od 2 do 4 miesięcy, pokazane jest pozostanie na łóżku w pozycji półgiętej leżącej na plecach. Później w ciągu roku musisz użyć twardego gorsetu.

Rokowanie dla kręgozmyku jest ogólnie korzystne. Zapobieganie tej chorobie polega na wczesnym wykrywaniu wad rozwojowych i późniejszej obserwacji. Dorosłym zaleca się prześwietlenie kręgosłupa lędźwiowego przed zatrudnieniem do pracy związanej z podnoszeniem ciężarów i przed rozpoczęciem niektórych sportów. Obecność wad wrodzonych, spondylolizy, spondylartrozy i osteochondrozy jest przeciwwskazaniem do działań wymienionych powyżej. Aby uniknąć pogłębienia lordozy lędźwiowej i zmniejszyć prawdopodobieństwo rozwoju kręgozmyku w czasie ciąży, kobietom zaleca się wykonywanie specjalnych ćwiczeń gimnastycznych, nie noszenie butów na wysokich obcasach i stosowanie bandaża.